St.Jan van het Kruis: Door het lijden oefent de ziel zich in de deugd en verwerft zij deze; zij wordt zuiverder, wijzer en behoedzamer…..

*******

“De reden waarom de ziel niet alleen veilig door de duisternis reist, maar ook grotere vooruitgang maakt, is deze: in het algemeen boekt de ziel meer vooruitgang in het geestelijk leven wanneer zij denkt dat zij geen vooruitgang maakt, ja zelfs wanneer zij meent dat zij alles aan het verliezen is.

Er is nog een andere reden waarom de ziel veilig door deze duisternis is gegaan: zij heeft geleden. De weg van het lijden is immers veiliger en vruchtbaarder dan die van de vreugde en van het handelen. In het lijden schenkt God kracht; maar in het handelen en in de vreugde toont de ziel vaak slechts haar eigen zwakheid en onvolkomenheden.

Door het lijden oefent de ziel zich in de deugd en verwerft zij deze; zij wordt zuiverder, wijzer en behoedzamer.”

Sint-Jan van het Kruis
Uit: De Donkere Nacht van de Ziel

++++

Commentaar:

Dit is een van de grote paradoxen van de mystieke weg. Wij denken spontaan dat wij geestelijk groeien wanneer wij troost ervaren, wanneer wij bidden met vreugde en wanneer wij Gods nabijheid voelen. Maar Sint-Jan van het Kruis leert juist het tegenovergestelde: de diepste groei gebeurt vaak wanneer alles donker lijkt.

In de “donkere nacht” neemt God dikwijls de voelbare vertroostingen weg. Niet om de ziel te verlaten, maar om haar te zuiveren van haar gehechtheid aan gevoelens, ervaringen en eigen prestaties. De ziel leert dan niet langer te vertrouwen op wat zij voelt, maar op God alleen.

Wanneer iemand denkt: “Ik bid slecht”, “Ik voel niets”, “Ik raak alles kwijt”, dan kan dit juist een teken zijn dat God dieper werkzaam is dan ooit tevoren. Zoals een boom zijn wortels dieper in de aarde drijft tijdens droogte, zo wortelt de ziel zich dieper in God tijdens periodes van innerlijke armoede.

Sint-Jan verheerlijkt het lijden niet om zichzelf. Hij wijst erop dat beproevingen ons nederig maken, ons losmaken van ons ego en ons ontvankelijk maken voor Gods genade. In vreugde zien wij vaak onze gaven; in het lijden ontdekken wij onze nood aan God.

Voor veel spirituele zoekers is dit een troostrijke gedachte: juist wanneer men denkt achteruit te gaan, kan God het diepst aan het werk zijn.

Gebed:

Heer mijn God,

Wanneer het donker wordt op mijn weg en ik niet meer zie waar Gij mij leidt, bewaar mij dan voor ontmoediging.

Wanneer mijn gebed droog wordt, mijn hart leeg lijkt en mijn ziel denkt dat zij U verloren heeft, leer mij dan te geloven dat Gij dichter bij mij zijt dan ooit tevoren.

Geef mij de moed om te volharden wanneer ik geen troost ervaar, de nederigheid om mijn zwakheid te aanvaarden, en het vertrouwen om mij geheel aan U toe te vertrouwen.

Zuiver mijn hart van alles wat mij van U verwijderd houdt. Maak mij eenvoudig, arm van geest en vrij om U lief te hebben omwille van Uzelf.

Zoals Gij Sint-Jan van het Kruis door de nacht naar het licht hebt geleid, leid ook mij door elke duisternis heen, tot ik rust vind in Uw liefde.

Amen.

************