Augustinus’ gebed: Heer Jezus, laat mij mijzelf kennen en U kennen…..

Gebed van de heilige Augustinus:

Heer Jezus, laat mij mijzelf kennen en U kennen,

en niets verlangen dan alleen U.

Laat mij mijzelf haten en U liefhebben.

Laat mij alles doen omwille van U.

Laat mij mijzelf vernederen en U verheerlijken.

Laat mij aan niets denken dan aan U.

Laat mij sterven aan mijzelf en leven in U.

Laat mij alles aanvaarden alsof het van U komt.

Laat mij mijzelf verloochenen en U volgen,

en altijd verlangen U te volgen.

Laat mij vluchten voor mijzelf en toevlucht nemen in U,

opdat ik waardig mag zijn door U verdedigd te worden.

Laat mij voor mijzelf vrezen, laat mij U vrezen,

en laat mij behoren tot hen die door U zijn uitverkoren.

Laat mij mijzelf wantrouwen en mijn vertrouwen stellen in U.

Laat mij bereid zijn te gehoorzamen omwille van U.

Laat mij aan niets gehecht zijn behalve aan U.

En laat mij arm zijn omwille van U.

Zie naar mij om, opdat ik U mag liefhebben.

Roep mij, opdat ik U mag zien

en U voor altijd mag genieten.

Amen.

++++

Commentaar (meditatieve duiding):

Dit gebed van Augustinus is een radicale beweging naar binnen én naar boven.

Het is geen zelfhaat in moderne psychologische zin, maar een ascetische verschuiving van het ego naar de Liefde.

Enkele lijnen:

“Laat mij mijzelf kennen en U kennen”

Bij Augustinus is zelfkennis altijd de poort naar Godskennis. Wie zichzelf ziet zoals hij is, ziet zijn afhankelijkheid, zijn verlangen, zijn kwetsbaarheid — en daarin de ruimte voor God.

“Laat mij sterven aan mijzelf en leven in U”

Dit is de klassieke conversio cordis: het hart dat zich losmaakt van eigenbelang en zich richt op de Bron van het leven.

“Laat mij alles aanvaarden alsof het van U komt”

Hier klinkt een diepe overgave: niet fatalistisch, maar vertrouwend dat God in alles aanwezig is, zelfs in het onverwachte en het pijnlijke.

“Laat mij vluchten voor mijzelf en toevlucht nemen in U”

Augustinus kent de onrust van het innerlijk leven. Vluchten voor zichzelf betekent: weg van de innerlijke verdeeldheid, naar de Eenheid die God is.

“Roep mij, opdat ik U mag zien”

Het gebed eindigt in pure mystiek: het verlangen naar de visio Dei, het aanschouwen van God, dat voor Augustinus de uiteindelijke vervulling van het menselijk hart is.

Het geheel ademt een brandend verlangen naar zuiverheid van liefde, naar een leven waarin niets meer tussen de ziel en Christus staat.

++++

Gebed:

Heer Jezus,

maak mijn hart eenvoudig,

zodat het U zonder omwegen zoekt.

Neem weg wat mij van U afleidt,

de ruis van mijn eigen plannen,

de angst die mij terughoudt,

de trots die mij verhult wie ik ben.

Leer mij rusten in Uw blik,

mij toevertrouwen aan Uw zachte leiding,