Christus heeft ons gegrepen, verlost en
tot de Zijne gemaakt.
En dit is het ‘grote mysterie’ van het huwelijk.
Archimandriet Aimilianos
Sint-Jozef de Hesychast : De Algoede God, mijn goede kind, doet niets wat niet ten goede komt aan onze ziel…..
“De Algoede God, mijn goede kind, doet niets wat niet ten goede komt aan onze ziel. Of het nu een ziekte of een verleiding is, wat Hij ons ook laat overkomen, Hij doet het voor ons welzijn. Vaak mopperen we, worden we verontwaardigd en doen we veel slechte dingen. Terwijl Hij, uit Zijn grote liefde, alleen het beste met onze ziel voor ogen heeft. Want Hij weet dat we hier tijdelijk zijn en dat alles snel voorbij zal zijn. Wanneer deze ballingschap van ons eindigt en de ware ogen van onze ziel opengaan, zullen we Hem dankbaar voor alles bedanken.
– Sint-Jozef de Hesychast
Ignatius : Brianchaninov :Ik bracht mijn hele leven door met ziekte enzorgen….
Ik bracht mijn hele leven door met ziekte en
zorgen, maar zonder verdriet, hoe kan dat
één gered worden? Ziekte wordt door God ingezonden
plaats van en ter compensatie van het tekort
van onze strujjles. Ik zie dat mijn slechte gezondheid is
een geschenk van God – Zijn ‘epitimia’ (of boetedoening), Zijn barmhartigheid
St.Ignatius Brianchninov
Elder Emilianos : Ziekte en lijden….
‘Ziekte en lijden zijn de meest directe
en effectieve manieren voor ons om binnen te komen
koninkrijk der hemelen.”
Ouderling Aimilianos van Simonopetra
41 Citaten, zinnen en leringen van St.Basilius de Grote
Over het danken van de Schepper
1) “Als je aan tafel gaat zitten, bid. Als je het brood optilt, dank dan de Gever. Wanneer gij uw lichamelijke zwakheid met wijn onderhoudt, gedenk Hem dan Die u van deze gave voorziet, om uw hart te verblijden en uw zwakheid te troosten. Is uw behoefte aan voedsel verdwenen? Laat ook de gedachte aan uw Weldoener niet voorbijgaan. Als je je tuniek aantrekt, dank dan de Gever ervan. Als je je mantel om je heen wikkelt, voel dan nog meer liefde voor God, Die ons zowel in de zomer als in de winter bedekkingen heeft gegeven die ons goed uitkomen, om ons leven te behouden en om te bedekken wat onbetamelijk is. Zit de dag erop? Dank Hem Die ons de zon heeft gegeven voor ons dagelijks werk, en ons een vuur heeft gegeven om de nacht te verlichten en om de rest van de behoeften van het leven te dienen…”
Over gebed
2) “Zo zal het denken, bidden zonder ophouden; als het denken bidt, bid dan niet alleen in woorden, maar verenig u met God door de hele levensloop heen, en zo wordt uw leven tot één onophoudelijk en ononderbroken gebed.”
3) “Gebed is een verzoek om wat goed is, aangeboden door de vromen van God. Maar we beperken dit verzoek niet alleen tot wat er in woorden staat… We moeten ons gebed niet alleen in lettergrepen uitdrukken, maar de kracht van het gebed moet worden uitgedrukt in de morele houding van onze ziel en in de deugdzame handelingen die zich over ons hele leven uitstrekken. Dit is hoe je voortdurend bidt – niet door gebed in woorden op te zenden, maar door jezelf met God te verbinden door je hele manier van leven, zodat je leven één continu en ononderbroken gebed wordt.
Over ketterij
4) “Het is niet slechts één Kerk die in gevaar is, noch zijn er nog twee of drie die onder deze verschrikkelijke storm zijn gevallen. Het onheil van deze ketterij verspreidt zich bijna van de grenzen van Illyricum tot aan de Thebaïde. De slechte zaden werden voor het eerst gezaaid door de beruchte Arius; Ze hebben toen diep wortel geschoten door het werk van velen die de goddeloosheid tussen zijn tijd en de onze krachtig cultiveerden. Nu hebben ze hun dodelijke vruchten voortgebracht. De leerstellingen van de ware religie worden omvergeworpen. De wetten van de kerk zijn in verwarring. De eerzucht van mensen, die geen vrees voor God hebben, snelt naar hoge posten, en een verheven ambt staat nu algemeen bekend als de prijs van goddeloosheid. Het gevolg is, dat hoe erger iemand lastert, des te fitter de mensen denken dat hij een bisschop is. Kerkelijke waardigheid behoort tot het verleden. Er is een totaal gebrek aan mannen die de kudde van de Heer met kennis weiden.
5) “Blijf strijden totdat het vuur van de ketterij is gedoofd, voordat het de Kerk verteert.”
Over eten
6) “Als je gaat zitten om te eten, bid dan. Als je brood eet, doe dat dan en dank Hem dat Hij zo vrijgevig voor je is. Als je wijn drinkt, denk dan aan Hem die het je heeft gegeven voor je plezier en als verlichting bij ziekte. Als je je aankleedt, dank Hem dan voor Zijn vriendelijkheid om je van kleding te voorzien. Als je naar de hemel en de schoonheid van de sterren kijkt, werp je dan aan Gods voeten en aanbid Hem die in Zijn wijsheid de dingen zo heeft geregeld. Evenzo, wanneer de zon ondergaat en wanneer hij opkomt, wanneer u slaapt of wakker bent, dank God, die alle dingen voor uw welzijn heeft geschapen en geregeld, om u hun Schepper te laten kennen, lief te hebben en te prijzen.
Over de Heilige Geest
7) “Door de Heilige Geest komt ons herstel in het paradijs, onze hemelvaart in het koninkrijk der hemelen, onze terugkeer naar de aanneming van zonen, onze vrijheid om God onze Vader te noemen, ons deel te krijgen aan de genade van Christus, ons kinderen van het licht genoemd te worden, ons deel te hebben aan de eeuwige heerlijkheid, en, in één woord, ons in een staat van alle “volheid van zegen” te brengen, “Zowel in deze wereld als in de toekomende wereld, van alle goede gaven die voor ons in het verschiet liggen, door de belofte hiervan, door het geloof, de weerspiegeling van hun genade aanschouwend alsof ze al aanwezig waren, wachten we op het volle genot.”
Over wereldse problemen
8) “Problemen zijn meestal de bezems en schoppen die de weg effenen naar het fortuin van een goede man; en menigeen vervloekt de regen die op zijn hoofd valt, en weet niet dat het overvloed brengt om de honger te verdrijven.”
Over de Heilige Traditie en de Heilige Mysteriën
9) “Bijvoorbeeld, om het eerste en meest algemene voorbeeld te nemen, wie is het die ons schriftelijk heeft geleerd om met het teken van het kruis te tekenen die op de naam van onze Heer Jezus Christus hebben vertrouwd? Welk geschrift heeft ons geleerd om ons bij het gebed naar het Oosten te wenden? Wie van de heiligen heeft ons de woorden van de aanroeping nagelaten bij het uitstallen van het brood van de Eucharistie en de beker van de zegen? Want wij zijn niet, zoals bekend, tevreden met wat de apostel of het Evangelie heeft opgetekend, maar zowel in het voorwoord als in het besluit voegen wij andere woorden toe, die van groot belang zijn voor de geldigheid van het ambt, en deze ontlenen wij aan ongeschreven onderwijs.
Bovendien zegenen we het water van de doop en de olie van het chrisma, en daarnaast de catechumeen die gedoopt wordt. Op basis van welke schriftelijke autoriteit doen we dit? Is ons gezag geen stille en mystieke traditie? Ja, door welk geschreven woord wordt de zalving van olie zelf onderwezen? En waar komt de gewoonte vandaan om driemaal te dopen? En wat de andere gebruiken van de doop betreft, uit welke Schrift leiden wij de verzaking van Satan en zijn engelen af? Komt dit niet voort uit die ongepubliceerde en geheime leer die onze vaderen in stilte buiten het bereik van nieuwsgierige bemoeizucht en onderzoekend onderzoek bewaarden?
Ze hadden de les geleerd dat de ontzagwekkende waardigheid van de mysteriën het best bewaard kan blijven door te zwijgen. Waar de niet-ingewijden niet eens naar mogen kijken, zou waarschijnlijk niet in het openbaar worden geparadeerd in geschreven documenten.
10) “Zoals wij gedoopt zijn, zo belijden wij ons geloof. Zoals wij ons geloof belijden, zo loven wij ook. Zoals de doop ons dan door de Heiland is gegeven, in de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, zo belijden wij overeenkomstig onze doop de geloofsbelijdenis en onze doxologie in overeenstemming met onze geloofsbelijdenis.’
11) “Ieder van ons die het koninkrijk van God verlangt, is, door het besluit van de Heer, onder een gelijke en rigoureuze noodzaak om de genade van het doopsel te zoeken.
Onthul de schoonheid van handgeschilderde iconen
Over de Psalmen
12) “De stervende, die alleen weet dat er maar één Redder en Bevrijder is, roept uit: ‘Op U heb ik mijn hoop gesteld, red mij van mijn zwakheid’ en ‘red mij uit gevangenschap’. Want ik denk dat de dappere atleten van God, nadat ze hun hele leven de goede strijd hebben volgehouden tegen de onzichtbare vijanden en aan elke valstrik zijn ontsnapt, aan het einde van hun leven worden onderzocht door de Vorst van deze wereld. Als blijkt dat ze na de strijd nog wonden, vlekken of restanten van zonde hebben, worden ze door hem vastgehouden. Als ze echter het tegenovergestelde heel en onbezoedeld zijn, blijven deze onoverwinnelijke helden vrij en worden ze door Christus toegelaten tot de plaats van rust.
13) “Zodat de psalmodie, die koorzang tot stand brengt, als het ware een band tot eenheid, en het volk verenigt tot een harmonieuze vereniging van één koor, ook de grootste zegen, de naastenliefde, voortbrengt. Een psalm is een toevluchtsoord voor de demonen, een middel om hulp van de engelen te verkrijgen, een wapen in angsten ’s nachts, een rust van zwoegen overdag, een bescherming voor zuigelingen, een sieraad voor hen die op het toppunt van hun kracht zijn, een troost voor de ouderen, een zeer passend sieraad voor vrouwen.
14) “Een psalm impliceert sereniteit van de ziel; Het is de auteur van Vrede, die verbijsterende en ziedende gedachten kalmeert. Want het verzacht de toorn van de ziel, en wat ongebreideld is, kastijdt het. Een psalm vormt vriendschappen, verenigt hen die gescheiden zijn, verzoent hen die in vijandschap leven. Wie kan hem met wie hij hetzelfde gebed tot God heeft geuit, nog als een vijand beschouwen?”
Ignatius van Antiochië : Heer Jezus Christus, aan de menselijke kant komt u uit de lijn van David…..
Door St. Ignatius van Antiochië (c 35-c 108) Vader van de Kerk :
Heer Jezus Christus,
aan de menselijke kant
komt U uit de lijn van David,
Zoon van God naar Gods wil en macht,
geboren uit de Maagd Maria,
gedoopt door Johannes
en voor ons in het vlees gekruisigd,
onder Pontius Pilatus en Herodes de Tetrarch.
Op de derde dag hief U een standaard
om Uw heiligen en gelovigen voor altijd te verenigen
in het ene lichaam van Uw Kerk.
Door de genade en kracht van deze mysteries,
geef ons een onwrikbaar geloof,
nagel ons met lichaam en ziel aan Uw Kruis
en wortel ons in liefde, door Uw Bloed, vergoten voor ons,
o Redder van de wereld,
levend en regerend, nu en voor altijd,
amen
Maximos de Belijder : Een zekere garantie om met hoop uit te zien naar de vergoddelijking van de menselijke natuur wordt geboden door de incarnatie van God…..
Een zekere garantie om met hoop uit te zien naar de vergoddelijking van de menselijke natuur wordt geboden door de incarnatie van God, die de mens in dezelfde mate tot god maakt als God zelf mens werd. Laten we het beeld worden van de ene hele God, niets aards in onszelf dragend, zodat we met God kunnen samenleven en goden worden, van God ons bestaan als goden ontvangend. Want het is duidelijk dat Hij Die zonder zonde mens werd, de menselijke natuur zal vergoddelijken zonder haar te veranderen in de Goddelijke Natuur, en haar omwille van Hemzelf zal verhogen in dezelfde mate als Hij Zichzelf verlaagde omwille van de mens.
Maximos de Belijder
Augusinus van Hippo : Het is geenszins onmogelijk dat geloof samengaat met twijfel.
“Het is geenszins onmogelijk dat geloof samengaat met twijfel. De twee sluiten elkaar niet uit. Misschien zijn er sommigen die door Gods genade hun hele leven het geloof van een klein kind behouden, waardoor ze zonder twijfel alles kunnen aanvaarden wat hun is geleerd. Voor de meeste mensen die tegenwoordig in het Westen leven, is een dergelijke houding echter eenvoudigweg niet mogelijk. We moeten ons de roep eigen maken: “Heer, ik geloof: kom mijn ongeloof te hulp” (Marcus 9:24). Voor velen van ons zal dit ons voortdurende gebed blijven, tot aan de poorten van de dood. Toch betekent twijfel op zichzelf geen gebrek aan geloof. Het kan het tegenovergestelde betekenen: dat ons geloof leeft en groeit. Want geloof impliceert niet zelfgenoegzaamheid, maar het nemen van risico’s, het niet afsluiten van het onbekende, maar het moedig tegemoet treden ervan. Hier kan een orthodoxe christen zich gemakkelijk de woorden van bisschop JAT Robinson eigen maken: “De geloofsdaad is een voortdurende dialoog met twijfel.” Zoals Thomas Merton terecht zegt: “Geloof is een principe van twijfelen en strijd voordat het een principe van zekerheid en vrede wordt.”
– Kallistos Ware, de Orthodoxe way
Augustinus :God heeft het gebed van de Heer verordend als een daad van mededogen
Sint-Augustinus zegt dat God ons uit mededogen het Onze Vader heeft gegeven, als een genade om ons te helpen stand te houden onder de ellende van de zonde die we lijden.
God heeft het gebed van de Heer verordend als een daad van mededogen
Want je hebt het Credo en het gebed van de Heer. Wat is er korter om te horen of te lezen? Wat is makkelijker om te onthouden? Toen het menselijk geslacht als gevolg van de zonde zuchtte onder een zware last van ellende en dringend behoefte had aan het goddelijk mededogen, verklaarde een van de profeten, vooruitlopend op de tijd van Gods genade: En het zal geschieden, dat wie de naam des Heren aanroept, zal worden verlost. ZIE HET GEBED VAN DE HEER. Maar toen de apostel, om juist deze genade aan te prijzen, dit profetische getuigenis had aangehaald, voegde hij er onmiddellijk aan toe: Hoe zullen zij Hem aanroepen in wie zij niet hebben geloofd? Vandaar de geloofsbelijdenis. In deze twee heb je die drie genaden geïllustreerd: geloof gelooft, hoop en liefde bidt. Maar zonder geloof kunnen de laatste twee niet bestaan, en daarom kunnen we zeggen dat geloof ook bidt.
Sint Augustinus
Joh.Chrysostomos over vasten….
Ga de Kerk binnen om je zonden weg te wassen.
Vanaf hier is er een ziekenhuis en geen rechtbank.
Schaam u niet opnieuw om de Kerk binnen te gaan; schaam je als je zondigt, maar niet als je berouw hebt.
Vast je? Geef me daar het bewijs van door je werken:
als je een arme man ziet, heb dan medelijden met hem.
Als je ziet dat een vriend geëerd wordt, benijd hem dan niet.
Laat niet alleen uw mond vasten, maar ook het oog, het oor en de voeten en de handen en alle leden van ons lichaam.
Laat de handen vasten, door vrij te zijn van hebzucht.
Laat de voeten vasten, door op te houden de zonde na te rennen.
Laat de ogen vasten, door ze te disciplineren en niet te staren naar datgene wat zondig is.
Laat het oor luisteren, door niet te luisteren naar kwade praatjes en roddels.
Laat de mond vrij van vuile woorden en kritiek te leveren.
Want wat voor nut heeft het als we ons onthouden van vogels en vissen, maar onze broeders bijten en verslinden?
Moge Hij die naar de wereld kwam om zondaars te redden, ons sterken om het vasten in nederigheid te voltooien, heb medelijden met ons en red ons.”
Johannes Chrysostomus over vasten
Macarius van Egypte : Beschouw de intellectuele kwaliteit van de menselijke ziel niet lichtvaardig, geliefden…..
Beschouw de intellectuele kwaliteit van de menselijke ziel niet lichtvaardig, geliefden. De onsterfelijke ziel is als een kostbaar vat. Zie hoe groot de hemel en de aarde zijn en toch had God er geen plezier in, maar alleen in jou. Denk aan uw waardigheid en nobelheid, want niet namens de engelen maar voor u kwam de Heer u beschermen om u terug te roepen toen u verdwaald was, toen u gewond raakte, en Hij u de eerste geschapen toestand van de zuivere Adam heeft hersteld. Want de mens was heer over de hemel en de dingen beneden. Hij was de onderscheider van zijn hartstochten en was volkomen vreemd aan de demonen. Hij was zuiver van elke zonde of kwaad, gemaakt naar de gelijkenis van God. Maar door de overtreding ging hij verloren en raakte hij gewond. Satan verduisterde zijn geest.
In één opzicht is dit zo, maar in een ander opzicht leeft hij nog steeds, kan hij onderscheiden en beschikt hij over een wil.’ ( PSEUDO-MACARIUS , p. 164)
Macarius van Egypte
Teresa van Avila : Laat niets je verstoren…
“Laat niets je verstoren,
laat niets je bang maken.
Alle dingen gaan voorbij:
God verandert nooit.
Geduld verkrijgt alles.
Wie God heeft, mist niets;
God alleen is voldoende.”
Teresa van Avila
Elder Emilianos : Omdat we weten en geloven dat God onze Vader is…..
Omdat we weten en geloven dat God onze Vader is, beschouwen we de kerk, vooral als we de liturgie vieren, als ons ware thuis. We komen vrij binnen en gaan naar buiten, we zijn blij om hier te zijn, we maken een kruisteken, we steken onze kaarsen aan, we spreken met onze vrienden , en het is gemakkelijk te zien dat de orthodoxen het gevoel hebben dat de kerk hun thuis. En de kerk is ons thuis. Onze familie is de bijeenkomst (synaxis) van de kerk. Ons gezin bestaat niet alleen uit onze kinderen en familieleden, hoeveel we er ook hebben. Het zijn eerder wij allemaal, de hele mensheid, inclusief al degenen die zich naar links of naar rechts hebben afgewend, of die misschien nog niet eens aan God hebben gedacht, of hebben durven toegeven dat hun hart gevuld is met geschreeuw en gekreun, en dat ze hiermee hopen de hemel te openen, of dat God hen zal antwoorden, maar ze aarzelen en schamen zich. De liturgie is onze familie, onze bijeenkomst, ons huis. En wat een ruim huis is het! Samen met ons zijn degenen die afwezig zijn, samen met zondaars, en de goddelozen, en de doden, ja, zelfs degenen die in de hel zijn, maar die zich misschien toch iets over God herinneren. En wie weet hoeveel van hen verlichting zullen vinden, uit de Hades zullen worden gehaald en zelfs uit de diepten van de hel zullen worden gesleept, dankzij de gebeden van de Kerk, haar herdenkingsdiensten en goddelijke liturgieën.* Dit is ons thuis. Wij gelovigen hebben zo’n groot huis!
Elder Aimilianos
Als woorden tekortschieten – het einde van de moraliteit
Door vader Stephen Freeman
Ik kan twee ervaringen bedenken waarbij woorden tekortschieten: voor de aanwezigheid van God en in de aanwezigheid van diepe schaamte. Het eerste is te groots en te wonderbaarlijk voor woorden, het tweede te bitter en pijnlijk. Beide zijn essentieel voor onze menselijkheid als we deze ten volle willen beleven. Ze vertegenwoordigen niet alleen de grens van ons vocabulaire, maar ook de grens van ons bestaan. Ik heb aan het bed van honderden mensen gestaan ten tijde van hun overlijden (vooral in de twee jaar als kapelaan in een hospice). Het is over het algemeen een rustige plek. Er zijn woorden van afscheid, maar uiteindelijk: stilte. Ik heb de bekentenissen ook gehoord gedurende de lange jaren van priesterschap. Soms omhult stilte de tranen die de enige stem zijn die schaamte te bieden heeft.
Woorden interpreteren. Woorden drukken uit en communiceren. Maar woorden schieten tekort wanneer de ervaring de interpretatie overstijgt en wanneer elke uitdrukking of poging om te communiceren alleen maar zou vervormen en reduceren wat er is ontstaan.
Wij zeggen met vreugde: “Het is te mooi voor woorden!” Maar dit voldoet volgens mij niet aan wat ik beschrijf. De heilige Thomas van Aquino had in zijn laatste dagen een Godservaring, waarna hij weigerde terug te keren naar zijn schrijftaak. “Ik kan niet. Alles wat ik heb geschreven lijkt mij stroo”, was zijn enige verklaring.
De orthodoxie is van mening dat de hoogste en meest fundamentele vorm van gebed wordt gevonden in ‘hesychia’, ‘stilte’ of ‘stilte’. Maar stilte is helemaal niet hetzelfde als hesychia als gebed. Want de stilte van hesychia is een stilte in gemeenschap. Deze gemeenschap is nauw verbonden met de beide woordeloze ervaringen die eerder zijn beschreven. De stilte van schaamte wordt veroorzaakt door de ervaring van het gebroken zelf. Ware stilte in de aanwezigheid van God wordt teweeggebracht door een ontmoeting met God Zelf. Het eerste kan heel goed een voorwaarde zijn voor het laatste.
In The Ladder of Divine Ascent (Step 4), door St. John Climacus, horen we:
Verschrikkelijk was inderdaad het oordeel van een goede rechter en herder, dat ik ooit in een klooster zag. Want terwijl ik daar was, gebeurde het dat een overvaller toelating tot het kloosterleven aanvraagde. En die voortreffelijke pastoor en arts beval hem zeven dagen volledige rust te nemen, alleen maar om te zien hoe het leven daar was. Toen de week voorbij was, belde de pastoor hem op en vroeg hem onder vier ogen: ‘Wilt u bij ons komen wonen?’ En toen hij zag dat hij hier in alle oprechtheid mee instemde, vroeg hij hem vervolgens wat voor kwaad hij in de wereld had gedaan. En toen hij zag dat hij bereidwillig alles bekende, probeerde hij hem nog verder en zei: ‘Ik wil dat je dit in aanwezigheid van alle broeders vertelt.’ Maar hij haatte zijn zonde werkelijk en, alle schaamte minachtend, beloofde hij zonder de minste aarzeling dat hij het zou doen. ‘En als je wilt,’ zei hij, ‘zal ik het midden in de stad Alexandrië vertellen.’
Basilius de Grote : O zondaar, wees niet ontmoedigd….
‘O zondaar, wees niet ontmoedigd,
maar neem in al uw behoeften uw toevlucht tot Maria.
Roep haar te hulp, want het is een goddelijke wil dat zij
in elke vorm van nood zal helpen.’
Sint Basilius de Grote
St. Savas de Geheiligde (+533) : Wij zullen nooit enige vernieuwing op het gebied van het geloof aanvaarden…
“Wij zullen nooit enige vernieuwing op het gebied van het geloof aanvaarden; in plaats daarvan zullen wij volharden in alles wat de Goddragende Vaders ons hebben nagelaten, zowel die van de eerste raadsvergadering in Nicea, die 318 in getal is, als die van de drie oecumenische synodes. En we zijn bereid niet alleen elke vorm van bestraffing te ondergaan, maar zelfs talloze doden te lijden, in plaats van ook maar in het minst af te wijken van de Ortodoxie.’
St. Savas de Geheiligde (+533
St.Augustinus : zien met sprirituele ogen…..
“Nu kijken we door een glas, donker; maar dan van aangezicht tot aangezicht.” Deze visie is gereserveerd als beloning voor ons geloof; en daarover zegt de apostel Johannes ook: “Wanneer Hij zal verschijnen, zullen wij op Hem lijken, want we zullen Hem zien zoals Hij is.” Onder ‘het aangezicht’ van God moeten we Zijn manifestatie begrijpen, en niet een deel van het lichaam dat lijkt op datgene wat we in ons lichaam met die naam noemen.
Zien met spirituele ogen :
“Nu kijken we door een glas, donker; maar dan van aangezicht tot aangezicht.” Deze visie is gereserveerd als beloning voor ons geloof; en daarover zegt de apostel Johannes ook: “Wanneer Hij zal verschijnen, zullen wij op Hem lijken, want we zullen Hem zien zoals Hij is.” Onder ‘het aangezicht’ van God moeten we Zijn manifestatie begrijpen, en niet een deel van het lichaam dat lijkt op datgene wat we in ons lichaam met die naam noemen. En dus, als mij wordt gevraagd hoe de heiligen in dat geestelijke lichaam zullen worden ingezet, zeg ik niet wat ik zie, maar zeg ik wat ik geloof, overeenkomstig wat ik in de psalm heb gelezen: ‘Ik geloofde, daarom heb ik gesproken.” Ik zeg dan: zij zullen in het lichaam God zien; maar of zij Hem door middel van het lichaam zullen zien, zoals wij nu de zon, de maan, de sterren, de zee, de aarde en alles wat daarin is zien, dat is een moeilijke vraag. Want het is moeilijk te zeggen dat de heiligen dan zulke lichamen zullen hebben dat ze niet in staat zullen zijn hun ogen te sluiten en te openen zoals ze willen; terwijl het nog moeilijker is om te zeggen dat iedereen die zijn ogen sluit, de visie van God zal verliezen. Want als de profeet Elisa, hoewel op een afstand, zijn dienaar Gehazi zag, die dacht dat zijn goddeloosheid aan de aandacht van zijn meester zou ontsnappen en geschenken aannam van Naäman de Syriër, die de profeet had gereinigd van zijn smerige melaatsheid, hoeveel te meer zullen de heiligen dan niet in het spirituele lichaam alle dingen zien, niet alleen hoewel hun ogen gesloten zijn, maar ook al zijn ze zelf op grote afstand? Want dan zal er “het volmaakte” zijn, waarvan de apostel zegt: “Wij weten het ten dele en profeteren we ten dele; maar wanneer datgene wat volmaakt is gekomen is, zal dat wat gedeeltelijk is weggedaan worden.” Om vervolgens door middel van een vergelijking zo goed mogelijk te kunnen illustreren hoe superieur het toekomstige leven is aan het leven dat nu wordt geleefd, niet alleen door gewone mensen, maar zelfs door de belangrijkste heiligen, zegt hij: ‘Toen ik een kind, ik begreep het als kind, ik sprak als kind, ik dacht als kind; maar toen ik een man werd, heb ik kinderlijke dingen achterwege gelaten. Nu kijken we door een glas, donker; maar dan van aangezicht tot aangezicht: nu weet ik het gedeeltelijk; maar dan zal ik het weten zoals ik ook gekend word.” Als Elisa dan, zelfs in dit leven, waarin de profetische kracht van opmerkelijke mannen niet méér waard is om vergeleken te worden met de visie van het toekomstige leven dan de kindertijd is met de mannelijkheid, hoewel hij ver verwijderd was van zijn dienaar, hem geschenken zag aannemen, Zullen we zeggen dat wanneer het volmaakte is gekomen en het vergankelijke lichaam de ziel niet langer onderdrukt, maar onvergankelijk is en er geen belemmering voor vormt, de heiligen lichamelijke ogen nodig zullen hebben om te zien, hoewel Elisa die niet nodig had om te zien? zijn dienaar? Want in navolging van de Septuaginta-versie zijn dit de woorden van de profeet: “Ging mijn hart niet met u mee toen de man uit zijn strijdwagen kwam om u tegemoet te komen, en u zijn geschenken aannam?” Of, zoals de ouderling Hiëronymus het uit het Hebreeuws weergaf: ‘Was mijn hart niet aanwezig toen de man zich van zijn wagen afwendde om u tegemoet te gaan?’ De profeet zei dat hij dit met zijn hart zag, op wonderbaarlijke wijze geholpen door God, waar niemand aan kan twijfelen. Maar hoeveel overvloediger zullen de heiligen van dit geschenk genieten als God alles in allen zal zijn? Niettemin zullen ook de lichamelijke ogen hun functie en hun plaats hebben, en door de geest via het geestelijke lichaam worden gebruikt. Want de profeet heeft het gebruik van zijn ogen niet nagelaten om te zien wat zich voor hem bevond, hoewel hij ze niet nodig had om zijn afwezige dienaar te zien. en hoewel hij deze aanwezige objecten in de geest had kunnen zien, en met zijn ogen dicht, zoals hij dingen ver weg zag op een plek waar hij zelf niet was. Het zij dus verre van ons om te zeggen dat de heiligen in het komende leven God niet zullen zien als hun ogen gesloten zijn, omdat zij Hem altijd met de geest zullen zien.
Augustinus : de stad van God
St.Augustinus : De aanwezigheid van Goddelijke krachten :
Vele mensen in onze tijd zijn nog onwetend van de veelvuldige tekenen van de tegenwoordigheid van goddelijke machten die zich nu voordoen, net zoals ze vanouds zijn gegeven? Veel mensen in elk tijdperk beschouwen zichzelf als modern en verheven boven de werking van God. Toch gaat God door met Zijn roeping tot het einde.
Ook daar werd de mensenzoon, Irenaeus, een van onze belastinginners, ziek en stierf. En terwijl zijn lichaam levenloos lag en de laatste rituelen werden voorbereid, te midden van het huilen en rouwen van allen, stelde een van de vrienden die de vader troostten voor dat het lichaam zou worden gezalfd met de olie van dezelfde martelaar. Het was klaar en hij kwam weer tot leven.
Op dezelfde manier legde Eleusinus, een man van tribuniaanse rang onder ons, zijn zoontje, dat was gestorven, op het heiligdom van de martelaar, dat zich in de buitenwijk bevindt waar hij woonde, en na gebed, dat hij daar met veel tranen uitstortte: hij nam zijn kind levend op.
Wat moet ik doen? Ik word zo onder druk gezet door de belofte dit werk af te ronden, dat ik niet alle wonderen die ik ken kan opschrijven; en ongetwijfeld zullen verschillende van onze aanhangers, als ze lezen wat ik heb verteld, het betreuren dat ik er zoveel heb weggelaten die zij, net als ik, zeker weten. Zelfs nu smeek ik deze personen mij te excuseren en na te denken over hoe lang het zou duren voordat ik al die wonderen zou vertellen, waarvan de noodzaak om het werk dat ik op mij heb genomen mij dwingt dit achterwege te laten, achterwege te laten. Want als ik zou zwijgen over alle anderen, en uitsluitend de wonderen van genezing zou optekenen die door middel van deze martelaar in het district Calama en Hippo tot stand waren gebracht – ik bedoel de meest glorieuze Stefanus – dan zouden ze vele boekdelen vullen; en toch konden deze niet allemaal worden verzameld, maar alleen die waarvan verhalen zijn geschreven voor openbare recitatie. Want toen ik in onze eigen tijd veelvuldige tekenen zag van de aanwezigheid van goddelijke macht, vergelijkbaar met die welke vroeger waren gegeven, verlang ik dat er verhalen mogen worden geschreven, waarin wordt geoordeeld dat die Want toen ik in onze eigen tijd veelvuldige tekenen zag van de aanwezigheid van goddelijke macht, vergelijkbaar met die welke vroeger waren gegeven, verlang ik dat er verhalen mogen worden geschreven, waarin wordt geoordeeld dat die velen niet onwetend van deze dingen mogen blijven.
St Augustinus
———————————
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.