Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

‘O zondaar, wees niet ontmoedigd,

maar neem in al uw behoeften uw toevlucht tot Maria.

Roep haar te hulp, want het is een goddelijke wil dat zij 

in elke vorm van  nood zal helpen.’

Sint Basilius de Grote

“Wij zullen nooit enige vernieuwing op het gebied van het geloof aanvaarden; in plaats daarvan zullen wij volharden in alles wat de Goddragende Vaders ons hebben nagelaten, zowel die van de eerste raadsvergadering in Nicea, die 318 in getal is, als die van de drie oecumenische synodes. En we zijn bereid niet alleen elke vorm van bestraffing te ondergaan, maar zelfs talloze doden te lijden, in plaats van ook maar in het minst af te wijken van de Ortodoxie.’

St. Savas de Geheiligde (+533

 

“Nu kijken we door een glas, donker; maar dan van aangezicht tot aangezicht.” Deze visie is gereserveerd als beloning voor ons geloof; en daarover zegt de apostel Johannes ook: “Wanneer Hij zal verschijnen, zullen wij op Hem lijken, want we zullen Hem zien zoals Hij is.” Onder ‘het aangezicht’ van God moeten we Zijn manifestatie begrijpen, en niet een deel van het lichaam dat lijkt op datgene wat we in ons lichaam met die naam noemen.

Zien met spirituele ogen : 

“Nu kijken we door een glas, donker; maar dan van aangezicht tot aangezicht.” Deze visie is gereserveerd als beloning voor ons geloof; en daarover zegt de apostel Johannes ook: “Wanneer Hij zal verschijnen, zullen wij op Hem lijken, want we zullen Hem zien zoals Hij is.” Onder ‘het aangezicht’ van God moeten we Zijn manifestatie begrijpen, en niet een deel van het lichaam dat lijkt op datgene wat we in ons lichaam met die naam noemen. En dus, als mij wordt gevraagd hoe de heiligen in dat geestelijke lichaam zullen worden ingezet, zeg ik niet wat ik zie, maar zeg ik wat ik geloof, overeenkomstig wat ik in de psalm heb gelezen: ‘Ik geloofde, daarom heb ik gesproken.” Ik zeg dan: zij zullen in het lichaam God zien; maar of zij Hem door middel van het lichaam zullen zien, zoals wij nu de zon, de maan, de sterren, de zee, de aarde en alles wat daarin is zien, dat is een moeilijke vraag. Want het is moeilijk te zeggen dat de heiligen dan zulke lichamen zullen hebben dat ze niet in staat zullen zijn hun ogen te sluiten en te openen zoals ze willen; terwijl het nog moeilijker is om te zeggen dat iedereen die zijn ogen sluit, de visie van God zal verliezen. Want als de profeet Elisa, hoewel op een afstand, zijn dienaar Gehazi zag, die dacht dat zijn goddeloosheid aan de aandacht van zijn meester zou ontsnappen en geschenken aannam van Naäman de Syriër, die de profeet had gereinigd van zijn smerige melaatsheid, hoeveel te meer zullen de heiligen dan niet in het spirituele lichaam alle dingen zien, niet alleen hoewel hun ogen gesloten zijn, maar ook al zijn ze zelf op grote afstand? Want dan zal er “het volmaakte” zijn, waarvan de apostel zegt: “Wij weten het ten dele en profeteren we ten dele; maar wanneer datgene wat volmaakt is gekomen is, zal dat wat gedeeltelijk is weggedaan worden.” Om vervolgens door middel van een vergelijking zo goed mogelijk te kunnen illustreren hoe superieur het toekomstige leven is aan het leven dat nu wordt geleefd, niet alleen door gewone mensen, maar zelfs door de belangrijkste heiligen, zegt hij: ‘Toen ik een kind, ik begreep het als kind, ik sprak als kind, ik dacht als kind; maar toen ik een man werd, heb ik kinderlijke dingen achterwege gelaten. Nu kijken we door een glas, donker; maar dan van aangezicht tot aangezicht: nu weet ik het gedeeltelijk; maar dan zal ik het weten zoals ik ook gekend word.” Als Elisa dan, zelfs in dit leven, waarin de profetische kracht van opmerkelijke mannen niet méér waard is om vergeleken te worden met de visie van het toekomstige leven dan de kindertijd is met de mannelijkheid, hoewel hij ver verwijderd was van zijn dienaar, hem geschenken zag aannemen, Zullen we zeggen dat wanneer het volmaakte is gekomen en het vergankelijke lichaam de ziel niet langer onderdrukt, maar onvergankelijk is en er geen belemmering voor vormt, de heiligen lichamelijke ogen nodig zullen hebben om te zien, hoewel Elisa die niet nodig had om te zien? zijn dienaar? Want in navolging van de Septuaginta-versie zijn dit de woorden van de profeet: “Ging mijn hart niet met u mee toen de man uit zijn strijdwagen kwam om u tegemoet te komen, en u zijn geschenken aannam?” Of, zoals de ouderling Hiëronymus het uit het Hebreeuws weergaf: ‘Was mijn hart niet aanwezig toen de man zich van zijn wagen afwendde om u tegemoet te gaan?’ De profeet zei dat hij dit met zijn hart zag, op wonderbaarlijke wijze geholpen door God, waar niemand aan kan twijfelen. Maar hoeveel overvloediger zullen de heiligen van dit geschenk genieten als God alles in allen zal zijn? Niettemin zullen ook de lichamelijke ogen hun functie en hun plaats hebben, en door de geest via het geestelijke lichaam worden gebruikt. Want de profeet heeft het gebruik van zijn ogen niet nagelaten om te zien wat zich voor hem bevond, hoewel hij ze niet nodig had om zijn afwezige dienaar te zien. en hoewel hij deze aanwezige objecten in de geest had kunnen zien, en met zijn ogen dicht, zoals hij dingen ver weg zag op een plek waar hij zelf niet was. Het zij dus verre van ons om te zeggen dat de heiligen in het komende leven God niet zullen zien als hun ogen gesloten zijn, omdat zij Hem altijd met de geest zullen zien.

Augustinus : de stad van God

Vele mensen in onze tijd zijn nog onwetend van de veelvuldige tekenen van de tegenwoordigheid van goddelijke machten die zich nu voordoen, net zoals ze vanouds zijn gegeven? Veel mensen in elk tijdperk beschouwen zichzelf als modern en verheven boven de werking van God. Toch gaat God door met Zijn roeping tot het einde.

Ook daar werd de mensenzoon, Irenaeus, een van onze belastinginners, ziek en stierf. En terwijl zijn lichaam levenloos lag en de laatste rituelen werden voorbereid, te midden van het huilen en rouwen van allen, stelde een van de vrienden die de vader troostten voor dat het lichaam zou worden gezalfd met de olie van dezelfde martelaar. Het was klaar en hij kwam weer tot leven.

Op dezelfde manier legde Eleusinus, een man van tribuniaanse rang onder ons, zijn zoontje, dat was gestorven, op het heiligdom van de martelaar, dat zich in de buitenwijk bevindt waar hij woonde, en na gebed, dat hij daar met veel tranen uitstortte: hij nam zijn kind levend op.

Wat moet ik doen? Ik word zo onder druk gezet door de belofte dit werk af te ronden, dat ik niet alle wonderen die ik ken kan opschrijven; en ongetwijfeld zullen verschillende van onze aanhangers, als ze lezen wat ik heb verteld, het betreuren dat ik er zoveel heb weggelaten die zij, net als ik, zeker weten. Zelfs nu smeek ik deze personen mij te excuseren en na te denken over hoe lang het zou duren voordat ik al die wonderen zou vertellen, waarvan de noodzaak om het werk dat ik op mij heb genomen mij dwingt dit achterwege te laten, achterwege te laten. Want als ik zou zwijgen over alle anderen, en uitsluitend de wonderen van genezing zou optekenen die door middel van deze martelaar in het district Calama en Hippo tot stand waren gebracht – ik bedoel de meest glorieuze Stefanus – dan zouden ze vele boekdelen vullen; en toch konden deze niet allemaal worden verzameld, maar alleen die waarvan verhalen zijn geschreven voor openbare recitatie. Want toen ik in onze eigen tijd veelvuldige tekenen zag van de aanwezigheid van goddelijke macht, vergelijkbaar met die welke vroeger waren gegeven, verlang ik dat er verhalen mogen worden geschreven, waarin wordt geoordeeld dat die Want toen ik in onze eigen tijd veelvuldige tekenen zag van de aanwezigheid van goddelijke macht, vergelijkbaar met die welke vroeger waren gegeven, verlang ik dat er verhalen mogen worden geschreven, waarin wordt geoordeeld dat die velen niet onwetend van deze dingen mogen blijven.

St Augustinus

———————————

Iedereen die tot God nadert en in werkelijkheid een partner van de troon van Christus wil zijn, moet komen met het oog op dit doel, dat hij  veranderd mag worden en zelfs totaal veranderd ten opzichte van zijn vroegere toestand en gedrag, en dat hij een goed en nieuw mens wordt. niets herbergend “van de oude mens”. Want er staat: “Als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping” (2 Kor. 5:17). Want onze Heer Jezus Christus kwam om deze reden, om de menselijke natuur te veranderen, te transformeren en te vernieuwen en om deze ziel opnieuw te creëren die door de hartstochten door de overtreding was omvergeworpen. Hij kwam om de menselijke natuur te vermengen met zijn eigen Geest van de Godheid. Een nieuwe geest en een nieuwe ziel en nieuwe ogen, nieuwe oren, een nieuwe geestelijke taal en, in één woord, nieuwe mensen – dit was wat hij tot stand bracht in degenen die in Hem geloven. Of nieuwe wijnzakken, die hij zalft met Zijn eigen licht van kennis, zodat hij er nieuwe wijn in kan gieten, die Zijn Geest is. Want hij zegt: “Nieuwe wijn moet in nieuwe wijnzakken worden gedaan” (Mt 9,17).

Sint Macarius van Egypte

Hij glimlachte, pauzeerde even en zei toen: “Natuurlijk zou je dat kunnen, maar onthoud dat je je richt tot God die jou en al je zorgen al intiemer kent dan je je ooit kunt voorstellen of weten, dus als je bidt, “mij”. begrijpt Hij je gebed volledig. Hij kent al je zorgen en bekommernissen!”

Plotseling, in mijn begrip, werd God oneindig veel groter en mijn smeekbede in het Jezusgebed of welk gebed dan ook was vanuit een positie van oneindige zwakheid, die van een verzoeker die niets anders voor God kon brengen dan hoop en vertrouwen (deel 2 van2)

-Fragment uit een gesprek met ouderling Ephraim van Katounakia en onze oude vriend, Dimitrios Douglas Lyttle

Als we niet hartstochtelijk geneigd waren tot geld of ijdelheid, dan zouden we niet bang zijn voor dood of armoede. We zouden geen vijandschap of haat kennen, en we zouden niet lijden onder het verdriet van onszelf of anderen

St.Johannes Chrysostomos

 

“Elke orthodoxe christen zou de levens van de woestijnvaders moeten kennen, die ons samen met de levens van de martelaren het model geven voor ons eigen leven van christelijke strijd. Toch zou elke orthodoxe christen moeten weten van Valaam, van Solovki, van Svir, van Siya en Obnora en het Witte Meer, van de Skete van Sora, en van de engelachtige mannen die daar woonden voordat ze naar de hemel werden overgebracht en het orthodoxe spirituele leven leidden, waartoe iedere orthodoxe christen geroepen is, afhankelijk van zijn kracht en de omstandigheden van zijn leven. Elke orthodoxe christen moet geïnspireerd worden door zijn manier van leven en moet strijden ver van de wegen van de wereld. Van ‘romantiek’ is hier geen sprake.

Hieromonnik  Seraphim Rose

Zelfs een gefluister van het Goddelijke
is een glorie die niet te vergelijken is
met de hele inhoud van een leugen die
los van God leefde.

Heilige Sophrony van Essex

De vragen van Athanasius zijn door de jaren heen tot op de dag van vandaag waar geworden. Hoe kunnen we kijken naar het apostolische geloof van de Kerk, goed verkondigd in Nicea, en beweren trouw te zijn aan dat geloof, terwijl we verwerpen dat de Zoon van het wezen van de Vader is en mede-essentieel met hem?

Waarom verwerpen ze dat van Nicæa, waar hun Vaders de belijdenis ondertekenden dat de Zoon van de Essentie van de Vader is en met Hem samenleeft? Waarom rennen ze rond? Want nu zijn ze niet alleen in oorlog met de bisschoppen die in Nicæa bijeen waren, maar ook met hun eigen grote bisschoppen en hun eigen vrienden. Wiens erfgenamen of opvolgers zijn zij dan? Hoe kunnen ze mensen vaders noemen, wiens belijdenis, goed en apostolisch opgesteld, ze niet willen aanvaarden? Want als ze denken dat ze er bezwaar tegen kunnen maken, laten ze dan spreken, of liever antwoorden, opdat ze ervan overtuigd worden dat ze zichzelf tekort doen, of ze de Zoon geloven als Hij zegt: ‘Ik en mijn Vader zijn één’ en ‘wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien.’ ‘Ja,’ moeten zij antwoorden, ‘omdat er geschreven staat geloven wij het.’ Maar als hen wordt gevraagd hoe ze één zijn, en hoe wie de Zoon heeft gezien, de Vader heeft gezien, veronderstellen we natuurlijk dat ze zullen zeggen: ‘op grond van gelijkenis,’ tenzij ze het helemaal eens zijn met degenen die de broederopvatting van hen aanhangen en Anomœans worden genoemd. Maar als men hen opnieuw vraagt: “Hoe is Hij gelijk?”, zeggen ze: “Door volmaakte deugdzaamheid en harmonie, door dezelfde wil te hebben als de Vader, door niet te willen wat de Vader niet wil”. Maar laten zij begrijpen dat iemand die door deugd en wil met God is gelijkgesteld, ook onderhevig is aan het doel van verandering; maar het Woord is niet zo, tenzij Hij gedeeltelijk ‘gelijk’ is, en zoals wij, omdat Hij ook in wezen niet [God] gelijk is.

Athanasius van Alexandrië

Vader, behoed ons voor een ijdele woordenstrijd.
Schenk ons een voortdurende belijdenis van de waarheid!
Bewaar ons in een waarachtig en onbesmet geloof,
zodat wij mogen vasthouden aan wat
wij belijden toen wij gedoopt
werden in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, opdat wij U als onze Vader mogen hebben, opdat wij mogen blijven in Uw Zoon
en in de gemeenschap van de Heilige Geest.
Door Jezus Christus, onze Heer.

 heilige Hilarius van Poitiers

++++++

Voorzichtigheid, de eerste kardinale deugd, kan worden gedefinieerd als “de redenering om in menselijke aangelegenheden te kunnen onderscheiden wat deugdzaam is en wat niet”. In een tijdperk van extreem relativisme waarin van alle dingen wordt gezegd dat ze even deugdzaam zijn, is er een grote behoefte aan voorzichtigheid om deugdzaamheid te erkennen.

De eerste bron van plicht is dus voorzichtigheid . Want wat is een grotere plicht dan al je toewijding en eerbied aan de Schepper te schenken? Deze bron wordt echter onttrokken aan andere deugden . Want rechtvaardigheid kan niet bestaan ​​zonder voorzichtigheid , omdat het heel wat voorzichtigheid vereist om te zien of iets rechtvaardig of onrechtvaardig is . Een fout aan beide kanten is zeer ernstig. Want hij die zegt dat een rechtvaardig mens onrechtvaardig is , of dat een onrechtvaardig mens rechtvaardig is, is door God vervloekt . Waarom is het recht overvloedig voor de goddelozen ? zegt Salomon. Aan de andere kant kan voorzichtigheid ook niet bestaan ​​zonder gerechtigheid , want vroomheid jegens God is het begin van begrip. Waarop we merken dat dit onder de wereldwijze wijzen eerder een geleend dan een origineel idee is, want vroomheid is de basis van alle deugden . Maar de vroomheid van de gerechtigheid is in de eerste plaats gericht op God ; ten tweede, richting iemands land; vervolgens richting ouders ; ten slotte, jegens allen. Ook dit is in overeenstemming met de leiding van de natuur. Vanaf het begin van ons leven, wanneer het begrip voor het eerst in ons begint te dringen, houden we van het leven als een geschenk van God , we houden van ons land en onze ouders ; ten slotte onze metgezellen, met wie we graag omgaan. Hieruit ontstaat de ware liefde , die anderen verkiest boven zichzelf, en niet haar eigen liefde zoekt, waarin de voorrang van rechtvaardigheid ligt .

Ambrosius van Milaan

 

 

 

Eerbied voor het mysterie maakt de mens geestelijk vrij. De mens wordt door veel van de positieve doctrines over God tot slaaf en afgodenaanbidder gemaakt, waardoor de oneindige en mysterieuze aard van de goddelijkheid wordt verlaagd, verdraaid en verminderd. En inderdaad bestaat er een houding ten opzichte van God, wat een ultieme vorm van afgoderij in de wereld is. Niet alleen tegenover valse goden, maar ook tegenover de ware God is er een afgodische houding mogelijk. Het is mogelijk om voor jezelf de bestaande God in een afgod te veranderen en Hem te aanbidden, zoals dat alleen gepast is met betrekking tot afgoden.

Nikolaj Berdjajev

Gebed verandert van smeekbede naar dankzegging en meditatie op de goddelijke waarheden van het geloof en vult het hart met een gevoel van jubel en onweerlegbare hoop. Deze hoop is een voorproefje van toekomstige zegeningen,waarvan de ziel zelfs nu directe ervaring ontvangt, en zo de overtreffende rijkdom van Gods genade,in overeenstemming metde woorden van de psalmist: “Proef en weet dat de Heer overvloedig is’ (Ps.34:8).Want Hij is de jubel van derechtvaardigen, de vreugde van de oprechten, deblijdschap van de nederigen, en de troost van hen die om Hem treuren.

Gregorius Palamas

Wat betekent het om je kruis op te nemen? Het betekent de bereidwillige aanvaarding door de Voorzienigheid van elk middel tot genezing, hoe bitter ook, dat wordt aangeboden. Worden u getroffen door grote catastrofes? Wees gehoorzaam aan de wil van Gos, net als Noach. Wordt er van u een offer geëist? Geef jezelf in Gods handen met hetzelfde geloof als Abraham had toen hij zijn zoon ging offeren. Is uw eigendom geruïneerd? Sterven uw kinderen plotseling? Verdraag het allemaal met geduld, terwijl u in uw hart aan God vastkleeft, zoals Job deed. Laten je vrienden je in de steek en merk je dat je omringd bent door vijanden? Sluit het allemaal af zonder te mopperen, en met het geloof dat Gods hulp nabij is, zoals de apostelen deden.”

Sint-Nikolai Velimirovitch

Er is nog tijd voor uithoudingsvermogen, voor geduld,

tijd voor genezing, tijd voor verandering.

 

Ben je uitgegleden ? sta op.

Heb je gezondigd? Hou ermee op.

Sta niet tussen de zondaars, maar

spring opzij.

 

Want als je je afwendt en huilt.

dan zul je  gered worden.

++++++++

Sint Basilius de Grote

Als u gelooft dat God voorzieningen voor u treft, waarom zou u dan bezorgd en beangstig zijn over wereldlijke zaken en de behoeften van uw volk? Maar als u niet gelooft dat God voorzieningen voor u treft, en om deze reden u moeite doet om daarin te voorzien? voor u, en om deze reden doet u moeite om afzonderlijk van Hem in uw behoeften te voorzien, dan bent u van alle mensen het meest beklagenswaardig. Waarom zou je in zo’n geval zelfs actief zijn of gaan leven? ‘Werp hun zorg op de Heer, en Hij zal u voeden’, en u zult nooit ontzet zijn door enige angst die u overvalt.

Isaak de Syrier