“Laat dat als een ware Eucharistie worden beschouwd, die wordt bediend door de bisschop, of door iemand aan wie hij dit heeft toevertrouwd. Waar de bisschop verschijnt, daar moet ook de menigte van het volk zijn; zoals waar Jezus Christus is, daar is de Katholieke Kerk.”
— Ignatius van Antiochië, Brief aan de Smyrnaeërs (ca. 107 n.Chr.)
++++
Commentaar:
Ignatius spreekt hier vanuit een diepe, bijna mystieke intuïtie: de eenheid van de Kerk is geen organisatorisch principe, maar een levend mysterie. Voor hem is de bisschop niet slechts een bestuurder, maar een sacramenteel teken van Christus’ aanwezigheid in de gemeenschap.
Waar de bisschop is — dat wil zeggen: waar de gemeenschap zich verzamelt rond het geloof, de liefde en de Eucharistie — daar wordt de Kerk zichtbaar. Niet als een instituut, maar als een lichaam dat leeft van Christus zelf.
Ignatius’ woorden zijn doordrenkt van eenvoud en vuur:
De Eucharistie is geen privé‑handeling, maar een daad van de hele gemeenschap.
De Kerk is geen idee, maar een plaats waar Christus woont.
Eenheid is geen uniformiteit, maar een gedeelde bron: Christus in het midden.
In deze vroege stem van de Kerk klinkt een stille zekerheid: Waar Christus is, daar is de Kerk — en waar de Kerk is, daar wordt Christus ontvangen, gedeeld en geleefd.
++++
Gebed:
Heer Jezus Christus,
Gij die uw Kerk verzamelt rond uw levende aanwezigheid,
open in ons het hart van Ignatius:
een hart dat verlangt naar eenheid,
naar trouw,
naar de eenvoud van het Evangelie.
Laat ons de Eucharistie ontvangen
met dezelfde vurige liefde waarmee hij haar beleed.
Laat ons uw Kerk zien
niet als een structuur,
maar als een plaats waar Gij woont,
waar Gij ons samenbrengt,
waar Gij ons voedt.
Zegen onze gemeenschap,
zegen onze bisschoppen en herders,
en zegen allen die zoeken naar uw licht.
Moge uw vrede ons bijeenhouden
zoals Gij zelf ons bijeenroept.
Amen.
******************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.