Augustinus: Deze tekst ademt de diepe menselijke ervaring van vermoeidheid, zwaarte en innerlijke stilte…..

“God van ons leven, er zijn dagen waarop de lasten die wij dragen onze schouders schuren en ons neerdrukken; waarop de weg somber en eindeloos lijkt, de hemel grijs en dreigend; waarop ons leven geen muziek meer heeft, ons hart eenzaam is, en onze ziel haar moed verloren heeft. Overspoel het pad met licht, richt onze ogen naar waar de hemel vol belofte staat; stem onze harten af op moedige muziek; geef ons het gevoel van kameraadschap met helden en heiligen van alle tijden; en verlevendig zo onze geest, zodat wij de zielen kunnen bemoedigen van allen die met ons reizen op de weg van het leven, tot uw eer en glorie.”

—Augustinus van Hippo.

++++

Commentaar:

Deze tekst ademt de diepe menselijke ervaring van vermoeidheid, zwaarte en innerlijke stilte. Het is opmerkelijk hoe eerlijk de auteur spreekt over momenten waarop:

de weg eindeloos lijkt,

de hemel dreigend wordt,

het hart zijn muziek verliest,

de ziel haar moed kwijt is.

Dit zijn geen uitzonderlijke momenten, maar herkenbare episodes in elke spirituele weg. De kracht van de tekst ligt in de beweging die volgt: niet een oproep tot eigen inspanning, maar een smeekbede om licht, belofte, moed en gemeenschap.

Vier spirituele accenten vallen op:

1.Licht – niet als oplossing, maar als richting. Het pad hoeft niet te verdwijnen; het moet verlicht worden.

2.Belofte – de hemel wordt niet onmiddellijk blauw, maar onze blik wordt gericht op de belofte die reeds aanwezig is.

3.Moedige muziek – een prachtige metafoor: het hart wordt opnieuw gestemd, zoals een instrument dat lang heeft gezwegen.

4.Gemeenschap met heiligen en helden – de weg van het geloof is nooit solitair; we wandelen in een lange stoet van getuigen.

En tenslotte: de bemoediging die wij ontvangen, wordt zelf een bron van bemoediging voor anderen. De tekst us dus niet alleen troostend,maar ook missionair in de zachtste zin van het woord:wie licht ontvangt wordt lichtdrager.

++++

Gebed:

Heer, God van ons leven,

wanneer de dagen zwaar zijn en onze schouders branden onder de last,

wanneer de weg lang is en de horizon verduistert,

kom dan met uw zachte licht.

Richt onze ogen naar de belofte die U in de hemel hebt gelegd.

Stem ons hart opnieuw, zodat het uw moedige muziek kan dragen.

Laat ons de stille kracht voelen van allen die vóór ons gingen,

heiligen, helden, broeders en zusters in de Geest.

Verlevendig onze ziel,

opdat wij niet alleen zelf standhouden,

maar ook een bron van bemoediging mogen zijn

voor wie met ons reist op de weg van het leven.

Tot uw eer,

tot uw glorie,

tot uw liefde die nooit ophoudt.

Amen.

*************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Ontdek meer van christelijkeinformatiebron

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder