Help mij mijn kruisen te dragen
Uw embleem was altijd: lijden en veracht worden.
O, kon ik mij tenminste in mijn beproevingen leren berusten, aangezien ik niet zo edelmoedig ben als U in het lijden en in het veracht worden!
Tot U, die in zoveel smarten altijd geduldig, berustend en zelfs vreugdevol waart, tot U wend ik mij, opdat Gij mij leert mij te schikken in mijn vele pijnen.
Ook mij ontbreken sterke zorgen en zware kruisen niet, en vaak blijf ik moe en ontmoedigd achter… ik bezwijk… ik val.
Heb medelijden met mij, en help mij mijn kruisen met berusting en vreugde te dragen, met de blik altijd naar de hemel gericht.
Ik neem U tot mijn beschermer, tot mijn meester en mijn gids hier op aarde, om uw gezel te zijn in het vaderland van het Paradijs.
— Johannes van het Kruis
++++
Commentaar (Contemplatieve duiding)
Deze tekst ademt de diepe eenvoud van Johannes van het Kruis: geen dramatische taal, geen grote mystieke visioenen, maar een nederige erkenning van de menselijke kwetsbaarheid. Hij spreekt niet als een held die boven het lijden staat, maar als iemand die weet dat het kruis soms zwaar is, dat de ziel soms moe wordt, dat de mens soms valt.
Wat bijzonder is: Johannes vraagt niet om minder kruisen, maar om de genade om ze te dragen zoals Christus ze droeg — met geduld, met berusting, en zelfs met een stille vreugde die niet van deze wereld is.
De kern van zijn boodschap:
- Het kruis is niet een straf, maar een plaats van ontmoeting.
- Lijden is niet iets om te verbergen, maar iets om te delen met Christus.
- De weg naar het licht loopt altijd door een vorm van duisternis.
- De ziel wordt niet gered door haar kracht, maar door haar overgave.
Johannes nodigt ons uit om onze kruisen niet te meten, niet te vergelijken, niet te verwerpen — maar ze te aanvaarden als de weg waarop God ons zachtjes vormt.
En misschien is dat de meest troostende gedachte: Christus draagt altijd het grootste deel van het kruis. Wij dragen slechts het stukje dat ons heilig maakt.
++++
Gebed
Heer Jezus, Gij die het kruis hebt gedragen met liefde en zonder bitterheid, zie naar mijn hart dat soms moe wordt, dat soms valt, dat soms niet weet hoe verder te gaan.
Leer mij de zachte kunst van berusting, niet als opgave, maar als vertrouwen. Laat mij mijn kruisen dragen met een blik die naar U gericht blijft, zodat zelfs in pijn een stille vreugde kan groeien.
Heilige Johannes van het Kruis, vriend van de nacht en van het licht, wees mijn gids wanneer ik struikel, til mij op wanneer ik bezwijk, en leid mij naar die innerlijke vrede waar het kruis geen last meer is, maar een weg naar God.
Amen.
********************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.