“Verlang je naar zekerheid? Hier is ze. De Heer zegt tot u: ‘Ik zal u nooit verlaten, Ik zal altijd bij u zijn!’
Als een goed mens u zo’n belofte zou doen, zou u hem vertrouwen. God doet ze — en twijfelt u dan?
Zoekt u een steun die zekerder is dan het woord van God, dat onfeilbaar is?
Zeker, Hij heeft de belofte gedaan, Hij heeft ze opgeschreven, Hij heeft Zijn woord ervoor gegeven: het is volkomen zeker.”
— Augustinus-
++++
Commentaar:
Augustinus raakt hier aan een van de meest kwetsbare plekken van het menselijk hart: het verlangen naar zekerheid, naar een grond die niet wegzakt, naar een aanwezigheid die niet verdwijnt.
Hij legt een zachte maar scherpe vraag in onze handen: Waarom vertrouwen we mensen sneller dan God?
Misschien omdat Gods nabijheid zo stil is, zo weinig dwingend, zo niet‑spectaculair.
Maar juist die stilte is Zijn trouw.
Augustinus nodigt ons uit om te rusten in een belofte die niet wankelt:
“Ik zal u nooit verlaten.”
Niet als dreiging, maar als een zachte mantel om de schouders.
Niet als een abstracte waarheid, maar als een concrete aanwezigheid in de kleine dingen: in een ademhaling, in een lichtstraal, in een onverwachte vrede, in een woord dat ons raakt.
De zekerheid die God geeft is geen pantser, maar een nabijheid.
Geen garantie dat het leven gemakkelijk wordt, maar dat we nooit alleen door het moeilijke gaan.
Het is de zekerheid van een Hand die niet loslaat, zelfs wanneer wij loslaten.
++++
Gebed:
Heer,
Gij die hebt gezegd dat Gij mij nooit zult verlaten,
open mijn hart voor de stille zekerheid van Uw woord.
Laat mij rusten in Uw trouw,
ook wanneer mijn gedachten onrustig zijn
en mijn vertrouwen klein.
Wees mijn vaste grond,
mijn zachte steun,
mijn stille metgezel op elke weg.
Leer mij Uw aanwezigheid te herkennen
in het gewone, het kleine, het kwetsbare.
En laat Uw belofte mij dragen
zoals een licht dat nooit dooft.
Amen.
**************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.