Augustinus: Met deze diepe gedachte nodigt Augustinus ons uit om anders naar de tijd te kijken. Gewoonlijk denken wij dat het verleden achter ons ligt, de toekomst vóór ons en het heden ertussen…..

De tijd volgens de heilige Augustinus:

“Het heden van het verleden is het geheugen, het heden van de toekomst is de verwachting (of verbeelding), en het heden van het heden is de aandacht.”

++++

Commentaar:

Met deze diepe gedachte nodigt Augustinus ons uit om anders naar de tijd te kijken. Gewoonlijk denken wij dat het verleden achter ons ligt, de toekomst vóór ons en het heden ertussen. Maar Augustinus merkt op dat wij het verleden alleen kunnen aanraken door onze herinnering, en de toekomst alleen door onze verwachting of verbeelding. Het enige wat werkelijk aanwezig is, is het huidige moment.

Toch leeft ook het verleden in het heden, als herinnering. En ook de toekomst leeft in het heden, als hoop, verlangen, angst of verwachting. Zo wordt ons hart vaak heen en weer getrokken tussen wat geweest is en wat nog moet komen.

Daarom wijst Augustinus op de waarde van de aandacht. Aandacht is de kunst om werkelijk aanwezig te zijn voor God, voor de mensen om ons heen en voor ons eigen leven. Wanneer wij aandachtig leven, wordt het heden een heilige plaats waar God zich laat ontmoeten.

Voor de christelijke spiritualiteit is dit bijzonder belangrijk. God bevindt zich niet in onze spijt over gisteren, noch in onze zorgen over morgen. Hij komt ons tegemoet in het huidige moment. Elke ademhaling, elke ontmoeting, elke stilte kan een plaats van genade worden.

Zoals Augustinus elders schrijft: “Te laat heb ik U liefgehad.” Niet omdat God afwezig was, maar omdat zijn aandacht nog niet volledig geopend was voor Gods aanwezigheid in het nu.

++++

Gebed:

Heer van tijd en eeuwigheid,

U hebt mij het geschenk van dit moment gegeven. Vaak dwaalt mijn hart af naar herinneringen die mij vasthouden,

of naar verwachtingen die mij onrustig maken.

Leer mij wonen in het heden, waar Uw liefde mij omringt en Uw stem zacht spreekt in de stilte.

Zegen mijn herinneringen, opdat zij bronnen van dankbaarheid worden. Zegen mijn verwachtingen, opdat zij gedragen worden door vertrouwen. En schenk mij de genade van aandacht, zodat ik U herken in wat vandaag gebeurt.

Laat mij niet verloren raken in wat voorbij is of nog komen moet, maar rust vinden in Uw aanwezigheid, hier en nu.

Amen.

****************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie