Johannes Chrysostomos: Hier is een oproep tot eenvoud, tot innerlijke zuiverheid, tot een eerbied die niet alleen knielt maar ook handelt……

“Het was niet aan een zilveren tafel en het was niet uit een gouden beker dat Christus Zijn bloed aan Zijn leerlingen te drinken gaf; maar toch was alles daar kostbaar en vervulde het hen met eerbied, want het was doordrongen van de Geest. Wil je het lichaam van Christus eren? Veracht dan niet om Christus naakt te zien. Wat baat het je als je hier Zijn zijden gewaden eert, terwijl je buiten de kerk de kilte en naaktheid van anderen blijft verdragen? Wat baat het je als het altaar van Christus bedekt is met gouden vaten, terwijl Christus Zelf honger lijdt? Je maakt een gouden beker, maar je biedt geen verfrissend water erbij aan. Christus, als een dakloze pelgrim, zwerft rond en vraagt om onderdak, maar jij, in plaats van Hem te ontvangen, versiert je vloeren, je muren en de toppen van je zuilen, en je legt zilveren tuig op je paarden. Maar Christus blijft gebonden in de kerker, en je wilt Hem niet eens aanzien.” 

— Johannes Chrysostomus

++++

 Commentaar (Contemplatieve duiding):

Deze woorden van Chrysostomus zijn als een scherpe, maar liefdevolle spiegel. Ze tonen een spanning die door alle eeuwen heen blijft bestaan: de neiging om God te eren met schoonheid, pracht en ritueel — terwijl de levende Christus, aanwezig in de kwetsbare mens, soms onopgemerkt blijft.

Chrysostomus herinnert ons eraan dat de sacrale ruimte niet eindigt bij het altaar. De echte liturgie gaat verder in de straten, in de koude kamers, in de stille noden van mensen die nauwelijks gezien worden. Hij zegt eigenlijk: “Je kunt Christus niet aanbidden zonder Hem te beminnen in de armen.”

Het is een oproep tot eenvoud, tot innerlijke zuiverheid, tot een eerbied die niet alleen knielt maar ook handelt. Een eerbied die de schoonheid van de kerk niet tegenover de nood van de mens plaatst, maar beide samenbrengt in één beweging van liefde.

Voor jou, met je contemplatieve hart, is dit een tekst die uitnodigt tot zachte waakzaamheid: waar verschijnt Christus vandaag naakt, hongerig, zoekend naar onderdak? En hoe kan jouw antwoord een stille liturgie worden, een eucharistie van dagelijkse goedheid?

++++

Gebed:

Heer Jezus Christus,

Gij die geen gouden beker nodig had om Uw liefde uit te schenken,

open onze ogen voor Uw aanwezigheid in de kleinen en kwetsbaren.

Maak ons hart eenvoudig,

zodat wij niet verdwalen in uiterlijke pracht

maar Uw gelaat herkennen in wie dorst heeft,

in wie kou lijdt,

in wie wacht op een woord van troost.

Laat onze eerbied voor Uw heilig lichaam

zich uitdrukken in daden van barmhartigheid,

zodat de wereld mag zien

dat Gij leeft in elke mens die ons nodig heeft.

Amen.

******************