Het voortdurend opnieuw beginnen betekent niet dat we onverwachte dingen gaan doen. In plaats daarvan zullen we de dingen doen die we weten, de vertrouwde dingen doen, maar met een andere geest, een andere instelling. Als we de hele kwestie bestuderen, zullen we het begrijpen en zullen we een nieuwe start maken – vandaag, morgen en overmorgen; en het houdt nooit op. Ook zal niemand ooit moe worden en zeggen: “Ik ben het beu om te beginnen”. Integendeel, je zult het elke dag in jezelf voelen als een noodzaak om dit te doen. En dit zal een getuige zijn, een teken, een bewijs, zou ik zeggen, dat nog een stukje van je onderbewustzijn, nog een stukje van je onbewuste, uit de donkere kelder is gekomen en nu onder jouw controle staat. Op dit punt plaats je het onder de genade van God en zelfs dit wordt heilig gemaakt. Wat slecht is, wat bezoedeld is, wordt verdreven en gezuiverd door genade, en alleen je ziel blijft zuiver. En dus zul je, elk specifiek moment, in elk specifiek geval, als je je herinnert dat je een begin hebt gemaakt en dat je jezelf opnieuw aan God hebt overgegeven – toen er een ongecontroleerd stuk uit je onderbewustzijn kwam, dat je nu echter onder controle kunt hebben – probeer je niet door dit stuk te laten veroveren, en niet te doen waartoe het je aanspoort. Maar wat dan? U doet datgene wat een heilige zou doen, datgene wat Christus u op datzelfde uur zegt te doen. Op deze manier ben je elk moment binnen de wil van God en niet binnen je eigen wil.

 door Archimandrite Symeon (Kragiopoulos), ( bron )

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Uitspraken van ouderling Symeon Kragiopoulos

Uitspraken van ouderling Symeon Kragiopoulos

Gedurende de tijd dat ik in Griekenland woonde, raakte ik bekend met de kloosters onder ouderling Symeon in Panorama, Thessaloniki, Griekenland. Als gevolg hiervan verzamelde ik zijn citaten al vele jaren en besefte ik dat ze veel mensen zouden helpen het pad van Christus te bewandelen.

1. Athanasius

Laten we God zoeken en voor Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.

Ieder van ons barricadeert zichzelf achter zijn eigen rechtvaardigheid – hij gelooft dat de manier waarop hij naar de dingen kijkt absoluut juist is, hij gelooft dat zijn redenering geweldig is, hij gelooft dat al zijn spirituele zaken goed zijn geregeld. En het enige probleem is wat er met andere mensen gaat gebeuren, en daar ligt de hele fout.

Nu hij zijn eigen innerlijke realiteit en zijn eigen ongoede toestand heeft begrepen, denkt de persoon die God is gaan ontdekken echter totaal anders. Hij ziet de dingen anders en heeft een totaal andere mentaliteit. Hij zegt dat hijzelf het probleem is: hijzelf is degene die geen liefde, geen begrip of opofferende geest heeft.

Verlangen naar bekering

Laten we allemaal, zonder uitzondering, oprecht en eerlijk voor God staan. Zijn wij berouwvol? Hebben wij de intentie om ons te bekeren? Zouden we graag willen dat God ons bezoekt met Zijn genade en ons oprecht berouw schenkt? Dit berouw zou ons doen kijken naar onze hele staat en onze zonden in hun geheel, maar ook naar elk detail. Zijn wij bereid een dergelijk berouw van God te ontvangen? Willen we dat echt?

Ons standpunt tegenover God

De vraag is welke houding de ziel inneemt, het diepere wezen van de mens, tegenover God, tegenover Gods liefde, Gods energieën en tegenover welke realiteit dan ook.

Hoe vaker je het gebed ‘Heer Jezus Christus, heb medelijden met mij’ uitspreekt, hoe vaker je het wilt zeggen. Op dezelfde manier geldt: hoe meer we Gods liefde voelen, hoe meer we Hem willen liefhebben. Dit gebed helpt enorm en er vindt op elk moment een wonder plaats in je ziel. Terwijl je het met heel je wezen zegt, begin je beetje bij beetje te voelen dat Christus nabij is, naast je zit en naar je luistert. Je spreekt met Hem en je realiseert je dat Hij antwoordt; Hij accepteert en houdt van je.

Als je naar Christus gaat, jezelf in Zijn handen toevertrouwt en Hem in je hebt, zijn de dingen eenvoudig en gemakkelijk, omdat daarna het hele werk door Christus wordt gedaan. We moeten onszelf niet verteren door zorgen. Het is God die voor ons zorgt. Je enige zorg en zorg zou moeten zijn om verenigd te zijn met God en je hele bestaan ​​zou een gebed tot God moeten zijn.

Het obstakel dat diep in onze ziel zit, moet worden verwijderd. En het obstakel dat bestaat, is niet de ongezonde toestand, en ook niet simpelweg de zonde zelf. Geloof het of niet, dit alles helpt: je gaat naar Christus omdat je een zondaar bent; Je gaat naar Christus omdat je in de problemen zit. Het obstakel in de relatie tussen jou en God is dat je ernaar streeft je ego te redden. Zelfs de meest spirituele dingen zijn nodig om je ego te redden, dat vol is van zelfrechtvaardiging, harteloosheid en trots; Ware liefde, ware toewijding aan Christus en bekering ontbreken. Je probeert wanhopig God te misleiden.

Moge God je zo maken dat je je helemaal geen zorgen hoeft te maken over hoe je gras in goud kunt veranderen, maar dat je op goud kunt stappen alsof het een stukje gras is. Moge God je zo maken dat het je niet uitmaakt of anderen van je houden, om je geven, je waarderen of erkennen. Dan zullen natuurlijk alle mensen zich tot jou wenden.

Kom naar het licht

Mensen komen niet tot het licht, dat is Christus; mensen komen niet tot het licht dat de waarheid van Christus is; want als ze dat doen, zullen hun werken onthuld worden, die de werken van de duisternis zijn, niet van het licht.

Omstandigheden

jWe moeten onszelf niet zien als slachtoffers van onze omstandigheden. God die ons liefheeft en beschermt is aanwezig. Hij zal niet toestaan ​​dat ons iets overkomt tenzij het in ons voordeel is.

Bescheidenheid

Het probleem is niet eenvoudigweg dat we zondaars zijn, of dat de zonde in ons bestaat. Het probleem is dat we de hele zaak niet behandelen zoals we zouden moeten. Waarom ben je bang om toe te geven dat je een zondaar bent, dat je zonde van binnen hebt? Waarom ben je er bang voor? Dat is uw redding; uw zonde zelf is uw redding. Verlossing natuurlijk van de zonde. Waarom? Omdat het toegeven van je zonde je echt helpt nederigheid te bereiken. Het houdt je ook in contact met de werkelijkheid: je hebt niet de verkeerde indruk dat je spiritueel iemand bent die belangrijk is of dat je een belangrijke spirituele strijd voert.

Als je goed naar de diepe, innerlijke toestand van jezelf kijkt, zul je beseffen dat er zo’n boosaardigheid, zo’n duisternis, zo’n gemeenheid en bedrog heerst, dat er geen tijd is om zich bezig te houden met wat de ander doet. Je hebt niet de luxe om aandacht te schenken aan zijn fout. Het is niet zo dat je niet ziet hoe de ander is, of dat hij dat specifieke ding doet. Je houdt je daar echter niet aan, maar je kijkt dieper in zijn ziel: hij is ook een man voor wie Christus gestorven is en als hij zich bekeert, zal God hem heiligen. Dan sympathiseer je met hem, je houdt van hem, je offert jezelf op ter wille van hem, zoals Christus deed.

Onzorgvuldigheid

Wat God ook geeft in het leven van de Kerk, je kunt het verliezen als je er niet voorzichtig mee bent. De ervaring van God neemt afscheid en laat je in de steek, als je frivool en zorgeloos leeft, als je je er totaal niet druk over maakt of je verdwaalt, en uiteindelijk of je het aangezicht van de Heer niet ziet.

De mens verliest zoveel door zijn onzorgvuldigheid, ook al zondigt hij niet zwaar. Wees voorzichtig en bid!

We moeten onszelf en onze uitdrukkingen zorgvuldig onderzoeken. We moeten ons afvragen: is wat we doen deugdzaam of schuilt ons eigen gewin daarachter?

Gehoorzaamheid

Tijdens de eerste jaren van het christendom was martelaarschap voor het geloof het centrale kenmerk in het leven van christenen. Iedereen wilde een martelaar voor Christus zijn. En de Kerk was vol martelaren en heiligen. Tegenwoordig is het de gehoorzaamheid die iemand tot martelaar zal maken, omdat er bloed in zijn ziel zal vloeien als hij zijn wil doorsnijdt. De zielen die de weg van gehoorzaamheid betreden en zich gewillig binden aan willekeurige en volmaakte gehoorzaamheid, zijn degenen die de weg naar verlossing, de weg naar heiliging, zullen vinden.

Afgoderij

Als we ons eigen idool in ons bewaren, dat we op een voetstuk hebben gezet en vereren, kan zelfs God Zelf het niet vernietigen. Niet omdat God zwak of beperkt is, maar omdat Hij de mens niet met geweld redt. We moeten dus vrijelijk God kiezen en ernaar verlangen.

God laat toe dat een val, een blunder, een fout, een zonde of een mislukking ons overkomt. Dit gebeurt precies omdat er nog een val moet plaatsvinden (zoals in het geval van Petrus): de val van het idool dat in ons bestaat en dat we aanbidden als een god. Ieder van ons moet deze herfst meemaken. Toch moet de mens volwassen worden om dit te kunnen verdragen. Alleen God weet wanneer dit met ieder van ons zal gebeuren.

Pijn

We worden tegenwoordig zo verwend dat we in alles gemak zoeken. We willen alles rustig aan doen, we willen dat niets ons van streek maakt of ons mishaagt. Het is niet zoals dat. In de huidige wereld moeten we, net zoveel jaren als we leven, onszelf aanbieden voor het martelaarschap. Wie uiteindelijk ook gered wordt, hij zal een martelaarschap hebben ondergaan.

Pijn brengt de ziel meer winst dan wat dan ook. Hoe hard je ook probeert – met gebed of een andere deugd – om jezelf te overwinnen en jezelf aan Christus te geven, het is niet gemakkelijk, omdat je medelijden met jezelf hebt, van jezelf houdt en het niet kunt verdragen om jezelf meer te pushen dan jezelf toestaat.

Opofferende liefde

Laten we God zoeken en voor Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.

jIeder van ons barricadeert zichzelf achter zijn eigen rechtvaardigheid – hij gelooft dat de manier waarop hij naar de dingen kijkt absoluut juist is, hij gelooft dat zijn redenering geweldig is, hij gelooft dat al zijn spirituele zaken goed zijn geregeld. En het enige probleem is wat er met andere mensen gaat gebeuren, en daar ligt de hele fout.

Nu hij zijn eigen innerlijke realiteit en zijn eigen ongoede toestand heeft begrepen, denkt de persoon die God is gaan ontdekken echter totaal anders. Hij ziet de dingen anders en heeft een totaal andere mentaliteit. Hij zegt dat hijzelf het probleem is: hijzelf is degene die geen liefde, geen begrip of opofferende geest heeft

Redding

De mens wordt gered als hij Christus in zich heeft, niet door eenvoudigweg wat externe taken uit te voeren.

Je moet geloven dat niets Christus meer behaagt dan dat je zijn liefde en vergeving ervaart.

We moeten onszelf voortdurend aan God geven en er des te meer naar streven om volledig aan Christus toegewijd te worden. Deelnemen aan het leven van de Kerk is zeker iets, maar het moet de vrucht zijn van onze voorafgaande interne intentie en toewijding aan God.

Omdat hij voornamelijk zijn egoïsme dient, wordt hij er door gevangen en beïnvloed zoals hij is en wil hij niet naar Christus gaan. Als iemand tot Christus komt, moet hij veranderen. En dat is iets wat de mens weigert te accepteren; de mens wil niet veranderen. Mensen komen niet tot het licht, dat is Christus; mensen komen niet tot het licht dat de waarheid van Christus is; want als ze dat doen, zullen hun werken onthuld worden, die de werken van de duisternis zijn, niet van het licht.

De persoon die God uiteindelijk zal vinden, zal enorme troost en troost in zijn hart ervaren. Omdat de mens zo is geschapen dat hij alleen zijn honger kan stillen als hij God vindt. De heilige Augustinus schrijft: “Onrustig is de ziel van de mens, mijn Heer, totdat zij u vindt.”

Als u uw zonde aan God laat zien, zal Hij deze genezen.

We bereiken geen verlossing of heiligheid als we niet door pijn, verlatenheid en dood gaan.

Gebed

Hoe vaker je het gebed ‘Heer Jezus Christus, heb medelijden met mij’ uitspreekt, hoe vaker je het wilt zeggen. Op dezelfde manier geldt: hoe meer we Gods liefde voelen, hoe meer we Hem willen liefhebben. Dit gebed helpt enorm en er vindt op elk moment een wonder plaats in je ziel. Terwijl je het met heel je wezen zegt, begin je beetje bij beetje te voelen dat Christus nabij is, naast je zit en naar je luistert. Je spreekt met Hem en je realiseert je dat Hij antwoordt; Hij accepteert en houdt van je.

Liefde

Laten we God zoeken en voor Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.

In Gods wezen is er geen spoor van haat, geen spoor van vergelding of gemeenheid. Er is altijd grenzeloze liefde die naar alle kanten en naar iedereen gaat. En Hij roept ons op om medelevend te worden, aangezien Hij een medelevende God is. Hij roept ons op om liefde te worden, zoals Hij liefde is. Als een sympathieke, barmhartige, neerbuigende en vergevingsgezinde God roept hij ons op om ook hetzelfde te zijn.

Je kunt nooit gekwetst worden door liefde, als liefde gezond is. Wat de mens pijn doet, is de poging om over hem te heersen.

Spirituele strijd

Spirituele strijd betekent niet dat je ernaar streeft iemand te zijn. Spirituele strijd is het als vanzelfsprekend beschouwen dat je een zondaar bent, afstand doen van jezelf, je kruis opheffen en achter Christus aan rennen. Dan leer je de les van nederigheid en bekering. Christus is de leraar die ons tolereert en ons zijn lessen leert. We hoeven nergens bang voor te zijn, want Hij is zachtmoedig en nederig.

Wie ooit gered wil worden, zal zichzelf op het pad van het martelaarschap bevinden. Hoe meer iemand de Heer liefheeft en zich aan Hem overgeeft, hoe groter zijn martelaarschap zal zijn.Iedereen die het christelijke leven ziet op een manier die aan het martelaarschap ontsnapt, is niet in lijn met het koninkrijk van God. Ze zullen achterop raken. Ze wierpen zichzelf opzij.

—————————————————-