“Het is een goede weg naar zelfverloochening om niet te klagen over kleine kwaaltjes of pijntjes. Als men het kan verdragen, is het beter te zwijgen.”
— Heilige Teresa van Jezus (Avila)
++++
Commentaar:
Deze korte zin van Teresa van Avila is typisch voor haar geestelijke nuchterheid. Ze wijst niet op stoïcisme omwille van stoerheid, maar op innerlijke vrijheid.
Voor haar is zelfverloochening geen zelfhaat, maar het loslaten van de voortdurende gerichtheid op het eigen ik. Kleine ongemakken — lichamelijke pijntjes, irritaties, vermoeidheid — kunnen ons snel naar binnen trekken, naar zelfbeklag of onrust. Teresa ziet hierin een oefenplaats: niet om pijn te ontkennen, maar om de aandacht te verleggen naar God, en om niet te leven vanuit impuls, maar vanuit overgave.
Het zwijgen waarover ze spreekt is geen onderdrukking, maar een vorm van innerlijke stilte: een keuze om niet alles te benoemen, niet alles te dramatiseren, niet alles te laten wegen.
In een tijd waarin we snel geneigd zijn elk ongemak te benoemen, te analyseren of te delen, klinkt Teresa’s raad als een zachte uitnodiging tot eenvoud: draag wat je kunt dragen, en laat het je hart niet opslokken.
++++
Gebed:
Heer,
leer mij de stille weg van Teresa:
de weg waarop kleine pijnen geen grote schaduwen werpen,
waar mijn hart niet gevangen raakt in zelfbeklag,
maar vrij wordt om U te zoeken.
Geef mij de genade
om te onderscheiden wat ik moet verdragen
en wat ik moet loslaten,
om te zwijgen waar stilte heilzaam is,
en te spreken waar liefde dat vraagt.
Maak mijn ziel eenvoudig,
mijn blik helder,
mijn hart beschikbaar voor Uw vrede.
Amen.
**********************
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.