“Wat niet in mijn plan lag, lag in Gods plan. En hoe vaker zulke dingen mij overkomen, des te levendiger wordt in mij de overtuiging van mijn geloof dat – vanuit Gods perspectief – niets toevallig is, dat mijn hele leven, zelfs in de kleinste details, vooraf ontworpen was in de plannen van de goddelijke voorzienigheid en dus voor het alziende oog van God een perfecte samenhang van betekenis vormt. Zodra ik dit begin te beseffen, verheugt mijn hart zich in de verwachting van het licht der heerlijkheid, waarin deze samenhang van betekenis volledig aan mij zal worden onthuld.”

— Heilige Teresa Benedicta van het Kruis OCD

12 oktober 1891 – 9 augustus 1942

++++

Commentaar:

Deze woorden van Edith Stein zijn een diepe meditatie op vertrouwen en overgave. Ze spreekt niet over een passieve berusting, maar over een actieve vreugde die groeit uit het geloof dat elk moment – zelfs het onverwachte, het pijnlijke, het onbegrijpelijke – deel uitmaakt van een goddelijk weefsel. Haar inzicht is des te krachtiger gezien haar levensweg: van Joodse filosofe tot katholieke karmelietes, en uiteindelijk martelares in Auschwitz.

Wat zij hier beschrijft is een mystieke visie op de voorzienigheid: dat het leven niet een reeks losse gebeurtenissen is, maar een coherente symfonie waarvan de volle schoonheid pas in Gods licht zichtbaar wordt. Voor wie worstelt met zinloosheid of lijden, biedt haar getuigenis een troostende belofte: niets is verloren, niets is vergeefs.

++++

Gebed:

Eeuwige God,

Gij die het leven weeft met onzichtbare draden van liefde en voorzienigheid,

leer ons, zoals Uw dienares Teresa Benedicta,

te vertrouwen op Uw plan, zelfs wanneer het onze wegen doorkruist.

Laat ons hart zich verheugen in de zekerheid

dat niets toevallig is in Uw ogen,

dat elk moment, elke ontmoeting, elke beproeving

een plaats heeft in Uw heilige ontwerp.

Schenk ons het licht van Uw heerlijkheid,

opdat wij de samenhang van ons leven mogen zien

en daarin Uw liefde herkennen.

Amen.

+++++

Wie was Edith Stein (Zuster Teresa Benedicta van het Kruis)?

Edith Stein (1891–1942), later bekend als Zuster Teresa Benedicta van het Kruis, was een Joods-Duitse filosofe, karmelietes en uiteindelijk een heilige van de Rooms-Katholieke Kerk. Ze groeide uit tot een van de meest indrukwekkende spirituele figuren van de 20e eeuw.

Haar levensweg

Ze werd geboren in Breslau (nu Wrocław) in een orthodox-joodse familie.

Als tiener verloor ze haar geloof en werd atheïstisch, sterk beïnvloed door moderne filosofie en wetenschap.

Ze studeerde filosofie en werd een briljante leerling van Edmund Husserl, de grondlegger van de fenomenologie.

Tijdens een vakantie las ze de autobiografie van Theresia van Ávila, wat een diepe bekering teweegbracht.

Op 1 januari 1922 liet ze zich dopen in de katholieke Kerk.

In 1933 trad ze in bij de ongeschroeide karmelietessen en kreeg de kloosternaam Teresa Benedicta van het Kruis.

De oorlogsjaren:

Als Joodse katholiek werd ze in 1942 door de nazi’s opgepakt.

Ze werd gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau, waar ze vermoedelijk op 9 augustus 1942 werd vermoord.

Erkenning door de Kerk:

Zaligverklaring: 1 mei 1987 door paus Johannes Paulus II

Heiligverklaring: 11 oktober 1998 in Keulen, eveneens door Johannes Paulus II

Naamdag: 9 augustus

Patrones van Europa: Ze werd uitgeroepen tot een van de beschermheiligen van Europa, vanwege haar leven dat Joodse wortels, filosofische diepgang en christelijke toewijding samenbrengt.

Waarom is zij vandaag nog belangrijk?

Edith Stein staat symbool voor:

• de brug tussen Joodse en christelijke tradities,
• de zoektocht naar waarheid door filosofie én geloof,
• de moed om trouw te blijven aan haar identiteit in een tijd van duisternis,
• de waardigheid van ieder mens tegenover totalitaire ideologieën.

Haar geschriften over empathie, vrouw-zijn, spiritualiteit en het kruis blijven wereldwijd gelezen en gewaardeerd.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Edith_Stein?

https://www.otheo.be/nieuws/vergast-in-auschwitz-en-patrones-van-europa-wie-was-edith-stein?

https://www.edithstein.nl/over-edith-stein/?

***********************

“Werk is de onbetwiste metgezel van de mens. Het moet hem redden, het moet hem veredelen.” 

“Dus de mens kan geen slaaf van zijn werk zijn en men mag in de mens niet alleen de materiële waarden zien.” 

“Men kan zijn persoonlijk, sociaal of professioneel leven niet alleen op het

 materiële bouwen.” 

“Materialisme kan niet boven de geestelijke kant van de mens staan.”

Jerzy Popieluszko:

++++

Commentaar:

Belangrijk: deze uitspraken leggen de nadruk op de waardigheid van de mens en op het idee dat arbeid meer is dan louter inkomen; arbeid heeft een menselijke en morele dimensie. Popiełuszko waarschuwt tegen het reduceren van mensen tot economische eenheden en tegen een wereldbeeld waarin materialisme de geestelijke waarden overstemt. Zijn woorden resoneren in contexten waar werkdruk, uitbuiting of economische reductie van menselijke waarde actueel zijn. Kernpunten: werk moet veredelen, niet verheersen; menselijke waardigheid is onlosmakelijk verbonden met zingeving en spiritualiteit.

++++

Gebed:

Heer, geef ons het inzicht om arbeid te zien als roeping en dienst, niet louter als middel tot bezit. Help ons de waardigheid van elke mens te erkennen en te beschermen, vooral wanneer economische belangen de neiging hebben te overheersen. Geef kracht aan wie lijden onder onrecht en inspireer ons tot daden die mensen veredelen en niet verlagen. Amen.

++++

Wie was Jerzy Popielusko ?

Jerzy Popiełuszko werd geboren op 14 september 1947 en was een Pools rooms-katholiek priester die bekend werd als geestelijk begeleider van arbeiders en als symbool van verzet tegen het communistische regime in Polen. Hij was nauw verbonden met de vakbeweging Solidarność en hield vanaf februari 1982 maandelijks zogenaamde “Missen voor het Vaderland” waarin hij sprak over menselijke waardigheid, waarheid en vrijheid. In oktober 1984 werd hij ontvoerd en vermoord door agenten van de staatsveiligheid; zijn dood maakte hem tot een martelaar in de ogen van velenWikipedia. Hij werd zalig verklaard op 6 juni 2010, een erkenning van zijn getuigenis en martelaarschap binnen de Katholieke Kerk. Zijn leven en woorden blijven een moreel appel vormen tegen onrecht en tegen het reduceren van mensen tot louter economische waardenBiogramy Postaci Historycznych+1.

Belangrijke feiten: geboren 14-09-1947, vermoord 19-10-1984, verbonden aan Solidarność, zaligverklaring 6-6-2010

https://www.catholicnewsworld.com/2024/10/blessed-jerzy-popieluszko-was-heroic.html?

https://www.catholicnewsworld.com/2024/10/blessed-jerzy-popieluszko-was-heroic.html?

********************

“De gezegende waarde van het wachten gaat verloren voor wie niet kan wachten, en de vervulling van de belofte is nooit voor hen. Zij willen snelle antwoorden op de diepste vragen van het leven en missen de waarde van die tijden van bezorgd wachten, zoekend met geduldige onzekerheid totdat de antwoorden komen. Zij missen het moment waarop de antwoorden worden onthuld in verblindende helderheid.”

— Dietrich Bonhoeffer

+++++

Commentaar

Bonhoeffer wijst ons op een spirituele paradox: dat het wachten zelf een genade kan zijn. In een wereld die hunkert naar onmiddellijke bevrediging en snelle oplossingen, herinnert hij ons eraan dat de diepste inzichten vaak pas komen na een periode van onzekerheid, verlangen en geduld. Het wachten is geen leegte, maar een heilige ruimte waarin ons hart rijpt, onze hoop verdiept, en onze ziel leert vertrouwen

Zijn woorden zijn bijzonder relevant voor wie leeft met vragen die geen snelle antwoorden kennen — over roeping, lijden, liefde, of geloof. Bonhoeffer nodigt ons uit om niet te vluchten voor de stilte van het wachten, maar haar te omarmen als een plaats waar God spreekt op zijn tijd, niet de onze.

++++

Gebed:

 

God van geduld en belofte, 

Leer ons de zegen van het wachten te herkennen.

Wanneer onze harten onrustig zijn en onze vragen branden,

geef ons de moed om stil te blijven,

de hoop om te blijven zoeken,

en het vertrouwen dat U spreekt in Uw tijd.

 

Laat ons niet voorbijgaan aan de heilige momenten

waarin Uw waarheid zich langzaam ontvouwt.

Maak ons ontvankelijk voor de helderheid die komt

na het duister van onzekerheid.

 

In het wachten, wees onze kracht.

In het zoeken, wees onze gids.

In de vervulling, wees onze vreugde.

 

Amen.

*****************

Een veelgehoorde uitspraak is: “God helpt degenen die zichzelf helpen.” Ik denk dat deze zin wijs begrepen kan worden; maar in de meeste spirituele situaties is ze niet helemaal waar. De Schrift zegt op vele manieren duidelijk dat God degenen helpt die op God vertrouwen, niet degenen die zichzelf helpen.

We moeten dat heel nadrukkelijk horen, vanwege onze “doe-het-zelf”-mentaliteit. Als opgeleide mensen, als mensen uit de middenklasse die gewend zijn te klimmen, zijn we gewend om het zelf te doen.

Het vergt het intrappen van de rem, het loslaten van onze eigen plannen, het toelaten van de Ander, en het ervaren van kracht uit een Grotere Bron om werkelijk tot hogere bewustwording te komen.

Anders is er geen echte transformatie, maar slechts toename van wilskracht. Alsof degene met de meeste wilskracht wint!

Wilskracht is heel anders dan bereidheid.

Het zijn twee verschillende energetische stijlen en leveren doorgaans heel verschillend vrucht op.

Richard Rohr.

++++

Commentaar:

Fr. Rohr daagt hier een diepgewortelde overtuiging uit: dat spirituele groei vooral afhangt van onze eigen inspanning. Hij stelt daar een radicaal ander perspectief tegenover — dat echte transformatie voortkomt uit overgave, uit het toelaten van een kracht die groter is dan wijzelf. In een wereld die zelfredzaamheid prijst, klinkt dit als een paradox: dat we juist groeien door los te laten.

Zijn onderscheid tussen wilskracht en bereidheid is bijzonder krachtig. Wilskracht is actief, controlerend, soms zelfs gespannen. Bereidheid is open, ontvankelijk, vertrouwend. In spirituele zin is bereidheid de vruchtbare grond waarin genade kan wortelen.

Deze woorden nodigen uit tot een hernieuwde houding: niet om minder te doen, maar om anders te zijn — ontvankelijker, vertrouwender, meer afgestemd op de beweging van de Geest.

++++

Gebed:

God van genade en kracht,

leer mij loslaten wat ik krampachtig vasthoud.

Niet mijn plannen, maar Uw weg.

Niet mijn wilskracht, maar mijn bereidheid.

Laat mij de rem durven intrappen,

zodat Uw Geest mij kan bewegen.

Help mij vertrouwen, ook als ik het niet begrijp.

Laat mijn leven vrucht dragen — niet door mijn inspanning,

maar door Uw aanwezigheid in mij.

Amen.

*****************

7 Unieke feiten over het Evangelie volgens Matteüs:

1.Het bevat de meest uitgebreide versie van de Bergrede .Matteüs 5–7 biedt een diepgaande verzameling van Jezus’ onderricht over het Koninkrijk van God, rechtvaardigheid, gebed, vergeving en liefde voor de naaste.

2.Het is geschreven met bijzondere aandacht voor de Joden, om te benadrukken dat Christus de Messias is.  Matteüs verbindt Jezus voortdurend met de Joodse verwachting van de Messias, en toont hoe Hij de vervulling is van de Wet en de Profeten.

3.Het bevat de meeste verwijzingen naar Messiaanse profetieën uit het Oude Testament.  Door citaten als “opdat vervuld zou worden wat gesproken is door de profeet…” laat Matteüs zien dat Jezus’ leven en missie geworteld zijn in Gods beloften.

4.Het is het meest consequent gebruikte evangelie in de liturgische eredienst  Van advent tot Pasen, Matteüs’ evangelie klinkt vaak in de lezingen, vanwege zijn rijke structuur en pastorale diepgang.

5.In de geslachtslijst plaatst de evangelist Jezus als laatste, om te tonen dat alles naar Hem toe leidt . Matteüs 1 toont hoe de geschiedenis van Israël culmineert in Christus: Hij is het doel, de vervulling, het centrum.

6.Alleen dit evangelie bevat Christus’ oproep: “Maak alle volken tot mijn leerlingen, hen dopend in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest” (Matteüs 28:19).  Deze zendingsopdracht is het hart van de christelijke missie: universeel, doordrenkt van liefde en verbonden met de Drie-eenheid.

7.Het is het enige evangelie dat de aanbidding door de Wijzen vermeldt Matteüs  2 vertelt hoe de Magiërs uit het Oosten Jezus aanbidden, een teken dat Hij gekomen is voor alle volkeren.

++++

Commentaar:

Het Evangelie volgens Matteüs is als een brug tussen het Joodse erfgoed en het universele christendom. Het is zorgvuldig opgebouwd, theologisch rijk en liturgisch geliefd. Matteüs toont Jezus als de nieuwe Mozes, de vervulling van de Wet, en de leraar van het Koninkrijk. Zijn evangelie nodigt uit tot navolging, tot vertrouwen in Gods plan, en tot het delen van het geloof met alle volkeren.

++++

Gebed bij het Evangelie van Matteüs

 

Heer Jezus Christus, 

Gij die door Matteüs werd verkondigd als de vervulling van de Wet en de Profeten,

open onze harten voor Uw Bergrede,

leer ons barmhartigheid, zuiverheid en vrede.

 

Laat ons, zoals de Wijzen, knielen in aanbidding,

en zoals de leerlingen, opstaan om te dopen en te onderwijzen.

Moge Uw Woord, door Matteüs’ pen,

ons leiden naar het licht van Uw Koninkrijk.

 

Amen.

*********************

“Ik zag de strikken die de vijand over de wereld uitspreidt, en ik riep zuchtend uit: ‘Wie kan hieraan ontsnappen?’ Toen hoorde ik een stem die tot mij zei: ‘De nederigheid.’”

— Sint Antonius de Grote

++++

Commentaar:

Deze uitspraak van Sint Antonius is een krachtige spirituele diagnose van de menselijke toestand. De “strikken” verwijzen naar de verleidingen, trots, angsten en illusies die ons van God afhouden. Antonius, als woestijnvader, zag deze krachten niet alleen in de wereld, maar ook in zichzelf. Zijn zucht is herkenbaar: hoe kunnen we vrij blijven in een wereld vol valkuilen?

Het antwoord dat hij ontving — “de nederigheid” — is geen simplistische oplossing, maar een diepe uitnodiging. Nederigheid is niet zelfverachting, maar het heldere besef van onze afhankelijkheid van God, onze kwetsbaarheid, en onze plaats in het grotere geheel. Het is de houding van het hart die ruimte maakt voor genade.

In een tijd waarin zelfverheffing en controle vaak als de weg vooruit worden gezien, herinnert Antonius ons eraan dat het juist de nederige mens is die vrij beweegt, ongehinderd door de netten van trots en angst.

++++

Gebed om nederigheid:

 

Heer van licht en waarheid, 

zoals Sint Antonius zuchtte bij het zien van de strikken van het kwaad,

zo zuchten ook wij in een wereld vol verwarring en verleiding.

Leer ons de weg van de nederigheid —

niet als zwakte, maar als kracht die zich buigt voor Uw wil.

Maak ons hart zacht, ons oordeel mild,

en onze geest ontvankelijk voor Uw stem.

Laat ons niet verstrikt raken in trots of angst,

maar wandelen in eenvoud, vertrouwen en innerlijke vrijheid.

 

Door Christus, onze Heer.

Amen.

 

*********************

Liefde is – 

de band van het leven,

de moeder van de armen

en de leermeester van de rijken.

Zij is de voedster van wezen,

de begeleidster van ouderen,

de schat van de behoeftigen

en de gemeenschappelijke haven van allen die lijden.

++++

 Commentaar:

Gregorius van Nyssa schildert liefde als een universele kracht die alle grenzen overstijgt: sociaal, economisch, emotioneel. Liefde is niet alleen een gevoel, maar een actieve aanwezigheid — een voedster, een leraar, een schat, een haven. Ze is tegelijk teder en krachtig, persoonlijk en collectief. In deze woorden klinkt een diepe christelijke overtuiging door: dat liefde de ware vorm van Goddelijke nabijheid is, zichtbaar in zorg voor de kwetsbaren en in wijsheid voor hen die macht bezitten.

Gregorius’ beeldtaal is rijk en pastoraal. Hij verbindt liefde met concrete rollen: moeder, voedster, begeleidster. Dit maakt haar tastbaar en menselijk, en roept op tot navolging. Liefde is geen abstract ideaal, maar een roeping tot dienstbaarheid.

++++

Gebed geïnspireerd door Gregorius van Nyssa:

God van liefde, 

Gij die ons leven samenbindt met de zachte kracht van uw genade,

leer ons lief te hebben zoals Gij liefhebt:

zonder onderscheid, zonder voorbehoud, zonder angst.

Laat onze harten een haven zijn voor wie lijden,

een schatkamer voor wie niets hebben,

een voedende bron voor wie alleen zijn.

Maak ons tot leermeesters in barmhartigheid,

tot begeleiders in kwetsbaarheid,

tot moeders en vaders in geestelijke zorg.

Moge uw liefde in ons wonen,

zodat wij haar uitdelen zoals brood,

en haar bewaren zoals licht in de duisternis.

Amen.

++++

Wie was Gregorius van Nyssa?

Gregorius van Nyssa (ca. 335 – na 394) was een Oosterse kerkvader, bisschop van Nyssa in Cappadocië, en de jongere broer van Basilius de Grote. Samen met Basilius en hun vriend Gregorius van Nazianze vormt hij de beroemde drie Cappadocische Vaders, die een beslissende rol speelden in de ontwikkeling van de christelijke leer over de Drie-eenheid.

Leven en achtergrond:

Geboren in Cappadocië, in een familie vol heiligen en theologen.

Aanvankelijk meer aangetrokken tot retoriek en klassieke cultuur dan tot het ascetische leven van zijn familie.

Werd uiteindelijk bisschop van Nyssa (372 – na 390).

Speelde een belangrijke rol op het Concilie van Constantinopel (381), waar de geloofsbelijdenis van Nicea werd bevestigd en uitgebreid.

Theologie en denken:

Gregorius wordt vaak beschouwd als de meest filosofisch begaafde van de Cappadociërs. Enkele kernpunten van zijn denken:

1. Mystieke theologie:

Hij benadrukte dat God in zijn wezen onkenbaar is, maar dat de mens door een dynamische, eindeloze beweging naar God toe groeit — een proces dat hij epektasis noemt.

2. Triniteitstheologie:

Hij verdedigde krachtig de volledige godheid van de Zoon en de Heilige Geest, en hielp de orthodoxe triniteitsleer vormgeven.

3. Mensbeeld en spiritualiteit:

Gregorius zag de mens als geschapen naar Gods beeld, met een roeping tot voortdurende innerlijke groei en heiliging. Zijn spiritualiteit is diep contemplatief en sterk beïnvloed door zowel Bijbelse als Griekse filosofische tradities.

Belangrijkste werken:

Hoewel de zoekresultaten geen volledige lijst geven, behoren tot zijn bekendste werken:

Het Leven van Mozes (een mystieke allegorie)

Homilieën over het Hooglied

Grote Catechetische Rede

Over de schepping van de mens

Erfenis

Gregorius van Nyssa wordt vandaag vereerd in zowel de Oosterse als Westerse kerken. Zijn invloed reikt tot in de moderne theologie, vooral op het gebied van mystiek, spiritualiteit en de leer over God.

Gregorius van Nyssa was een van de meest verfijnde en diepzinnige theologen van de vroege Kerk — een denker die mystiek, filosofie en christelijk geloof op een unieke manier samenbracht. De bronnen die ik vond schetsen een helder en rijk beeld van zijn leven en betekenis.

https://en.wikipedia.org/wiki/Gregory_of_Nyssa?

https://www.lucepedia.nl/dossier/gregorius-van-nyssa?

https://www.vaticanstate.va/en/state-and-government/general-informations/saint-of-the-day/3440-january-10-saint-gregory-of-nyssa-father-of-the-church.html?

********************

“In plaats van heilige woorden te spreken, moeten we ze doen.”

— St. Hieronymus (347–419)

++++

Commentaar:

St. Hieronymus, bekend om zijn toewijding aan de Schrift en zijn vertaling van de Bijbel in het Latijn (de Vulgaat), herinnert ons eraan dat heiligheid niet slechts in woorden schuilt, maar in daden. In een tijd waarin religieuze taal vaak overvloedig is, daagt hij ons uit om de essentie van het geloof te belichamen in ons handelen. Liefde, rechtvaardigheid, nederigheid—deze zijn pas werkelijk wanneer ze zichtbaar worden in ons dagelijks leven. Zijn woorden zijn een oproep tot integriteit: dat onze levens een stille preek mogen zijn, krachtiger dan welke toespraak ook.

++++

Gebed:

Goede God,

U die het Woord tot leven bracht in Jezus Christus,

leer ons om niet alleen te spreken over heiligheid,

maar om haar te leven in eenvoud en trouw.

Laat onze handen doen wat onze lippen belijden,

en onze daden getuigen van Uw liefde.

Geef ons de moed om stil te zijn wanneer woorden tekortschieten,

en de kracht om te handelen wanneer het nodig is.

Zoals St. Hieronymus ons leerde:

maak van ons leven een gebed,

een daad van geloof,

een stille echo van Uw genade.

Amen.

*****************

“Leer met aandacht en liefdevolle openheid stil te worden voor God. Contemplatie is simpelweg een stille, vredevolle en liefdevolle instroom van God zelf. Als je die toelaat, ontsteekt zij de ziel met de liefde van de Geest.”

St Jan van het Kruis;

++++

Commentaar

Deze woorden van Johannes van het Kruis vatten de kern van christelijke mystiek samen: het hart van contemplatie is geen inspanning, maar overgave. Het is een stille, liefdevolle ontvankelijkheid voor Gods aanwezigheid, die niet met woorden of gedachten wordt gevuld, maar met het vuur van de Geest. Johannes spreekt hier niet over een techniek, maar over een houding — een innerlijke beschikbaarheid die God uitnodigt om zichzelf in de ziel uit te storten.

Zijn beeld van “liefdevol wachten” is diep troostrijk: het herinnert ons eraan dat God niet komt door onze inspanning, maar door onze openheid. En wanneer Hij komt, is het niet met donder of spektakel, maar met een stille gloed die de ziel verwarmt en transformeert.

++++

Gebed in de geest van Johannes van het Kruis:

 

God van stilte en vuur, 

leer mij te wachten met liefde,

niet met ongeduld, maar met vertrouwen.

Laat mijn ziel stil worden,

zodat Uw Geest haar kan vullen.

Laat Uw liefde in mij stromen —

zacht, geheim, maar krachtig —

en mij ontvlammen met het licht

dat uit U komt alleen.

 

In de stilte van mijn hart

wil ik U ontmoeten,

niet om te spreken,

maar om te zijn.

 

Amen.

**************

De Geloofsbelijdenis van Athanasius

De Geloofsbelijdenis van Athanasius:

Wie behouden wil worden, moet vóór alles het katholieke geloof vasthouden. 

Wie dit geloof niet geheel en ongeschonden bewaart, zal zonder twijfel voor eeuwig verloren gaan.

Het katholieke geloof is dit:

Wij aanbidden één God in Drie Personen, en drie Personen in één God,

zonder de Personen te vermengen of de goddelijke natuur te verdelen.

Want de Vader is een Persoon, de Zoon is een Persoon, en de Heilige Geest is een Persoon.

Maar de goddelijke natuur van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest is één:

gelijk in heerlijkheid, gelijk in eeuwigheid.

Zoals de Vader is, zo is de Zoon, zo is de Heilige Geest.

De Vader is ongeschapen, de Zoon is ongeschapen, de Heilige Geest is ongeschapen.

De Vader is oneindig, de Zoon is oneindig, de Heilige Geest is oneindig.

De Vader is eeuwig, de Zoon is eeuwig, de Heilige Geest is eeuwig.

En toch zijn er niet drie eeuwigen, maar één eeuwige.

Niet drie ongeschapenen, maar één ongeschapene.

Niet drie oneindigen, maar één oneindige.

Evenzo is de Vader almachtig, de Zoon almachtig, de Heilige Geest almachtig.

En toch zijn er niet drie almachtigen, maar één almachtige.

Zo is de Vader God, de Zoon God, de Heilige Geest God.

En toch zijn er niet drie Goden, maar één God.

Zo is de Vader Heer, de Zoon Heer, de Heilige Geest Heer.

En toch zijn er niet drie Heren, maar één Heer.

Want zoals het katholieke geloof ons verplicht te belijden dat elke Persoon afzonderlijk God en Heer is,

zo verbiedt het ons ook om te zeggen dat er drie Goden of drie Heren zijn.

De Vader is door niemand gemaakt, noch geschapen, noch voortgebracht.

De Zoon is alleen door de Vader: niet gemaakt, niet geschapen, maar voortgebracht.

De Heilige Geest is van de Vader en de Zoon: niet gemaakt, niet geschapen, maar voortkomend.

Zo is er één Vader, niet drie Vaders; één Zoon, niet drie Zonen; één Heilige Geest, niet drie Heilige Geesten.

En in deze Drieëenheid is niets eerder of later, niets groter of kleiner,

maar alle drie Personen zijn gelijk eeuwig en geheel gelijkwaardig.

Daarom moet in alles, zoals eerder gezegd, de Drieëenheid in eenheid worden vereerd,

en de eenheid in Drieëenheid.

Wie dus behouden wil worden, moet dit over de Drieëenheid geloven.

Verder is het noodzakelijk tot eeuwig heil dat men ook oprecht gelooft in de menswording van onze Heer Jezus Christus.

Want het juiste geloof is dat wij geloven en belijden

dat onze Heer Jezus Christus, de Zoon van God, God en mens is.

God, uit het wezen van de Vader, geboren vóór alle tijden;

mens, uit het wezen van zijn moeder, geboren in de tijd.

Volledig God, volledig mens, bestaande uit een redelijke ziel en menselijk vlees.

Gelijk aan de Vader naar zijn goddelijkheid, minder dan de Vader naar zijn menselijkheid.

Hoewel Hij God en mens is, is Hij toch niet twee, maar één Christus.

Eén, niet door het vermengen van de natuur, maar door de eenheid van Persoon.

Want zoals ziel en lichaam één mens zijn, zo zijn God en mens één Christus.

Die geleden heeft voor ons heil, is neergedaald in de hel,

op de derde dag opgestaan uit de dood,

opgevaren naar de hemel, zit aan de rechterhand van God, de almachtige Vader,

vanwaar Hij zal komen om te oordelen de levenden en de doden.

Bij zijn komst zullen allen opstaan met hun lichamen

en rekenschap afleggen van hun eigen daden.

En zij die goed hebben gedaan, zullen het eeuwige leven ingaan,

maar zij die kwaad hebben gedaan, het eeuwige vuur.

Dit is het katholieke geloof. Wie dit niet oprecht en standvastig gelooft, kan niet behouden worden.

++++

Commentaar:

De Athanasian Creed is een diepgaande en plechtige samenvatting van het christelijke geloof, vooral met betrekking tot de Drieëenheid en de persoon van Christus. Hoewel de naam verwijst naar Athanasius van Alexandrië, is het waarschijnlijk later ontstaan in de Latijnse traditie. De tekst benadrukt:

De absolute gelijkheid en eenheid van de drie goddelijke Personen.

De noodzaak van orthodox geloof voor het heil.

De volledige godheid én mensheid van Jezus Christus.

De uiteindelijke opstanding en het oordeel.

Het is een tekst die zowel intellectueel als spiritueel uitdaagt, en uitnodigt tot eerbiedige contemplatie van het mysterie van God.

+++++

 Gebed in de geest van de Athanasian Creed:

Eeuwige Drieëne God, Vader, Zoon en Heilige Geest, 

U bent één in wezen, gelijk in heerlijkheid, verenigd in liefde.

Wij aanbidden U met ontzag,

en belijden met ons hart en onze stem:

U bent onze Schepper, Verlosser en Trooster.

Heer Jezus Christus,

volledig God en volledig mens,

U bent voor ons gestorven en opgestaan,

U zit aan de rechterhand van de Vader,

en U zult komen om te oordelen met gerechtigheid.

Heilige Geest,

U die uitgaat van de Vader ,

verlicht ons verstand,

versterk ons geloof,

en leid ons in de waarheid.

Laat ons dit geloof bewaren met zuiverheid en vreugde,

opdat wij, door genade, mogen delen in het eeuwige leven

en U loven in eeuwigheid.

Amen.

+++++

Wat is de betekenis van de geloofbelijdenis van Athanasius  in vergelijking met die van Nicea en Constantionopel,

De geloofsbelijdenis van Athanasius (ook wel Quicumque vult) staat in een duidelijke, maar niet altijd goed begrepen verhouding tot de geloofsbelijdenissen van Nicea (325) en Constantinopel (381).

Hier is een gestructureerd overzicht dat de kern raakt.

 Hoe verhouden de geloofsbelijdenissen zich tot elkaar?

• Nicea (325) 4e eeuw :  Concilie van Nicea – Bestreed het Arianisme; belijden dat de Zoon waarachtig God is.
• Nicea-Constantinopel (381) 4e eeuw- Het Concilie van Constantinopel . Het is een uitbreiding en verduidelijking van Nicea, vooral over de Heilige Geest.

1. De geloofsbelijdenis van Athanasius (5e–6e eeuw?)later(dan 4^e eeuw) : Is niet door Athanasius geschreven. Geeft een Systematische uitleg van de Drie-eenheid en de incarnatie.

Belangrijk: Athanasius zelf heeft deze belijdenis niet geschreven. De tekst draagt zijn naam omdat hij de meest invloedrijke verdediger van de orthodoxe triniteit was.

2.Inhoudelijke verhouding:2.De Athanasian Creed bouwt voort op Nicea

De geloofsbelijdenis van Athanasius is geen alternatief voor Nicea, maar een uitwerking ervan.

Ze doet twee dingen die Nicea niet doet:

Uitgebreide, bijna catechetische uitleg van de Drie-eenheid

Nicea zegt wat we geloven: de Zoon is “één in wezen met de Vader”.

Athanasius legt uit hoe de Drie-eenheid orthodox wordt verstaan:

geen vermenging van personen

geen scheiding van het wezen

Vader ongemaakt, Zoon uit de Vader, Geest uit beiden, enz.

Sterke nadruk op de twee naturen van Christus

Nicea noemt Christus “waarachtig God”.

Athanasius voegt eraan toe dat Christus volledig God én volledig mens is, zonder verwarring of scheiding.

3. Waarom was de Athanasian Creed nodig?

De tekst ontstond in een tijd waarin nieuwe ketterijen opdoken:

Arianisme (Zoon is geschapen) → Nicea reageert.

Pneumatomachianen (Geest is niet God) → Constantinopel reageert.

Nestorianisme / Monofysitisme (problemen rond Christus’ twee naturen) → Athanasius-belijdenis verduidelijkt.

De Athanasian Creed is dus een samenvatting van de hele klassieke orthodoxie, zowel trinitair als christologisch.

4.Gebruik in de Kerk:

Nicea: wereldwijd gebruikt in liturgie (zondagsmis, doop, concilies).

Athanasius: vooral in het Westen (Latijnse Kerk), vroeger op bepaalde feestdagen gereciteerd, nu vooral theologisch referentiekader.

Kort samengevat:

De geloofsbelijdenis van Athanasius is een latere, uitgebreide en systematische uitleg van wat Nicea en Constantinopel al formuleerden.

Ze staat dus niet naast, maar op Nicea: een verdieping, een verduidelijking, een bescherming tegen misinterpretaties.

https://ewtnvatican.com/articles/nicene-creed-champion-the-life-and-legacy-of-st-athanasius-5235?

https://www.anastasiscenterblog.org/athanasius-trinity-nicene-creed?

https://learn.ligonier.org/articles/athanasian-creed?

https://revelationbyjesuschrist.com/antiochene-tome/

*******************

“Niemand wordt verlost of bewaard voor de wereldwijde strikken van Satan dan door Maria; en God schenkt Zijn genade aan niemand dan door haar alleen.” 

— Sint Germanus

++++

Commentaar:

Deze uitspraak van Sint Germanus is een krachtige uitdrukking van Mariologische devotie binnen de oosters-christelijke traditie. Hij benadrukt Maria als de universele Middelares van genade en bescherming. In een wereld vol geestelijke gevaren ziet Germanus haar als de veilige doorgang naar Christus — niet als een vervanging, maar als een moederlijke brug.

Zijn woorden zijn geen theologische exclusiviteit, maar een mystieke erkenning van Maria’s rol in het heilshandelen van God. Ze weerspiegelen een diepe ervaring van vertrouwen: dat wie zich aan Maria toevertrouwt, door haar geleid wordt naar Christus, de bron van alle genade.

Voor allen die zo vaak de spirituele kracht van moederlijke aanwezigheid en bemiddeling in je teksten oproepen, resoneert dit citaat als een uitnodiging tot overgave en vertrouwen.

++++

Gebed geïnspireerd door Sint Germanus:

 

Moeder Maria, zachte schaduw van God, 

In de stormen van deze wereld, wees mijn toevlucht.

Bescherm mij tegen de strikken van het kwaad,

en leid mij met jouw licht naar de genade van jouw Zoon.

 

Laat jouw mantel rusten op hen die wankelen,

en jouw gebed stijgen voor hen die zwijgen.

Door jou, o Moeder, stroomt de liefde van God.

Laat mij nooit vergeten: in jouw armen ben ik veilig.

 

Amen.

++++

 Wie was Sint Germanus?

Naam: Germanus I van Constantinopel 1

 

Leefperiode: ca. 634 – 740

Feestdag: 12 mei

Rol: Patriarch van Constantinopel (715–730)

Bijzonderheden:

Hij was een vurig verdediger van de iconenverering tijdens de iconoclastische controverse, toen keizers probeerden religieuze afbeeldingen te verbieden.

Zijn geschriften bevorderden de Mariadevotie, waarin hij Maria beschreef als de poort van genade en de beschermster van de gelovigen.

Hij werd uiteindelijk gedwongen af te treden door keizer Leo III, die iconen wilde verbannen.

Germanus wordt vereerd als heilige in zowel de Oosters-Orthodoxe als Katholieke Kerk.

Zijn leven getuigt van moed, mystiek inzicht en een diepe liefde voor de schoonheid van het geloof — iets wat jij ook zo vaak in jouw werk tot uitdrukking brengt.

++++

https://en.wikipedia.org/wiki/Germanus_of_Auxerre?

https://www.britannica.com/biography/Saint-Germanus-of-Auxerre?

https://www.britannica.com/biography/Saint-Germanus-of-Auxerre?

 

*************************

Tekst linkerzijde:

“Ik spoor u aan om niet te bezwijken onder uw beproevingen, maar om hernieuwd te worden door Gods liefde, en dagelijks toe te nemen in ijver, wetende dat in u dat overblijfsel van ware religie bewaard moet blijven, dat de Heer zal vinden wanneer Hij op aarde komt. Zelfs als bisschoppen uit hun kerken verdreven worden, wees dan niet ontmoedigd. Als verraders opstaan uit de geestelijkheid zelf, laat dit uw vertrouwen in God niet ondermijnen. Wij worden niet gered door namen, maar door gezindheid en doel, en oprechte liefde voor onze Schepper. Denk eraan hoe bij de aanval op onze Heer hogepriesters, schriftgeleerden en oudsten het complot smeedden, en hoe weinig van het volk werkelijk het Woord ontvingen.”

Tekst rechterzijde:

“Gedenk dat het niet de menigte is die gered wordt, maar de uitverkorenen van God. Wees dan niet bevreesd voor de grote menigte mensen die heen en weer geslingerd worden als de golven van de zee. Al wordt slechts één gered, zoals Lot in Sodom, hij moet blijven in rechtvaardig oordeel, zijn hoop in Christus onwankelbaar houdend, want de Heer zal Zijn heiligen niet verlaten. Groet alle broeders in Christus van mij. Bid vurig voor mijn ellendige ziel.” 

— St. Basil the Great

++++

Commentaar:

Deze woorden van St. Basil zijn een krachtige oproep tot standvastigheid in tijden van verwarring en beproeving. Hij spreekt tot een kleine, trouwe rest die vasthoudt aan de waarheid, zelfs wanneer leiders falen en de massa afdwaalt. Zijn boodschap is niet pessimistisch, maar realistisch en hoopvol: ware redding ligt in innerlijke trouw, in liefde voor God, en in het bewaren van het geloof temidden van chaos. Hij herinnert ons eraan dat heiligheid niet afhankelijk is van aantallen, maar van oprechtheid en volharding.

++++

Gebed geïnspireerd door St. Basil:

 

Heer van trouw en genade, 

In tijden van verwarring en strijd,

houd ons hart gericht op U.

Laat ons niet wankelen door de fouten van mensen,

maar groeien in liefde, ijver en vertrouwen.

Geef ons de moed om het geloof te bewaren,

zelfs als we alleen lijken te staan.

Moge onze hoop in Christus onwankelbaar zijn,

zoals Lot in Sodom,

en mogen wij behoren tot Uw uitverkorenen,

die U vindt trouw en wakker bij Uw komst.

Zegen onze broeders en zusters in Christus,

en ontferm U over allen die worstelen.

Amen.

++++++++++++

Wie was Basilius de Grote?

Basilius de Grote (ca. 329–379), ook bekend als Basilius van Caesarea, was een van de belangrijkste kerkvaders van het vroege christendom. Hij was bisschop van Caesarea in Cappadocië (het huidige centraal‑Turkije) en wordt zowel in de oosters‑orthodoxe als de katholieke traditie vereerd als heilige en kerkleraar.

Zijn achtergrond:

Geboren in een welgestelde en diep christelijke familie in Caesarea, Cappadocië.

Zijn familie is uitzonderlijk: meerdere broers, zussen en zelfs zijn ouders en grootouders worden als heiligen vereerd.

Hij kreeg een brede opleiding in retorica, filosofie, grammatica, sterrenkunde, meetkunde en zelfs geneeskunde in Caesarea, Constantinopel en Athene.

Zijn innerlijke ommekeer:

Hoewel hij een briljante en succesvolle leraar werd, raakte hij in een spirituele crisis door de scherpe woorden van zijn zus Macrina, die hem wees op zijn ijdelheid. Hij beschrijft dit zelf als een ontwaken “uit een diepe slaap” naar het licht van God.

Zijn betekenis voor de Kerk:

Basilius is een van de drie Cappadocische Vaders, samen met Gregorius van Nazianze en Gregorius van Nyssa. Hun werk legde de grondslag voor de orthodoxe leer van de Drie-eenheid: één God in drie Personen.

Daarnaast:

Hij is grondlegger van het oosterse kloosterleven; zijn kloosterregel wordt nog steeds gevolgd.

Hij schreef vele preken, brieven en theologische werken, die tot de kern van de christelijke traditie behoren.

Hij stond bekend om zijn zorg voor armen en zieken, en stichtte zelfs een soort vroegchristelijk sociaal centrum, de “Basilias”.

Zijn dood en feestdagen:

Overleden in 379 in Caesarea.

Zijn naamdag wordt op verschillende dagen gevierd, o.a. 2 januari en 14 juni.

++++

https://nl.wikipedia.org/wiki/Basilius_van_Caesarea?

https://www.heiligen.net/heiligen/01/02/01-02-0379-basilius-grote.php?

https://vroegekerk.nl/begrip/basilius-de-grote/

https://www.theologie.nl/wie-is-basilius-de-grote/

 

**********************

“Zelfs als je duizend keer valt door het terugtrekken van Gods genade, sta telkens weer op, en blijf dit doen tot aan de dag van je dood.”

— St. Ephrem de Syriër

++++

Commentaar:

Deze uitspraak van St. Ephrem is een krachtige oproep tot volharding in het geestelijk leven. Hij erkent dat de weg van geloof en heiligheid niet rechtlijnig is, maar eerder bezaaid met momenten van zwakte, twijfel en terugval. Het beeld van “duizend keer vallen” is geen hyperbool, maar een erkenning van de menselijke kwetsbaarheid — en tegelijk een uitnodiging tot hoop.

Wat bijzonder is aan deze uitspraak, is dat Ephrem niet spreekt over succes, perfectie of overwinning, maar over het opstaan. Het is niet de zonde die ons definieert, maar onze bereidheid om telkens opnieuw te kiezen voor God, zelfs als Zijn genade tijdelijk verborgen lijkt. Dit is geen oproep tot zelfredzaamheid, maar tot trouw: een liefdevolle koppigheid die weigert op te geven.

Voor wie worstelt met schuld, vermoeidheid of geestelijke droogte, biedt deze uitspraak een troostende zekerheid: God kijkt niet naar het aantal keren dat we vallen, maar naar het feit dat we blijven opstaan — tot onze laatste adem.

++++

Gebed bij deze gedachte:

Heer, mijn God, 

U weet hoe vaak ik struikel, hoe vaak ik de weg kwijt ben.

Soms voelt Uw genade ver weg, alsof ik alleen moet vechten.

Maar door de woorden van Uw dienaar Ephrem hoor ik Uw stem:

“Sta op, keer terug, blijf komen.”

 

Geef mij de moed om telkens weer op te staan,

niet uit eigen kracht, maar gedragen door Uw liefde.

Laat mijn vallen geen einde zijn, maar een begin —

een nieuwe kans om U te zoeken, te vertrouwen, te beminnen.

 

Tot aan mijn laatste dag, Heer,

laat mijn hart blijven zeggen:

“Ik sta op, en ik kom naar U.”

 

Amen.

********************

Heilige Andreas,

Andreas was de eerste onder uw leerlingen, Heer, die geroepen werd om uw lijden na te volgen, en ook uw dood.

Door uw kruis heeft hij hen die opnieuw verloren dreigen te gaan, uit de afgrond van onwetendheid getrokken, om hen naar U toe te leiden.

Daarom zingen wij voor U, Heer van goedheid: schenk ons vrede door zijn voorspraak.

Verheug je, Andreas, jij die overal de glorie van onze God verkondigt.

Jij was de eerste die antwoord gaf op de roep van Christus en werd zijn intieme metgezel.

Door zijn goedheid na te volgen, weerspiegel je zijn licht voor hen die in duisternis leven.

Daarom vieren wij uw feestdag en zingen wij:

“Zijn verkondiging gaat uit over heel de aarde, zijn taal tot aan de uiteinden van de wereld.”

++++

Commentaar:

Deze tekst is een liturgische lofzang op de heilige Andreas, de broer van Petrus en een van de eerste leerlingen van Jezus. Hij wordt hier geprezen als de eerste die Christus volgde, als een brug tussen de duisternis van onwetendheid en het licht van het evangelie. Zijn marteldood aan een schuine kruisvorm wordt niet expliciet genoemd, maar de verwijzing naar het kruis en het lijden maakt duidelijk dat zijn navolging radicaal en totaal was.

De hymne benadrukt Andreas’ rol als verkondiger van Gods glorie en als lichtdrager voor hen die in duisternis leven. Het slotcitaat, “A toda la tierra alcanza su pregón…”, is een verwijzing naar Psalm 19, die vaak wordt toegepast op apostelen: hun boodschap reikt tot aan de uiteinden van de aarde.

++++

Gebed bij de heilige Andreas:

Heilige Andreas, eerste geroepene van de Heer,

gij die het kruis hebt omarmd en het licht hebt verspreid,

bid voor ons, dat wij met moed en vreugde Christus volgen.

 

Leer ons, zoals gij, te luisteren naar zijn stem,

te leven in zijn nabijheid,

en zijn goedheid te weerspiegelen in een wereld vol duisternis.

 

Door uw voorspraak vragen wij vrede voor onze ziel,

kracht in onze roeping,

en trouw in ons getuigenis.

 

Amen.

 

*****************

“Verzen geschreven tijdens een extase van diepe contemplatie”

SINT JAN VAN HET KRUIS

Ik trad binnen waar ik niets wist:

En bleef daar zonder weten,

Alle kennis overstijgend.

 

1.Ik wist niet waar ik was,

Maar toen ik daar mij bevond,

Zonder te weten waar ik was,

Begrijp ik grote dingen;

Ik zal niet zeggen wat ik voelde,

Want ik bleef zonder weten,

Alle kennis overstijgend.

 

2. Van vrede en vroomheid

Was de kennis volmaakt,

In diepe eenzaamheid

Bevonden, rechte weg;

Het was zo’n geheim iets,

Dat ik bleef stamelen,

Alle kennis overstijgend.

 

3. Ik was zo verzonken,

Zo geabsorbeerd en vervreemd,

Dat mijn zintuigen

Van alle gevoel beroofd waren,

En de geest begiftigd

Met een begrijpen zonder begrijpen.

Alle kennis overstijgend.

 

4. Wie daar werkelijk komt

Verliest zichzelf;

Wat hij eerst wist

Lijkt hem zeer gering,

En zijn kennis groeit zo

Dat hij blijft zonder weten,

Alle kennis overstijgend.

 

5. Hoe hoger men stijgt,

Hoe minder men begrijpt,

Want het is de duistere wolk

Die de nacht verlicht:

Daarom wie haar kent

Blijft altijd zonder weten,

Alle kennis overstijgend.

 

6. Dit weten zonder weten

Is van zo’n hoge kracht,

Dat de wijzen redenerend

Het nooit kunnen overwinnen;

Want hun weten bereikt niet

Tot het niet-begrijpend begrijpen,

Alle kennis overstijgend.

 

7. En het is van zo’n hoge voortreffelijkheid

Dit hoogste weten,

Dat geen vermogen of wetenschap

Het kan omvatten;

Wie zichzelf weet te overwinnen

Met een niet-weten dat weet,

Zal altijd blijven overstijgen.

 

8. En als je het wilt horen,

Deze hoogste kennis bestaat

In een verheven gevoel

Van de goddelijke essentie;

Het is het werk van Zijn genade

Om ons te doen blijven zonder begrijpen,

Alle kennis

Overstijgend.

++++

 Commentaar:

Dit mystieke gedicht van San Juan de la Cruz is een lofzang op de contemplatieve ervaring waarin het verstand zwijgt en het hart spreekt. Het “niet-weten” is geen gebrek aan kennis, maar een heilige leegte waarin God zich openbaart. De dichter beschrijft een toestand van extase waarin alle menselijke vermogens worden overstegen, en men binnentreedt in een sfeer van goddelijke intimiteit. Het paradoxale “weten zonder weten” is de kern van de mystieke weg: een weten dat niet uit boeken komt, maar uit de directe aanraking van het goddelijke.

De herhaling van “toda ciencia trascendiendo” — “alle kennis overstijgend” — benadrukt dat deze ervaring niet te vatten is in menselijke begrippen. Het is een uitnodiging tot nederigheid, stilte en overgave.

++++

Gebed geïnspireerd door het gedicht:

God van stilte en licht, 

Laat mij binnentreden in de ruimte waar woorden zwijgen

en het hart begint te zingen.

Neem mijn weten, mijn zoeken, mijn vragen,

en vervul mij met het mysterie van Uw aanwezigheid.

Laat mij U kennen in het niet-begrijpen,

U liefhebben in het loslaten,

U vinden in het vergeten van mijzelf.

Zoals San Juan, wil ik blijven in Uw licht,

zonder te weten, maar volledig gekend door U.

Amen.

********************

Sint Charbel – De bloem van Libanon

Sint Charbel

Glorie aan God voor Sint Charbel,

de zuivere bloem van Libanon,

geworden tot gebed en tederheid,

geliefd door het trouwe volk!

1.Zijn leven brandde stil

aan de voet van de Eucharistie;

zijn hart was liefde,

een offer dat zich aanbood

met Jezus in de Geest

aan de Vader als een levende hostie.

2.Zijn ogen staarden vast

aanbiddend op de knieën;

Maria, Moeder van God,

was zijn moeder en zijn gids,

en als hij zich arm en klein voelde,

ontroerde de Maagd hem diep.

3.Hij bad, en de hele wereld

klopte in zijn borst;

de naakte christenen

verenigden zich in zijn hart;

voor alle menselijk leed

bad hij en pleitte hij.

4.Om te bidden volstond één boek:

de Schrift, Brood des Levens;

dag en nacht herkauwde hij

wat God hem ingaf;

en zijn leven was eenheid:

Woord en Eucharistie.

5.Evangelie van stilte,

brandend vuur in een kluizenaarswoning,

Sint Charbel, geliefde broeder,

naast de zuiverste sneeuw;

nu, naast Jezus,

open je ogen en aanschouw.

++++

Commentaar:

Deze lofzang op San Charbel is een mystiek portret van een man die zijn leven volledig heeft gewijd aan gebed, stilte en eenheid met God. De tekst verbindt zijn innerlijke vuur met de Eucharistie, de Schrift en zijn diepe liefde voor Maria. Zijn spiritualiteit is niet spectaculair, maar intens en verborgen – een evangelie van stilte dat toch de hele wereld omvat. De dichter toont hoe Charbel, in zijn eenvoud en afzondering, een universele bemiddelaar werd voor het lijden van de mensheid. Zijn leven is een uitnodiging tot contemplatie, eenvoud en overgave.

++++

Gebed tot Sint Charbel:

Heilige Charbel,

bloem van het Libanon,

in uw stilte brandt het vuur van Gods liefde.

Leer ons te leven in overgave,

te bidden met het hart,

en te luisteren naar het Woord dat leven geeft.

Gij die de Eucharistie hebt bemind

en Maria als moeder hebt gevolgd,

bid voor ons in onze zwakheid,

verenig ons met Christus,

en wees onze gids naar het licht.

Open onze ogen voor de genade,

zoals gij ze opende in de hemel.

Amen.

*******************