“Erken in dit brood wat aan het kruis hing,
en in deze kelk wat uit zijn zijde vloeide.”
— Sint Augustinus
++++
Commentaar:
Augustinus legt hier in één korte zin de hele diepte van de Eucharistie bloot.
Hij nodigt ons niet uit tot een symbolische herinnering, maar tot een herkenning:
het brood is het Lichaam dat aan het kruis hing; de kelk is het Bloed dat uit de doorboorde zijde stroomde.
Deze woorden brengen drie lagen samen:
Herinnering — wij kijken terug naar het kruis, naar het moment waarop Liefde zich totaal weggaf.
Tegenwoordigheid — het kruis is niet verleden tijd; het wordt sacramenteel aanwezig in het hier en nu.
Toevertrouwen — wie eet en drinkt, ontvangt niet alleen een gave, maar een Persoon die zich laat herkennen.
Augustinus’ taal is scherp, bijna ontwapenend. Hij wil dat de gelovige niet vlucht in abstracties, maar zich laat raken door de realiteit van Christus’ zelfgave.
De Eucharistie is geen idee, maar een ontmoeting.
Geen herinnering, maar een aanraking.
Geen symbool, maar een hart dat zich opent voor het Hart dat brak.
++++
Gebed:
Heer Jezus Christus,
Gij die aan het kruis uw Lichaam hebt gegeven
en uit uw doorboorde zijde de stroom van leven hebt laten vloeien,
open mijn ogen om U te herkennen
in het brood dat ik breek
en in de kelk die ik ontvang.
Laat mij niet achteloos naderen,
maar met een hart dat weet
dat Gij hier zijt —
levend, liefhebbend,
zichzelf schenkend tot het uiterste.
Maak mijn ziel ontvankelijk,
mijn geest stil,
mijn liefde waarachtig.
Dat ik in uw Eucharistie
de bron vind van mijn vrede
en de kracht om U te volgen
in nederigheid en overgave.
Amen.
**********************
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.