*****
“St. Augustinus zei ooit: ‘Het Nieuwe Testament is verborgen in het Oude, en het Oude wordt onthuld in het Nieuwe.’ Dit is de geest van de bijbelse theologie. Maar toen hij De Stad van God schreef, of zijn onderricht over de genade, was hij bezig met systematische theologie.”
++++
Commentaar:
De korte tekst raakt aan een diepe intuïtie van Augustinus: de eenheid van de Schrift.
Voor hem is de Bijbel geen verzameling losse boeken, maar een levend geheel waarin God Zich geleidelijk openbaart. Het Oude Testament draagt het zaad, het Nieuwe toont de bloei. Wat nog sluimerde in verwachting, wordt zichtbaar in Christus.
Deze gedachte is typisch voor de bijbelse theologie: de Schrift lezen als een verhaal dat groeit, ademt, en zich ontvouwt.
Maar Augustinus was meer dan een Schriftlezer; hij was ook een bouwer van gedachten.
Wanneer hij De Stad van God schrijft, ordent hij de geschiedenis, de mens, de zonde, de genade, de hoop — niet enkel vanuit de Bijbel, maar vanuit een geheel van vragen en inzichten. Dat is systematische theologie: het zoeken naar samenhang, naar een innerlijke architectuur van het geloof.
In hem ontmoeten we dus twee bewegingen:
- de luisterende Augustinus, die de Schrift laat spreken;
- de denkende Augustinus, die probeert te begrijpen wat het betekent voor de mens en de wereld.
Beide zijn nodig.
De Schrift zonder reflectie wordt onbegrepen; reflectie zonder Schrift wordt leeg.
Augustinus belichaamt de eenheid van hart en verstand, van vuur en vorm.
++++
Gebed:
Heer,
Gij die Augustinus hebt aangeraakt met het licht van Uw waarheid
en het vuur van Uw liefde,
open ook in ons het vermogen om Uw Woord te horen
en het te verstaan.
Laat ons, zoals hij,
het verborgene herkennen in het Oude
en het geopenbaarde omarmen in het Nieuwe.
Geef ons een hart dat luistert
en een geest die zoekt,
zodat ons leven een stille stad van God wordt,
gebouwd in Uw vrede.
Amen.
*****************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.