Abba Moisés: “Als iemand het gewicht van zijn eigen zonden draagt, kijkt hij niet naar de zonden van zijn naaste.”….

Abba Mozes zei:

“Als iemand het gewicht van zijn eigen zonden draagt, kijkt hij niet naar de zonden van zijn naaste.”

Op de zak staan woorden als:

  • Hoogmoed (Soberbia)
  • Woede (Ira)
  • Lust (Lujuria)
  • Hebzucht (Avaricia)
  • Afgunst (Envidia)
  • Luiheid (Pereza)
  • Leugen (Mentira)

Commentaar:

Dit woord van Abba Mozes, een van de grote woestijnvaders, raakt de kern van het geestelijk leven. Wie werkelijk zijn eigen zwakheid kent, houdt op rechter te spelen over anderen.

Op de afbeelding draagt de monnik een zware zak vol zonden op zijn rug. Zijn hoofd is gebogen. Niet uit wanhoop, maar uit nederigheid. Hij weet dat er in zijn eigen hart genoeg te genezen valt. Daardoor heeft hij geen tijd of behoefte om de fouten van een ander te onderzoeken.

De tweede monnik wijst naar iets buiten zichzelf. Dat beeld herinnert aan onze menselijke neiging: we zien gemakkelijk de tekortkomingen van anderen terwijl we onze eigen blinde vlekken vergeten.

De woestijnvaders leerden dat zelfkennis de deur is naar barmhartigheid. Wie zijn eigen armoede voor God ontdekt, wordt milder. Niet omdat zonde onbelangrijk wordt, maar omdat men beseft dat iedereen leeft van vergeving.

Dit woord sluit nauw aan bij het evangelie:

“Waarom kijkt u naar de splinter in het oog van uw broer, terwijl u de balk in uw eigen oog niet opmerkt?” (Matteüs 7,3)

Ware heiligheid bestaat niet in het veroordelen van anderen, maar in het steeds opnieuw terugkeren naar het eigen hart, waar God ons uitnodigt tot bekering, nederigheid en liefde.

Wanneer wij onze eigen lasten eerlijk dragen, worden wij zachter voor de lasten van anderen.


Gebed:

Heer Jezus,

leer mij naar mijn eigen hart te kijken voordat ik oordeel over mijn broeder of zuster.

Geef mij de nederigheid om mijn zwakheid te erkennen, mijn fouten te belijden en mijn vertrouwen op Uw barmhartigheid te stellen.

Bewaar mij voor hoogmoed, voor harde woorden en voor de verborgen vreugde die soms ontstaat wanneer ik de fouten van anderen zie.

Schenk mij een zuiver hart, dat eerder medelijden heeft dan kritiek, eerder begrijpt dan veroordeelt, eerder liefheeft dan beoordeelt.

Moge het besef van Uw vergeving mij zachtmoedig maken tegenover iedereen die ik ontmoet.

En wanneer ik struikel, laat mij dan niet ontmoedigd raken, maar steeds opnieuw opstaan in het licht van Uw liefde.

Amen.

*************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie