St.Perpetua: Deze tekst komt uit de visioenen van de heilige Perpetua,een jonge christelijke martelares uit de derde eeuw. een jonge christelijke martelares uit de derde eeuw…..

De dag vóór de strijd zag ik in een visioen dat Pomponius, de diaken, naar de poort van de gevangenis kwam en krachtig aanklopte. Ik ging naar hem toe en opende de poort voor hem. Hij was gekleed in een rijk versierd wit gewaad en droeg sierlijke sandalen. Hij zei tegen mij:

“Perpetua, wij wachten op je. Kom!”

Hij reikte mij zijn hand, en samen begonnen wij een moeilijke, kronkelende weg te gaan. Na veel moeite bereikten wij buiten adem het amfitheater. Hij leidde mij naar het midden van de arena en zei tegen mij:

“Wees niet bang. Ik ben hier bij je, en ik strijd met je mee.”

Daarna verdween hij

++++.

Commentaar:

Deze tekst komt uit de visioenen van de heilige Perpetua, een jonge christelijke martelares uit de derde eeuw. De droom speelt zich af vlak vóór haar dood en onthult een diepe geestelijke waarheid.

De gevangenispoort staat symbool voor de grens tussen het aardse leven en het leven bij God. Dat de diaken Pomponius haar komt halen, betekent dat zij niet alleen door haar beproeving hoeft te gaan. God zendt haar een begeleider, een teken van de gemeenschap der heiligen die met haar mee optrekt.

De moeilijke en kronkelende weg verwijst naar de weg van iedere gelovige. Niemand bereikt de arena van het leven zonder strijd, vermoeidheid en onzekerheid. Toch wordt Perpetua niet aan zichzelf overgelaten. Een hand wordt haar toegereikt.

Het meest troostende woord is wellicht: “Wees niet bang. Ik ben hier bij je.” Dat is een refrein dat doorheen de hele Schrift klinkt. God neemt het lijden niet altijd weg, maar Hij belooft aanwezig te zijn midden in het lijden.

Ook wij kennen onze eigen arena’s: ziekte, verlies, eenzaamheid, ouderdom, zorgen om kinderen en kleinkinderen, de verborgen strijd van het hart. Het visioen van Perpetua herinnert ons eraan dat de weg soms steil en kronkelig is, maar dat Christus steeds vóór ons uitgaat en naast ons blijft wandelen.

Wat voor Perpetua een martelaarsarena was, kan voor ons het dagelijkse leven zijn. De overwinning bestaat niet in het vermijden van de strijd, maar in het trouw blijven aan de Liefde die ons draagt.

++++

Gebed

Heer Jezus,

wanneer de weg moeilijk wordt en mijn voeten moe zijn van het klimmen, herinner mij dan aan de hand die Gij naar Perpetua uitstak.

Wanneer ik door donkere gangen ga en de toekomst onzeker lijkt, laat mij uw stem horen:

“Wees niet bang. Ik ben bij je.”

Geef mij de genade niet alles te willen begrijpen, maar U te vertrouwen.

Laat mij geloven dat geen gevangenispoort, geen pijn, geen verlies en zelfs geen dood sterker is dan uw liefde.

Neem mij bij de hand op de kronkelige weg van het leven en leid mij stap voor stap naar de ruimte van uw vrede.

Amen.

De Heilige Perpetua leert ons dat moed niet betekent dat men geen angst voelt, maar dat men blijft verdergaan omdat men weet dat God nabij is.

******************