St. Johannes Chrysostomos: Als er geen fundament is, hoe kan het gebouw dan blijven staan?….

“Als er geen fundament is, hoe kan het gebouw dan blijven staan?

Als er geen scheepsbouwer is, wie heeft het schip dan samengesteld?

Als er geen Schepper is, hoe kan de schoonheid van de schepping dan getuigen van haar Maker?

Als God niet bestaat, wat doe jij dan tussen Zijn schepselen?

Je leeft in het huis van God en toch ontken je de Meester van het huis.

Breng dan óf de verschuldigde huur—je dankbaarheid—óf verlaat het huis, want je ontwijdt het met de adem van je godslastering.

Er is niemand dwazer dan degene die beweert dat de schepping is ontstaan zonder de aanwezigheid van God.”

++++

 Commentaar:

Deze woorden van Johannes Chrysostomos zijn scherp, maar niet hard; ze zijn bedoeld als een ontwakende roep. Hij spreekt als een herder die ziet hoe mensen zich verliezen in een wereld die hen draagt, maar die ze niet willen erkennen.

Zijn redenering is eenvoudig en tegelijk mystiek:

Alles wat bestaat, draagt een spoor van oorsprong.

Alles wat mooi is, wijst naar een Bron van schoonheid.

Alles wat orde heeft, komt niet voort uit chaos zonder bedoeling.

Chrysostomos gebruikt beelden die jij vaak waardeert in je contemplatieve werk: het huis, het schip, de schepping. Hij nodigt de mens uit om niet te leven als gast die de gastheer ontkent. Dankbaarheid is voor hem geen plicht, maar een vorm van waarheid: wie dankt, erkent dat hij ontvangen heeft.

En zijn laatste zin is typisch voor de vurige stijl van de kerkvader: een paradox die snijdt én geneest. Hij noemt de ontkenning van God niet kwaadaardig, maar dwaas—alsof hij zegt: je mist de eenvoud van wat voor je ogen ligt.

Dit een mooie meditatie kunnen zijn over aanwezigheid: hoe de schepping zelf een stille liturgie is, een voortdurende lofzang die ons uitnodigt om mee te zingen.

++++

Gebed:

Heer,

open in ons het stille oog dat Uw aanwezigheid herkent

in het licht dat elke ochtend opnieuw wordt geboren,

in de adem die ons draagt,

in de schoonheid die ons raakt zonder woorden.

Laat ons wonen in Uw huis met dankbare harten,

niet als vreemden die Uw naam vergeten,

maar als kinderen die weten van Wie zij leven.

Bewaar ons voor de dwaasheid van blindheid

en leid ons naar de eenvoud van erkenning:

dat alles wat is, uit Uw hand komt

en naar Uw hart terugkeert.

Amen.

****************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Ontdek meer van christelijkeinformatiebron

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder