“Wil je de diepten oversteken? Dan moet je je niet verwijderen van het hout van het Kruis van Christus. Je zult niet verdrinken; houd je alleen vast aan Christus.”
— Sint‑Augustinus van Hippo
++++
Commentaar:
Dit korte woord van Augustinus is als een kompas voor de ziel. Hij spreekt niet over een oppervlakkige troost, maar over de diepe, soms angstaanjagende wateren van het innerlijk leven: momenten van verwarring, kwetsbaarheid, verlies, geestelijke strijd.
De “diepten” zijn de plaatsen waar onze eigen kracht tekortschiet. Augustinus wijst ons niet naar een techniek, een strategie of een innerlijke prestatie, maar naar een Persoon: Christus, gekruisigd en aanwezig.
Het Kruis is hier geen symbool van lijden alleen, maar van verbondenheid:
- het is het punt waar God zich volledig met de mens verenigt;
- het is het hout dat drijft op de wateren van onze angst;
- het is de brug die ons draagt wanneer wij zelf geen grond meer voelen.
“Je zult niet verdrinken.” Dat is geen belofte dat de storm verdwijnt, maar dat Zijn nabijheid sterker is dan de diepte. Het beeld in de illustratie — Christus die zich buigt over een slapende of biddende mens, met een kind dat rustig aanwezig is — onderstreept deze tederheid: God is niet ver weg, maar in de kamer, bij het bed, in de nacht, in de kwetsbaarheid.
++++
Gebed:
Heer Jezus Christus, Gij die het hout van het Kruis hebt gedragen en het hebt gemaakt tot een brug over alle diepten, houd mij dicht bij U wanneer de wateren stijgen.
Wanneer mijn hart onrustig wordt, wanneer ik de weg niet zie, wanneer de nacht zwaar is, laat mij dan rusten in Uw nabijheid.
Leer mij mij vast te houden aan U, niet aan mijn eigen kracht, niet aan mijn eigen zekerheid, maar aan Uw liefde die nooit loslaat.
Zegen mijn huis, mijn slaap, mijn kwetsbaarheid, zoals Gij in stilte waakt over ieder die U toebehoort. Laat Uw licht de kamer vullen en Uw vrede mijn hart.
Amen.
***************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.