Franciscus van Asisi: Franciscus spreekt hier niet zozeer over spectaculaire verleidingen, maar over iets veel subtielers: de geleidelijke verstrooiing van het hart…..

“Laten wij zeer waakzaam zijn voor de boosheid en de sluwheid van Satan, die niet wil dat de mens zijn hart en geest aan de Heer God schenkt. Rondgaande zoekt hij het hart van de mens te verleiden onder het voorwendsel van een beloning of een voordeel. Hij probeert de woorden en geboden van de Heer uit het geheugen uit te wissen en wil het hart van de mens verblinden door wereldse bezigheden en zorgen, om daarin zijn verblijf te nemen.”

H. Franciscus van Assisi.

++++

Commentaar:

Franciscus spreekt hier niet zozeer over spectaculaire verleidingen, maar over iets veel subtielers: de geleidelijke verstrooiing van het hart. Het kwaad verschijnt zelden in een afschrikwekkende gedaante. Vaker komt het vermomd als iets nuttigs, aantrekkelijk of dringend. We worden zo gemakkelijk opgeslorpt door zorgen, verplichtingen, ambities en het voortdurende lawaai van het leven.

Voor Franciscus is de grootste strijd niet die tegen uiterlijke vijanden, maar die om de innerlijke aandacht. Waar rust mijn hart? Wat krijgt mijn diepste liefde? Wie het hart voortdurend vult met duizend kleine bekommernissen, kan uiteindelijk de zachte stem van God niet meer horen.

Dit sluit wonderwel aan bij wat Augustinus schreef: “Onrustig is ons hart totdat het rust vindt in U.” Eveneens horen we hier de echo van Johannes van het Kruis, die waarschuwt dat zelfs goede dingen een hindernis kunnen worden wanneer zij de plaats van God innemen.

Franciscus roept daarom niet op tot angst, maar tot waakzaamheid. Een waakzaam hart blijft herinneren. Het bewaart het Woord. Het keert telkens opnieuw terug naar Gods aanwezigheid, midden in het gewone leven. De remedie tegen verstrooiing is niet krampachtige inspanning, maar een eenvoudige terugkeer naar de liefde.

*******************

Gebed:

Heer mijn God,

bewaar mijn hart voor alles wat mij van U verwijdert.

Wanneer zorgen mijn gedachten vullen, breng mij terug naar uw vrede.

Wanneer duizend stemmen om aandacht vragen, laat mij uw stille stem herkennen.

Behoed mij voor de verleidingen die zich voordoen als voordeel, maar die mijn hart van U vervreemden.

Geef mij een eenvoudige geest, een zuiver hart en een aandachtige ziel.

Moge uw Woord in mij blijven leven, zoals een lamp in de nacht, zoals een vuur dat niet dooft.

Laat mij, samen met Franciscus, leren wandelen in vrijheid, zonder gehechtheid aan wat voorbijgaat, en met een hart dat geheel rust in U.

Amen.

*******************

“Mijn God, Gij zijt genoeg voor mij.”

(H. Franciscus van Assisi) .

*******************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie