Heilige Bruno [stichter van de Kartuizerorde] De geloofsbelijdenis van de heilige Bruno….

De geloofsbelijdenis van de heilige Bruno

Deze sprak hij uit in aanwezigheid van al zijn samengekomen broeders, toen hij voelde dat de tijd naderde waarop hij de weg van alle stervelingen zou gaan. Hij had hun dringend gevraagd getuigen te zijn van zijn geloof voor Gods aanschijn.

1.

Ik geloof vast in de Vader, de Zoon en de Heilige Geest:

de Vader, die niet voortgebracht is;

de eniggeboren Zoon;

en de Heilige Geest, die van hen beiden uitgaat.

En ik geloof dat deze drie Personen één God zijn.

2.

Ik geloof dat dezelfde Zoon van God door de Heilige Geest ontvangen werd in de schoot van de Maagd Maria.

Ik geloof dat de Maagd rein was vóór de geboorte van haar Kind, dat zij maagd bleef tijdens de geboorte en ook daarna altijd maagd gebleven is.

Ik geloof dat dezelfde Zoon van God onder de mensen is gekomen als waarachtig mens, zonder zonde.

Ik geloof dat deze zelfde Zoon van God door de haat van sommige ongelovige Joden werd gevangengenomen, onrechtvaardig gebonden, bespuwd en gegeseld.

Ik geloof dat Hij gestorven is, begraven werd en is neergedaald ter helle om degenen die Hem toebehoorden en daar werden vastgehouden, te bevrijden.

Hij daalde af voor onze verlossing; Hij verrees uit de dood; Hij steeg op ten hemel; en van daar zal Hij wederkomen om de levenden en de doden te oordelen.

3.

Ik geloof eveneens in de sacramenten die de Kerk gelooft en met eerbied bewaart.

In het bijzonder geloof ik dat hetgeen op het altaar geconsacreerd wordt, waarlijk het Lichaam en waarlijk het Bloed is van onze Heer Jezus Christus.

Wij ontvangen Hem tot vergeving van onze zonden en in de hoop op het eeuwige heil.

Ik geloof in de verrijzenis van het vlees en in het eeuwige leven.

4.

Ik erken en geloof dat de heilige en onuitsprekelijke Drie-eenheid, Vader, Zoon en Heilige Geest, één enige God is:

één in wezen,

één in natuur,

één in majesteit,

één in macht.

Wij belijden dat de Vader noch geboren noch geschapen is, maar dat Hij de Zoon voortbrengt.

De Vader ontvangt zijn oorsprong van niemand.

Uit Hem wordt de Zoon geboren en van Hem gaat de Heilige Geest uit.

Hij is de bron en oorsprong van heel de godheid.

En de Vader, onuitsprekelijk in zijn wezen, heeft uit zijn eigen substantie op onuitsprekelijke wijze de Zoon voortgebracht.

Maar Hij heeft niets anders voortgebracht dan wat Hijzelf is:

God heeft God voortgebracht;

Licht heeft Licht voortgebracht.

En van Hem komt alle vaderschap voort, in de hemel en op aarde.

Amen.

++++

Spirituele beschouwing:

Wat ons in deze tekst bijzonder raakt, is dat Bruno geen testament van zijn werken nalaat, maar een testament van zijn geloof.

Op het uur van de dood spreekt hij niet over zijn stichtingen, zijn ascese of zijn verdiensten. Hij herhaalt slechts één eenvoudige uitdrukking:

“Ik geloof.”

Dat is kenmerkend voor de kartuizergeest. Na een leven van stilte, afzondering en gebed blijft uiteindelijk alleen God over. Alles wat men heeft gedacht, geschreven of opgebouwd, wordt secundair. Wat blijft, is het vertrouwen waarmee men zich in Gods handen legt.

De geloofsbelijdenis begint met de Drie-eenheid en eindigt met de Drie-eenheid. Tussen die twee polen staat het hele mysterie van Christus: zijn menswording, zijn lijden, zijn dood, zijn verrijzenis en zijn blijvende aanwezigheid in de eucharistie.

Zo wordt Bruno’s laatste woord geen afscheid maar een thuiskomen.

Niet een redenering, maar een overgave.

Niet een verklaring over God, maar een rusten in God.

++++

Gebed

Heilige Bruno,

leer ons geloven met de eenvoud van een kind en met de standvastigheid van een heilige.

Wanneer ons hart onrustig wordt, leid ons terug naar het ene noodzakelijke.

Wanneer woorden tekortschieten, leer ons zwijgen in Gods aanwezigheid.

Wanneer wij ons vastklampen aan wat voorbijgaat, richt onze blik op wat eeuwig blijft.

Moge ook ons leven, te midden van alle drukte en zorgen, langzaam uitgroeien tot één enkel woord:

Ik geloof.

En wanneer onze laatste uur komt, laat ons dan rusten in het licht van de Vader, door de Zoon, in de gemeenschap van de Heilige Geest.Heilige Bruno,

leer ons geloven met de eenvoud van een kind en met de standvastigheid van een heilige.

Wanneer ons hart onrustig wordt, leid ons terug naar het ene noodzakelijke.

Wanneer woorden tekortschieten, leer ons zwijgen in Gods aanwezigheid.

Wanneer wij ons vastklampen aan wat voorbijgaat, richt onze blik op wat eeuwig blijft.

Moge ook ons leven, te midden van alle drukte en zorgen, langzaam uitgroeien tot één enkel woord:

Ik geloof.

En wanneer onze laatste uur komt, laat ons dan rusten in het licht van de Vader, door de Zoon, in de gemeenschap van de Heilige Geest.

Amen.

*********************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie