“Uit deze oogst werden enkele zaden apart gezet; deze zaaiden de hele wereld, en zie nu hoe een nieuwe oogst opstaat die geoogst zal worden aan het einde der tijden. Het zullen niet de apostelen zijn, maar de engelen, die gezonden worden om deze oogst binnen te halen.”
— Augustinus
++++
Commentaar — een contemplatieve duiding
Deze woorden van Augustinus ademen een diepe, bijna kosmische rust. Hij kijkt naar de geschiedenis van het geloof als naar een veld dat door God zelf wordt bewerkt. De eerste zaden — de apostelen — waren klein, kwetsbaar, eenvoudig. Maar ze droegen een kracht in zich die de wereld kon doordringen.
Nu, zegt Augustinus, groeit er een nieuwe oogst: de mensheid die door de eeuwen heen het Evangelie heeft ontvangen, gedragen, soms verloren, soms herontdekt. En aan het einde der tijden zullen niet de apostelen terugkeren, maar de engelen — boodschappers van zuivere lichtkracht — om te verzamelen wat in stilte gegroeid is.
Het is een beeld dat troost: wij zijn deel van een veld dat niet aan zichzelf wordt overgelaten. Onze kleine daden van liefde, onze stille gebeden, onze momenten van trouw — ze zijn zaden die God niet vergeet. Zelfs wat wij als klein of mislukt ervaren, kan in Zijn ogen deel zijn van een grotere oogst.
Augustinus nodigt ons uit om te leven met een zachte ernst: te zaaien zonder angst, te groeien zonder haast, te vertrouwen dat er een oogst komt die niet door menselijke handen wordt binnengehaald, maar door engelen.
++++
Gebed:
Heer,
Gij die het veld van de wereld met geduld bewerkt,
laat ook in mij het kleine zaad groeien
dat Gij ooit hebt geplant.
Bewaar in mijn hart de stille trouw,
de zachte liefde,
de hoop die niet op zichzelf steunt
maar op Uw eeuwige zorg.
Wanneer mijn dagen dor lijken,
zend Uw licht om te herinneren
dat elke goede gedachte,
elke kleine daad,
deel is van Uw grote oogst.
Laat Uw engelen mij omringen,
niet om te oordelen,
maar om te bewaren,
te begeleiden,
te dragen naar Uw vrede.
Amen.
****************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.