Pavel Florensky: Dit is een van die zinnen die je stil maken: “Herinnerd worden door de Heer is hetzelfde als in het Paradijs zijn…..

Wat vroeg de wijze misdadiger aan het kruis? “Heer, gedenk mij (mnēsthēti mou) wanneer Gij in Uw koninkrijk komt.” Hij vraagt enkel om herinnerd te worden, niets meer. En als antwoord, als vervulling van zijn verlangen om herinnerd te worden, getuigt de Heer: “Voorwaar, Ik zeg u: Heden zult gij met Mij in het Paradijs zijn.” Met andere woorden: “herinnerd worden” door de Heer is hetzelfde als “in het Paradijs zijn.” “In het Paradijs zijn” betekent in de eeuwige gedachtenis te leven en daardoor een eeuwig bestaan te hebben, en dus een eeuwige herinnering aan God. Zonder Gods gedachtenis sterven wij, maar onze herinnering aan God is alleen mogelijk door Gods herinnering aan ons. — Pavel Florensky

++++

Commentaar (Contemplatieve duiding):

Dit is een van die zinnen die je stil maken: “Herinnerd worden door de Heer is hetzelfde als in het Paradijs zijn.” Florensky legt hier een mystieke waarheid bloot die diep resoneert met jouw liefde voor de traditie van Johannes van het Kruis en Foucauld: het heil is geen prestatie, geen verdienste, geen morele balans. Het is een relatie. Een blik. Een herinnering.

De wijze misdadiger vraagt niet om vergeving, niet om een plaats, niet om een beloning. Hij vraagt om gedacht te worden. Dat is de nederigste en tegelijk meest radicale vraag die een mens kan stellen. Want wie door God herinnerd wordt, bestaat werkelijk. Wie door God gezien wordt, leeft.

Florensky draait het om: onze herinnering aan God is niet het beginpunt, maar het gevolg. Wij kunnen God slechts gedenken omdat Hij ons eerst gedenkt. Zoals een kaars alleen kan branden omdat er eerst een vlam is die haar aanraakt.

In deze gedachte zit een diepe troost: zelfs wanneer wij God vergeten, wanneer onze aandacht versplintert, wanneer ons gebed stilvalt, blijft Hij ons gedenken. En dat gedenken is leven.

++++

Gebed:

Heer Jezus, Gedenk mij zoals Gij de wijze misdadiger hebt herdacht, niet om wat ik ben, maar om wie Gij zijt.

Laat Uw herinnering mij dragen wanneer mijn eigen kracht tekortschiet. Laat Uw blik mij vinden wanneer ik mij verberg. Laat Uw liefde mij bewaren wanneer mijn hart verstrooid is.

Gedenk allen die ik liefheb, allen die lijden, allen die vergeten zijn door de wereld.

Moge Uw herinnering ons tot leven wekken, vandaag, en in het eeuwige licht van Uw Koninkrijk.

Amen.

*****************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Ontdek meer van christelijkeinformatiebron

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder