Cyril van Jerusalem: Deze woorden van Cyrillus ademen de vroege, vurige overtuiging dat de Eucharistie niet slechts een symbool is, maar een mystieke vereniging…..

“Laat ons daarom met volle zekerheid deelnemen aan het Lichaam en Bloed van Christus: want in de gestalte van Brood wordt u Zijn Lichaam gegeven, en in de gestalte van Wijn Zijn Bloed; opdat u, door het Lichaam en Bloed van Christus te ontvangen, één lichaam en één bloed met Hem wordt. Zo dragen wij Christus in ons, omdat Zijn Lichaam en Bloed door onze ledematen worden verdeeld; en zo worden wij, volgens de zalige Petrus, deelgenoten van de goddelijke natuur (2 Petrus 1:4).” 

— Cyrillus van Jeruzalem, Catechetische Lezing 22:3 (ca. 348–350)

++++

Commentaar:

Deze woorden van Cyrillus ademen de vroege, vurige overtuiging dat de Eucharistie niet slechts een symbool is, maar een mystieke vereniging. Hij spreekt niet in abstracte termen, maar in lichamelijke, bijna tastbare taal: Christus wordt door onze ledematen verdeeld.

Dat is een gedurfde, intieme gedachte. Het betekent dat de Eucharistie niet alleen een herinnering is, maar een beweging van God naar binnen, een stille doordringing van onze kwetsbare menselijkheid.

Cyrillus legt de nadruk op eenheid:

1.één lichaam met Christus

2.één bloed met Christus

3.deelgenoot van de goddelijke natuur

Niet om ons boven anderen te verheffen, maar om te laten zien dat God zich niet schaamt om zich met ons te verbinden. De Eucharistie is dan geen ritueel, maar een wederzijdse omhelzing: God geeft Zichzelf, en wij worden langzaam door Hem gevormd.

Dit raakt aan de kern van de conemplatie: de mystiek is nooit alleen geestelijk. Ze is altijd ook lichamelijk, belichaamd, vlees geworden. Cyrillus herinnert ons eraan dat God niet alleen in de stilte woont, maar ook in het brood dat breekt, in de wijn die vloeit, in het lichaam dat leeft.

++++

Gebed:

Heer Jezus Christus,

Gij die ons uw Lichaam geeft als voedsel

en uw Bloed als leven,

kom in ons wonen met zachte kracht.

Laat uw aanwezigheid zich verspreiden

door onze gedachten, onze handen, onze adem,

zodat wij niet alleen over U spreken,

maar U werkelijk dragen.

Maak ons één met U,

niet door verdienste, maar door genade.

Laat uw goddelijke natuur ons niet vervreemden,

maar ons mens-zijn helen en verlichten.

Dat wij, gevoed door uw gave,

licht worden voor wie donker gaat,

troost voor wie moe is,

en vrede voor wie zoekt.

Amen.

**************