J.R.Tolkin: Tolkien schrijft hier niet als professor, niet als schrijver van mythologie, maar als vader die zijn zoon een innerlijk kompas wil geven…..

“Uit de duisternis van mijn leven, zo vaak gefrustreerd, leg ik je het ene grote ding voor om op aarde lief te hebben: het Allerheiligste Sacrament… Daar zul je romantiek vinden, glorie, eer, trouw, en de ware weg van al je liefdes op aarde.” 

— J.R.R. Tolkien, in een brief aan zijn zoon

++++

Commentaar:

Tolkien schrijft hier niet als professor, niet als schrijver van mythologie, maar als vader die zijn zoon een innerlijk kompas wil geven. Hij spreekt vanuit een leven dat hij zelf “duisternis” noemt: teleurstellingen, strijd, innerlijke worstelingen. Juist daaruit groeit zijn overtuiging dat er één liefde is die niet wankelt, niet teleurstelt, niet verdwijnt: de aanwezigheid van Christus in het Sacrament.

Wat mij treft is hoe hij woorden gebruikt die wij eerder met heldendichten of ridderverhalen verbinden: romantiek, glorie, eer, trouw. Hij zegt eigenlijk: alles wat je zoekt in menselijke liefde, in avontuur, in schoonheid, vindt zijn bron en voltooiing in die stille, eucharistische aanwezigheid. Niet als een vlucht uit de wereld, maar als een hart dat de wereld anders leert liefhebben.

Tolkien nodigt zijn zoon — en ons — uit om de Eucharistie niet te zien als een ritueel, maar als een plaats van diepe ontmoeting, waar de ziel haar richting hervindt. Het is een vaderlijke raad: zoek daar je centrum, en alles wat je bemint zal helderder, trouwer, eenvoudiger worden.

++++

Gebed:

Heer,

in de duisternis van ons eigen leven,

waar teleurstelling en vermoeidheid soms fluisteren,

geef ons het licht van Uw stille aanwezigheid.

Leer ons de weg van trouw,

de glans van eerlijke liefde,

de zachte kracht van eenvoud.

Moge het Sacrament ons hart openen,

zodat wij in alles wat wij beminnen

Uw glorie herkennen.

Bewaar ons in de vrede

die niet van deze wereld is

maar haar toch zacht geneest.

Amen.

******************