St.Peter Julian Eymard ((1811-1868):In een wereld die vaak roept; dat we onszelf moeten bewijzen, is dit woord een stille tegenstem: word eenvoudig, word beschikbaar, word lichtdragend…..

“Het ware geheim van de liefde bestaat hierin: wij moeten onszelf vergeten zoals Sint‑Jan de Doper, en de Heer Jezus verheffen en verheerlijken.” — St. Peter Julian Eymard (1811–1868)

Commentaar:

Deze korte zin van Eymard is als een zachte ademtocht uit het Evangelie. Hij wijst naar een liefde die niet draait om het eigen ik, maar om het licht van Christus dat door ons heen wil stralen.

Sint‑Jan de Doper is hier het voorbeeld: hij wist dat zijn roeping niet was om zichzelf centraal te stellen, maar om de weg te effenen voor de Ander. “Hij moet groeien, ik moet afnemen.” In die beweging ligt een diepe vrijheid.

Eymard nodigt ons uit om liefde te zien als een weg van loslaten:

• loslaten van het verlangen om gezien te worden,
• loslaten van het eigen gelijk,
• loslaten van de drang om het leven te beheersen.

Niet om kleiner te worden, maar om ruimte te maken voor Christus, die in ons wil wonen en handelen. Liefde wordt dan geen prestatie, maar een doorstroming: wij worden transparant voor Zijn aanwezigheid.

In een wereld die vaak roept dat we onszelf moeten bewijzen, is dit woord een stille tegenstem. Het zegt: word eenvoudig, word beschikbaar, word lichtdrager.

+++++

Gebed

Heer Jezus, leer mij de weg van de stille liefde, de liefde die niet zoekt naar eigen glorie maar naar Uw licht in mij.

Neem weg wat mij gevangen houdt in mezelf, de angst om te verliezen, de drang om te beheersen, de behoefte om erkend te worden.

Maak mijn hart ruim en helder, zoals dat van Sint‑Jan de Doper, zodat ik U kan verheffen in mijn woorden, mijn daden, en in de stilte van mijn bestaan.

Laat Uw liefde door mij heen stromen naar wie ik ontmoet vandaag.

Amen.

++++

Wie was Peter Julian Eymard: Leven en roeping:

Peter Julian Eymard was een Franse priester (1811–1868), later heilige, vooral bekend als de “Apostel van de Eucharistie”. Hij stichtte de Congregatie van het Allerheiligst Sacrament en de Dienstmaagden van het Allerheiligst Sacrament, gemeenschappen volledig gewijd aan aanbidding van Christus in de Eucharistie.

• Geboorte en jeugd: Eymard werd geboren op 4 februari 1811 in La Mure, in de Franse Alpen, in een eenvoudig en diep gelovig gezin. Al als kind voelde hij een sterke aantrekking tot het tabernakel en de Eucharistie.
• Priesterschap: Ondanks tegenstand van zijn vader trad hij in het seminarie van Grenoble en werd priester gewijd in 1834. Hij diende eerst als parochiepriester in Chatte en Monteynard.
• Maristen: In 1839 trad hij toe tot de Paters Maristen, waar hij spirituaal, provinciaal en predikant werd. Hij begeleidde vele leken en religieuzen en leidde retraites.
• Eucharistische roeping: Tijdens een processie in 1845 ervoer hij een diepe innerlijke roep om Christus in de Eucharistie te verkondigen. Dit werd het centrum van zijn spiritualiteit.
• Stichter: In 1856 stichtte hij in Parijs de Congregatie van het Allerheiligst Sacrament, volledig gericht op aanbidding, eucharistische catechese en zorg voor armen en priesters in nood. Een jaar later volgden de Dienstmaagden van het Allerheiligst Sacrament.
• Overlijden: Hij stierf op 1 augustus 1868 in La Mure. Zijn feestdag is 2 augustus.

Contemplatieve duiding:

Eymard is een heilige van de stille, brandende liefde. Zijn leven lijkt één lange beweging naar het hart van Christus in de Eucharistie. Hij zocht niet naar grootse daden, maar naar een plaats van aanbidding, waar de ziel eenvoudig aanwezig is voor de Heer.

Zijn roeping groeide niet uit succes, maar uit innerlijke honger: een verlangen om de liefde van Christus zichtbaar te maken in een wereld die volgens hem “leed aan onverschilligheid”. Hij zag de Eucharistie als het geneesmiddel voor die geestelijke dorheid — niet als idee, maar als levende aanwezigheid.

Wat hem bijzonder maakt, is zijn zachte radicaliteit:

• hij wilde dat de Eucharistie het centrum werd van het dagelijks leven,
• dat aanbidding de bron werd van alle dienstbaarheid,
• dat liefde voor Christus vanzelf uitmondde in liefde voor de armen, de vermoeiden, de vergeten priesters.

In hem zien we een mysticus die niet wegvluchtte in de stilte, maar uit de stilte leefde.

++++

Gebed:

Heer Jezus, Gij die in de Eucharistie blijft onder ons, leer mij met het eenvoudige hart van Julian Eymard U te zoeken in stilte en aanbidding.

Maak mijn ziel ontvankelijk voor Uw zachte aanwezigheid. Laat mijn liefde groeien niet door inspanning, maar door nabijheid aan U.

Geef dat ik, zoals hij, Uw licht mag dragen naar wie dorstig is, naar wie zich verloren voelt, naar wie verlangt naar vrede.

Heer, vorm mijn leven tot een kleine monstrans waarin Uw liefde zichtbaar wordt.

Amen.

********************