“Zalig zijn de armen van geest, want hunner is het Koninkrijk der hemelen.”
(Matteüs 5:3)
++++
Volgens Augustinus zijn de “armen van geest” degenen die nederig zijn en de Heer vrezen. Zij zijn niet opgeblazen door trots, maar erkennen hun afhankelijkheid van God. De trotse mens is “opgeblazen”, vol van zichzelf, en daarom leeg van God. De nederige daarentegen is vervuld van wijsheid, want “de vreze des Heren is het begin van wijsheid”, terwijl “trots het begin van de zonde” is. Wie nederig is, ontvangt de zegen van Christus en wordt binnengeleid in het Koninkrijk.
++++
Commentaar:
Augustinus legt een diepe geestelijke dynamiek bloot: trots sluit de mens af, nederigheid opent hem.
Armoede van geest is geen gebrek, maar een innerlijke houding van ontvankelijkheid. Het is het besef dat alles wat goed is, van God komt. De mens die zichzelf klein weet, wordt groot in God.
De trotse mens bouwt een eigen koninkrijk, maar het stort altijd in.
De nederige mens ontvangt een koninkrijk dat hij nooit zelf had kunnen bouwen.
Armoede van geest is daarom een weg van vrijheid:
1.vrijheid van het moeten presteren,
2.vrijheid van het moeten bewijzen,
3.vrijheid van het moeten zijn wie men niet is.
Het is de stille ruimte waarin God kan spreken. Augustinus’ woorden nodigen uit tot een zachte, maar radicale omkering:
4.niet omhoog klimmen, maar afdalend worden wij verheven. Niet groter worden, maar kleiner, zodat God groter kan zijn in ons.
++++
Gebed:
Heer Jezus Christus,
Gij die de armen van geest zalig hebt genoemd,
leer mij de weg van de nederigheid.
Bevrijd mijn hart van trots, van zelfgenoegzaamheid,
van het verlangen om gezien te worden door mensen
in plaats van door U.
Maak mijn geest eenvoudig,
mijn hart ontvankelijk,
mijn ziel open voor Uw wijsheid.
Laat mij leven in de vreze des Heren,
niet uit angst, maar uit eerbied en liefde.
En leid mij binnen in het Koninkrijk
dat Gij hebt beloofd aan wie zich klein weten.
Amen.
******************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.