Vertaling van de tekst (Handelingen 2:1–4)
“Toen de dag van Pinksteren aanbrak, waren zij allen bijeen op één plaats.
Plotseling kwam er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag,
en het vervulde het hele huis waar zij zaten.
Er verschenen hun tongen, als van vuur, die zich verdeelden,
en op ieder van hen neerdaalden.
Allen werden vervuld van de Heilige Geest
en begonnen te spreken in andere talen,
zoals de Geest hun te spreken gaf.”
++++
Commentaar – De stille geboorte van de Kerk
Pinksteren is het moment waarop de Kerk niet door menselijke planning ontstaat,
maar door goddelijke adem.
De leerlingen zitten niet in actie, maar in wachten.
Hun handen zijn leeg, hun woorden zijn op, hun toekomst is onduidelijk.
En juist daar, in die ontvankelijkheid, breekt de Geest binnen:
als wind – onzichtbaar maar onweerstaanbaar;
als vuur – zuiverend, verlichtend, transformerend;
als taal – niet om te scheiden, maar om te verbinden.
++++
De Geest geeft geen nieuwe leer, maar een nieuw hart.
Geen nieuwe regels, maar nieuwe moed.
Geen nieuwe structuren, maar nieuwe woorden die anderen kunnen verstaan.
++++
Pinksteren is het omgekeerde van Babel:
waar mensen elkaar niet meer begrepen,
wordt nu verstaanbaarheid geschonken als genade.
++++
De vlam boven ieder hoofd is een beeld van diepe waarheid:
de Geest komt persoonlijk én gemeenschappelijk.
Iedereen ontvangt een eigen vuur, maar alle vuren komen van dezelfde bron.
++++
De Kerk wordt geboren als een kring van mensen
die niet langer uit angst spreken,
maar uit liefde die hen overstroomt.
++++
Gebed – Kom, Heilige Geest
Heilige Geest,
adem van God,
kom in onze gesloten kamers,
waar angst, twijfel en vermoeidheid wonen.
Steek in ons het vuur aan
dat niet verteert maar verlicht,
dat niet verbrandt maar zuivert,
dat niet opslokt maar doet leven.
Leer ons spreken met woorden
die anderen kunnen verstaan,
woorden die genezen,
woorden die vrede brengen.
Laat uw zachte kracht
ons hart openen,
onze blik verruimen,
onze liefde verdiepen.
Maak ons tot mensen van Pinksteren:
moedig, ontvankelijk,
brandend van uw licht.
Kom, Heilige Geest,
en vernieuw het aangezicht van de aarde.
Amen.
++++++++++++++
wat is pinksteren
Pinksteren is het christelijke feest waarop de uitstorting van de Heilige Geest over de apostelen wordt herdacht — een gebeurtenis die traditioneel wordt gezien als de geboorte van de Kerk. Het valt op de vijftigste dag na Pasen; de naam komt van het Griekse pentèkostè, “vijftigste”.
Wat gebeurde er met Pinksteren?
Volgens Handelingen 2 zaten de apostelen bijeen toen er plotseling een hevige wind klonk en er vurige tongen boven hun hoofden verschenen. Ze werden vervuld van de Heilige Geest en begonnen te spreken in allerlei talen, zodat iedereen hen kon verstaan.
Dit moment markeert:
het begin van de verkondiging van het evangelie,
de innerlijke kracht die de leerlingen ontvangt,
en het ontstaan van de christelijke gemeenschap.
Theologische betekenis
De Heilige Geest wordt gezien als de goddelijke liefdesband tussen Vader en Zoon.
Pinksteren voltooit de Paastijd: Pasen viert de verrijzenis, Pinksteren de gave van de Geest die de leerlingen in staat stelt Christus’ werk voort te zetten.
Daarom wordt Pinksteren ook wel het begin van de Kerk genoemd.
Wanneer vieren we Pinksteren?
Pinksteren valt altijd op de zevende zondag na Pasen, tien dagen na Hemelvaart.
Het is de laatste dag van de Paastijd.
Tradities en gebruiken
In de middeleeuwen duurde Pinksteren soms acht dagen.
Er waren lentetradities zoals de pinksterbruid en Luilak.
Vandaag zijn er vaak markten, vieringen, processies en festivals (zoals Pinkpop).
Samengevat
Pinksteren is het feest van:
de komst van de Heilige Geest,
de geboorte van de Kerk,
de voltooiing van de Paastijd,
de zending van de leerlingen om het evangelie te verkondigen.
+++++
DAG VAN DE HEILIGE GEEST – PINKSTEREN
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Prtedikatie door Anthony BLOOM (metropoliet)
Vandaag vieren we het feest van de Heilige Geest. Wat weten we over Hem? Gisteren, op Trinitatiszondag, hoorden we prachtige woorden van gebed over Hem, maar laten we eens nadenken over de naam die Hem in het Evangelie wordt gegeven, die in het Engels vertaald wordt als ‘De Trooster’, in andere vertalingen als ‘De Pleitbezorger’. Hij is Degene die werkelijk de Trooster is, Degene die ons troost in onze scheiding van Christus, die ons troost die als wezen zijn, die ernaar verlangen bij Christus onze God, onze Verlosser, te zijn, en die weten dat zolang we in het vlees zijn – en dit zijn de woorden van de heilige Paulus – we van Hem gescheiden zijn. Maar opdat Hij onze Trooster, onze troost kan zijn, moeten we ons eerst bewust zijn van het feit dat we gescheiden zijn. En dit is de eerste vraag die we onszelf moeten stellen: zijn we ons daarvan bewust, of leven we in de waan dat we in God zijn en God in ons, en dat er niets meer nodig is? Hoeveel meer is er nodig!
Hij is ook Degene Die ons, als Trooster, kracht geeft: kracht om te leven ondanks de scheiding, kracht om standvastig te blijven en de wil van God te doen, de geboden van God te vervullen. Hij is Degene Die ons zielskracht, vastberadenheid en de kracht om te handelen kan geven. Maar dit, nogmaals, alleen als we ons tot Hem wenden en zeggen: Kom! Kom en woon in ons! Reinig ons! Wees niet alleen onze Trooster, maar ook onze kracht.
Ten slotte is Hij Degene Die ons nu al de vreugde schenkt van het besef hoe dichtbij we zijn, ondanks de schijnbaar oneindige afstand tussen God en ons; Degene Die, in onuitsprekelijke verzuchtingen, vanuit de diepte van ons wezen tot God spreekt; Degene Die, omdat wij Christus’ eigen volk zijn, Zijn broeders en zusters in de mensheid – en dit zijn Zijn eigen woorden – dat wij kinderen van de Vader zijn. De vreugde hiervan, het wonder hiervan, de waardigheid hiervan! En inderdaad, ook de verantwoordelijkheid die hiermee gepaard gaat…
Als we denken aan onze wereld, die in grote mate vreemd is aan God, dan is de Geest reeds het begin van het eeuwige leven. Zijn aanwezigheid is een doorslaggevend feit. Hij beukt tegen de rotsen als de zee, Hij breekt weerstand. Hij is de vreugde van de eeuwigheid die aan onze deur klopt, Zichzelf in ons leven opdringt, ons herinnert aan God onze Vader, aan Christus onze Verlosser en aan onze grootheid en waardigheid voor God, en ons laat zien dat alles mogelijk is in de kracht van Christus Die ons ondersteunt. Laten we dit feest daarom verantwoordelijk en dankbaar vieren. En moge de Geest van God, die in vurige tongen over de apostelen kwam, ook tot ons komen – misschien als een vuur dat ons doet gloeien en ons maakt als een brandende struik, of ons aanraakt als de zachte, stille stem die de profeet hoorde in de woestijn, waar God was, in Zijn stille nederigheid, in Zijn overgave aan ons, in Zijn liefde voor ons. Amen
AAN ALLEN EEN ZALIGE HOOGDAG VAN PINKSTEREN
******************************
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.