Augustinus, schrijvend aan Hiëronymus en zijn visie op de Heilige Schrift besprekend: Want ik beken aan uw Liefde dat ik heb geleerd deze eerbied en eer alleen aan de canonieke boeken van de Schrift te bewijzen: van alleen deze geloof ik het stelligst dat de auteurs volledig vrij waren van fouten. En als ik in deze geschriften verward ben door iets wat mij tegengesteld lijkt aan de waarheid, aarzel ik niet te veronderstellen dat ofwel de Ms. gebrekkig is, of dat de vertaler de betekenis van wat gezegd is niet heeft begrepen, of dat ik het zelf niet heb begrepen. Wat betreft alle andere geschriften, bij het lezen ervan, hoe groot de superioriteit van de auteurs ook is aan mijzelf in heiligheid en geleerdheid, aanvaard ik hun leer niet als waar louter op grond van hun mening; maar alleen omdat zij erin geslaagd zijn mijn oordeel van de waarheid ervan te overtuigen, hetzij door middel van deze canonieke geschriften zelf, hetzij door argumenten gericht op mijn reden. Ik geloof, broer, dat dit jouw eigen mening is, net als de mijne. Ik hoef niet te zeggen dat ik niet veronderstel dat u wilt dat uw boeken gelezen worden als die van profeten of apostelen, waarover het verkeerd zou zijn te twijfelen of ze vrij zijn van fouten. Dat is verre van die nederige vroomheid en rechtvaardige inschatting van jezelf die ik weet dat je hebt, en zonder die zou je zeker niet gezegd hebben: ‘Was ik maar jouw omhelzing mocht ontvangen, en dat we elkaar door gesprekken konden helpen in het leren!’ (Brief 82.3)
++++
Commentaar:
Augustinus legt hier een diepe nederigheid bloot tegenover de Schrift. Hij erkent dat alleen de canonieke boeken — de boeken die de Kerk heeft ontvangen als geïnspireerd — een volstrekte betrouwbaarheid bezitten. Niet omdat de menselijke auteurs volmaakt waren, maar omdat God door hen heen sprak.
Drie dingen vallen op:
1.Augustinus’ nederigheid: Hij durft niet zomaar elke tekst als onfeilbaar te beschouwen. Alleen wat door de Kerk als canoniek is ontvangen, draagt dat gewicht.
2.Zijn vertrouwen: Hij gelooft “vast” dat deze auteurs vrij waren van dwaling — een geloof dat rust op de overtuiging dat de Heilige Geest de Schrift draagt.
3.Zijn liefde voor de waarheid: Hij schrijft dit niet polemisch, maar aan “uw Liefde”, een broederlijke aanspreking. Waarheid en liefde horen samen.
Voor ons is dit een mooie herinnering: de Schrift is niet een boek dat wij beheersen, maar een bron die ons vormt. Augustinus nodigt uit tot eerbied, tot luisteren, tot het ontvangen van een woord dat groter is dan wijzelf.
++++
Gebed
Heer,
leer ons de eerbied van Augustinus,
de nederigheid om te buigen voor uw Woord,
en de wijsheid om te onderscheiden wat werkelijk van U komt.
Open onze oren voor de stem van de Geest,
die door de Schrift spreekt,
en open ons hart voor de waarheid
die ons bevrijdt en vernieuwt.
Laat uw Woord ons leiden,
ons troosten,
ons corrigeren,
en ons heiligen.
Amen.
************************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.