Onze Lieve Vrouw van de stilte: Deze tekst ademt precies datgene waar het hart zo vaak naar verlangt: een stille ruimte waar woorden niet meer nodig zijn….

********************

Onze Lieve Vrouw van de Stilte

O geliefde Moeder,

Ik kom tot U, vanavond,

Op zoek naar rust.

Om in de stilte de sereniteit te vinden

Waarnaar mijn hart dorst.

Na de vermoeidheid van de dag

En de koorts van het handelen

Kom ik tot U, Onze Lieve Vrouw.

Toevlucht van stilte,

Bron van vrede,

Afgrond van zachtheid.

Ik kom tot U om mijn ziel te vernieuwen,

Om mijn zorgen te vergeten,

Om te vluchten voor woorden,

Om te ontsnappen aan het jachtige leven

Waarvan ik, vanavond, zo moe ben.

Ik kom tot U, Onze Lieve Vrouw,

Lerares van stilte en beschaduwde toevluchtsoorden,

Van wijsheid en van vreugde, ik kom tot U.

Ik verlang slechts één ding:

In uw aanwezigheid te blijven,

Aan U te denken, Maagd van de stilte.

En als ik te gebroken ben om te denken,

Te moe om te bidden,

Te gewond om zelfs te glimlachen,

Dan wil ik eenvoudig aan uw voeten zijn,

In uw stilte.

Uw stilte, uw kalmte proeven,

Erin onderduiken, mijn dorst erin lessen.

Aan uw voeten zijn, o Maria,

U liefhebben met heel mijn hart,

Zonder woorden, zonder redevoeringen,

In stilte.

O Onze Lieve Vrouw, ik kom tot U.

Moge mijn hart aanschouwen

In uw stilte

De stilte van aanbidding.

++++

 Commentaar – een zachte duiding:

Deze tekst ademt precies datgene waar het hart zo vaak naar verlangt: een stille ruimte waar woorden niet meer nodig zijn, waar het innerlijk mag rusten in een liefde die niet spreekt maar draagt.

De auteur tekent Maria niet als een figuur die antwoorden geeft, maar als een stilte die geneest. De stilte wordt hier niet gezien als leegte, maar als een bron, een haven, een afgrond van zachtheid. Dat zijn diepe mystieke beelden: stilte als een plaats waar de ziel niet verdwijnt, maar thuiskomt.

De tekst erkent ook de kwetsbaarheid van de mens:

te moe om te bidden, te gewond om te glimlachen. 

Dat is een eerlijk, nederig gebed. Het is precies de houding die Johannes van het Kruis beschrijft: wanneer de ziel niets meer kan, blijft alleen het stille aanwezig-zijn voor God over. En dat is genoeg.

Maria wordt hier de Maagd van de Stilte, een icoon van het innerlijk luisteren. Ze vraagt niets, ze onderwijst door haar aanwezigheid. Het is een uitnodiging om te rusten in een liefde die niet dwingt, maar omhult.

++++

Gebed – in een rustige, contemplatieve toon

O Maria, Vrouw van de Stilte,

Neem mij mee in uw zachte licht.

Waar mijn woorden verstommen,

Waar mijn zorgen loslaten,

Waar mijn hart mag rusten in uw vrede.

Laat uw stilte mijn wonden aanraken,

Uw kalmte mijn onrust verzachten,

Uw aanwezigheid mijn dorst stillen.

Ik leg mijn vermoeidheid aan uw voeten,

Mijn onvermogen om te bidden,

Mijn verlangen om eenvoudig bij U te zijn.

Leid mij naar de stilte van aanbidding,

Waar God spreekt zonder woorden,

En waar de ziel antwoordt door te rusten.

Amen.

**********************