“Mijn enige dwaasheid is te hopen,
enkel te vertrouwen op Zijn barmhartigheid.”
“Ik verwacht alles van God,
zoals een klein kind alles verwacht van zijn vader.
Niets verontrust mij,
omdat ik weet dat Hij van mij houdt.”
H. Theresia van het Kind Jezus (Lisieux)
Commentaar:
Deze woorden van de heilige Theresia drukken de kern uit van haar “kleine weg”: niet vertrouwen op eigen kracht, verdiensten of prestaties, maar op de oneindige liefde en barmhartigheid van God.
Wanneer zij zegt dat haar enige “dwaasheid” is te hopen, bedoelt zij dat zij zich niet laat leiden door haar eigen beperkingen of mislukkingen. Voor de wereld lijkt zo’n onbeperkt vertrouwen misschien naïef, maar voor Theresia is het juist de grootste wijsheid. Zij weet dat Gods liefde groter is dan menselijke zwakheid.
Het beeld van een klein kind is veelzeggend. Een kind berekent niet, maakt geen ingewikkelde plannen voor zijn veiligheid, maar rust in het vertrouwen dat het gedragen wordt. Zo nodigt Theresia ook ons uit om met open handen voor God te leven, zonder angstige controle over alles wat gebeurt.
“Niets verontrust mij” betekent niet dat er geen moeilijkheden zijn. Theresia kende zelf ziekte, innerlijke duisternis en beproevingen. Toch vond zij vrede in de diepe zekerheid dat Gods liefde zelfs aanwezig blijft wanneer zij niet gevoeld wordt.
Voor ons is dit een uitnodiging om telkens opnieuw los te laten wat ons bezwaart en ons toe te vertrouwen aan de Vader, die ons kent en liefheeft zoals wij zijn.
++++
Gebed:
Liefdevolle Vader,
zoals de heilige Theresia wil ik leren leven met het eenvoudige vertrouwen van een kind.
Wanneer zorgen mijn hart vullen, leer mij hopen.
Wanneer onzekerheid mij omringt, leer mij vertrouwen.
Wanneer ik mijn eigen zwakheid zie, herinner mij eraan dat Uw barmhartigheid groter is dan mijn tekortkomingen.
Neem mijn angst weg om alles zelf te moeten dragen. Open mijn handen zodat ik mag ontvangen wat Gij wilt schenken. Open mijn hart zodat ik mag rusten in de zekerheid dat ik door U bemind ben.
Laat mij, dag na dag, de kleine weg van vertrouwen en overgave gaan, in de vreugde van uw aanwezigheid.
Amen. 🌹
*************
“Sleep jezelf niet langer voort naar Zijn voeten; volg die eerste ingeving die je naar Zijn armen trekt. Daar is jouw plaats.”
H. Theresia van Lisieux
Commentaar:
Wat een tedere en bevrijdende gedachte van de kleine Theresia. Vaak denken wij dat wij God moeten bereiken door inspanning, door ons moeizaam naar Hem toe te slepen, alsof de afstand tussen Hem en ons door onze eigen kracht overbrugd moet worden.
Theresia nodigt ons uit tot iets heel anders. Zij spreekt over de eerste ingeving, die stille aantrekkingskracht van de genade. Nog vóór wij aan God denken, denkt Hij aan ons. Nog vóór wij Hem zoeken, zoekt Hij ons. Het hart voelt soms een zachte drang om zich toe te vertrouwen, om te rusten, om eenvoudig geliefd te zijn.
Het beeld is veelzeggend: niet langer aan Zijn voeten, maar in Zijn armen. Aan iemands voeten kniel je als dienaar; in iemands armen rust je als een geliefd kind. Theresia ontkent de eerbied niet, maar zij benadrukt dat de diepste waarheid van ons geestelijk leven niet onze prestatie is, maar Gods liefde.
Voor wie moe is, voor wie bidt zonder veel woorden, voor wie soms denkt tekort te schieten, klinkt deze zin als een evangelie in het klein: God vraagt niet eerst jouw kracht; Hij biedt eerst Zijn omhelzing aan.
Gebed:
Liefdevolle Heer,
zo vaak probeer ik U te bereiken met mijn eigen inspanningen, alsof ik mijzelf tot bij U moet slepen.
Maar vandaag hoor ik uw zachte uitnodiging: niet om harder te werken, maar om mij te laten aantrekken door uw liefde.
Geef mij de eenvoud van een kind, dat zich zonder angst laat opnemen in de armen van zijn Vader.
Wanneer ik onzeker ben, laat mij dan vertrouwen.
Wanneer ik moe ben, laat mij dan rusten.
Wanneer ik denk dat ik U moet verdienen, herinner mij eraan dat ik reeds bemind ben.
Trek mijn hart steeds dichter naar U, zodat ik mag leven vanuit die plaats die Gij voor mij hebt bereid:
uw barmhartige armen, uw eindeloze liefde.
Amen. 🌹
*************************
Het Gezin: Familie Martin ouders van Terese van Lisieux
Bekopte tijdslijn:
Heilige Zélie en Heilige Louis Martin
De ouders van de Heilige Theresia van Lisieux
“De goede God gaf mij een vader en moeder die de hemel meer waardig waren dan de aarde.” – H. Theresia van Lisieux
Louis en Zélie’s boodschap is niet nieuw; het is dezelfde boodschap die Christus predikte en die door de laatste tweeduizend jaar heen is doorgegeven. De boodschap is die van het Evangelie. Maar als we vragen waar Theresia die boodschap eerst leerde en iedere gewone daad van heiligheid, dan komt het antwoord terug van de Kerk: zij leerde het eerst thuis van haar ouders.
Gegevens
Naam: Marie-Azélie Guérin
Geboortedatum: 23 december 1831
Geboorteplaats: Saint-Denis-sur-Sarthon, nabij Alençon, Frankrijk
Overleden: 28 augustus 1877 (45 jaar)
Patrones: Gehuwde koppels, weduwen
Feestdag: 12 juli
Naam: Louis Joseph Aloys Stanislaus Martin
Geboortedatum: 22 augustus 1823
Geboorteplaats: Bordeaux, Frankrijk
Overleden: 29 juli 1894 (70 jaar)
Patroon: Wie lijdt aan ziekte en dood
Huwelijk
Huwelijksdatum: 13 juli 1858
Kinderen
Marie, Pauline, Léonie, Marie Hélène, Mélanie Joséphe Louise, Marie Joseph Jean Baptiste, Marie Céline, Marie Mélanie Thérèse en Marie Françoise Thérèse.
Vier van hun dochters traden in de Karmel in; één dochter bezocht de Visitatiezusters; en vier stierven op jonge leeftijd.
Familiebeproevingen
Louis en Zélie kregen negen kinderen, van wie er vier jong stierven.
Zélie schreef over de dood van hun kinderen:
“Wanneer ik denk aan mijn lieve kinderen en hen zie sterven, ben ik verdrietig en heb ik pijn. Toch ben ik altijd bereid Gods wil te aanvaarden. Ik treur niet om hun dood; integendeel, ik troost mijzelf met de gedachte dat zij in de hemel zijn.”
Verder schreef zij:
“Ik verwacht hen daarboven terug te zien en ons verblijf beneden wordt steeds korter; wat is een leven van vijftig jaar immers op deze aarde?”
Louis schreef:
“Zij genieten nu meer dan wij. Het is niet juist om altijd te klagen. Het leven is kort, en spoedig zal ik mij bij mijn geliefde Zélie voegen.”
De vijf dochters die volwassen werden
Pauline, Marie, Léonie, Thérèse en Céline.
Alle vijf wijdden hun leven aan God in het religieuze leven. Theresia zou later naar haar ouders verwijzen als de “heilige grond” waarin zij en haar zusters opgroeiden.
Beknopte tijdlijn
Louis Martin
1823: geboren in Bordeaux.
1858: huwelijk met Zélie Guérin.
1888: ziet dochter Theresia intreden in de Karmel van Lisieux.
1894: overlijdt op 70-jarige leeftijd.
Zélie Martin
1831: geboren nabij Alençon.
1858: huwelijk met Louis Martin.
1877: overlijdt op 45-jarige leeftijd aan borstkanker.
Theresia van Lisieux
1873: geboren in Alençon.
1888: treedt in in de Karmel van Lisieux.
1897: overlijdt op 24-jarige leeftijd.
1925: heilig verklaard.
1997: uitgeroepen tot Kerklerares.
Commentaar
Wat mij in dit levensverhaal treft, is dat heiligheid hier niet begint op een preekstoel, in een klooster of tijdens buitengewone visioenen. Zij begint in een huis. In dagelijkse arbeid. In wederzijdse liefde. In het dragen van verdriet.
Louis en Zélie hebben niet enkel hun kinderen opgevoed; zij hebben een sfeer geschapen waarin het Evangelie kon ademen. Vier kinderen verliezen zou voor velen reden zijn tot verbittering. Toch zien we bij hen geen opstandigheid tegen God, maar een diep vertrouwen. Niet omdat het verdriet gering was, maar omdat hun geloof groter was dan hun verdriet.
Theresia zou later een van de grootste heiligen van de Kerk worden. Toch wijst zij niet eerst naar haar eigen verdiensten, maar naar haar ouders. Zij noemt hen als het ware de vruchtbare aarde waarin Gods genade kon wortelen.
Dat is wellicht de verborgen boodschap van deze afbeelding: de heiligheid van een gezin wordt vaak zichtbaar in de heiligheid van degenen die eruit voortkomen. Het gewone leven, beleefd met liefde, geduld, geloof en trouw, wordt een plaats waar God onmerkbaar werkzaam is.
Voor ieder van ons is dat een troostrijke gedachte. Wij hoeven geen grootse dingen te verrichten. God bouwt zijn Koninkrijk vaak in de stilte van een huis, rond een tafel, in zorg voor elkaar, in gedragen lijden en in volhardende liefde.
++++
Gebed:
Heer God,
Wij danken U voor het voorbeeld van de heilige Louis en de heilige Zélie Martin.
Leer ook ons geloven dat de kleine dingen van iedere dag kostbaar zijn in Uw ogen. Geef ons een hart dat trouw blijft wanneer vreugde komt, maar ook wanneer verdriet en verlies onze weg kruisen.
Schenk aan ouders de genade om hun kinderen niet alleen met woorden, maar vooral door hun eigen leven naar U toe te leiden.
Geef ons het vertrouwen van Zélie, die haar kinderen in Uw handen durfde leggen, en het geduld van Louis, die bleef hopen te midden van beproeving.
Moge ons huis, hoe eenvoudig ook, een plaats worden waar geloof groeit, waar liefde wordt gedeeld, en waar Uw aanwezigheid stil maar krachtig werkzaam is.
Door Christus onze Heer.
Amen.
************************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.