“Ook al doe je vele dingen, je zult niet vooruitgaan op de weg naar volmaaktheid als je niet leert je eigen wil te ontkennen en je te onderwerpen, waarbij je de bekommernis om jezelf en om je eigen zaken loslaat.”
— Johannes van het Kruis, Kerkleraar.
++++
Commentaar:
Johannes van het Kruis raakt hier een kernpunt van de christelijke mystiek: de weg naar innerlijke vrijheid loopt niet via méér activiteit, maar via een stille, liefdevolle onthechting.
Hij zegt niet dat onze bezigheden slecht zijn, maar dat ze ons niet dichter bij God brengen zolang ze voortkomen uit eigenbelang, drang naar controle, of de behoefte om onszelf te bevestigen. De ziel groeit wanneer ze leert loslaten:
- loslaten van de eigen wil,
- loslaten van het voortdurende “ik moet, ik wil, ik ben bezig”,
- loslaten van de fixatie op eigen projecten en zorgen.
Dit loslaten is geen leegte maar een ruimte: een innerlijke openheid waarin God kan spreken, leiden, en genezen. Het is de zachte discipline van de overgave, waarin de mens niet kleiner wordt maar juist meer zichzelf wordt — omdat hij niet langer door angst of eigenbelang wordt gestuurd, maar door liefde.
Johannes nodigt ons uit tot een stille eenvoud: minder “ik”, meer “Gij”.
++++
Gebed:
Heer, leer mij de weg van de zachte overgave. Bevrijd mijn hart van de drang om alles zelf te sturen, van de onrust die mij vastzet in mijn eigen plannen en zorgen.
Schenk mij de moed om mijn wil te openen voor Uw wil, zodat ik niet leef uit angst of eigenbelang, maar uit vertrouwen, eenvoud en liefde.
Laat Uw stille aanwezigheid mijn innerlijke ruimte vullen, opdat ik groei in de vrijheid van de kinderen van God.
Amen.
******************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.