St.Elisabeth van de Drie – eenheid…

Ô mon Dieu, Trinité que j’adore : 

Auteur : Elisabeth de la Trinité :

O mon Dieu, Trinité que j’adore, aidez-moi à m’oublier entièrement pour m’établir en vous, immobile et paisible comme si déjà mon âme était dans l’éternité. Que rien ne puisse troubler ma paix, ni me faire sortir de vous, ô mon Immuable, mais que chaque minute m’emporte plus loin dans la profondeur de votre Mystère. Pacifiez mon âme, faites-en votre ciel, votre demeure aimée et le lieu de votre repos. Que je ne vous y laisse jamais seul, mais que je sois là tout entière, tout éveillée en ma foi, tout adorante, toute livrée à votre Action créatrice.

O mon Christ aimé crucifié par amour, je voudrais être une épouse pour votre Cœur, je voudrais vous couvrir de gloire, je voudrais vous aimer… jusqu’à en mourir ! Mais je sens mon impuissance et je vous demande de me « revêtir de vous même », d’identifier mon âme à tous les mouvements de votre âme, de me submerger, de m’envahir, de vous substituer à moi, afin que ma vie ne soit qu’un rayonnement de votre Vie. Venez en moi comme Adorateur, comme Réparateur et comme Sauveur.

O Verbe éternel, Parole de mon Dieu, je veux passer ma vie à vous écouter, je veux me faire tout enseignable, afin d’apprendre tout de vous. Puis, à travers toutes les nuits, tous les vides, toutes les impuissances, je veux vous fixer toujours et demeurer sous votre grande lumière; ô mon Astre aimé, fascinez-moi pour que je ne puisse plus sortir de votre rayonnement.

O Feu consumant, Esprit d’amour, « survenez en moi » afin qu’il se fasse en mon âme comme une incarnation du Verbe : que je Lui sois une humanité de surcroît en laquelle Il renouvelle tout son Mystère. Et vous, ô Père, penchez-vous vers votre pauvre petite créature, « couvrez-la de votre ombre », ne voyez en elle que le « Bien-Aimé en lequel vous avez mis toutes vos complaisances ».

O mes Trois, mon Tout, ma Béatitude, Solitude infinie, Immensité où je me perds, je me livre à vous comme une proie. Ensevelissez-vous en moi pour que je m’ensevelisse en vous, en attendant d’aller contempler en votre lumière l’abîme de vos grandeurs.

*****

Nederlandse vertaling:

O mijn God, Drie-eenheid die ik aanbid:

Auteur : Elisabeth van de Drie-eenheid

O mijn God, Drie-eenheid die ik aanbid,

help mij mijzelf geheel te vergeten,

om mij in U te vestigen, onbeweeglijk en vredig,

alsof mijn ziel reeds in de eeuwigheid was.

Laat niets mijn vrede verstoren

of mij uit U wegtrekken, o mijn Onveranderlijke,

maar laat elke minuut mij verder voeren

in de diepte van uw Mysterie.

Vredig mijn ziel, maak haar tot uw hemel,

uw geliefde woning, de plaats van uw rust.

Laat mij U daar nooit alleen laten,

maar laat mij daar geheel aanwezig zijn,

wakker in mijn geloof,

vol aanbidding,

geheel overgegeven aan uw scheppende Werk.

O mijn geliefde Christus, door liefde gekruisigd,

ik zou een bruid willen zijn voor uw Hart,

ik zou U met glorie willen omhullen,

ik zou U willen liefhebben… tot stervens toe!

Maar ik voel mijn onmacht,

en ik vraag U mij “met Uzelf te bekleden”,

mijn ziel te vereenzelvigen

met alle bewegingen van uw ziel,

mij te overstromen, te doordringen,

U in mij te stellen in plaats van mijzelf,

opdat mijn leven slechts een uitstraling

van uw Leven zou zijn.

Kom in mij als Aanbidder,

als Hersteller,

als Redder.

O eeuwig Woord,

Woord van mijn God,

ik wil mijn leven doorbrengen met naar U te luisteren,

ik wil geheel leerbaar worden,

om alles van U te leren.

Dan, door alle nachten heen,

alle leegten, alle onmachten,

wil ik U steeds blijven aanschouwen

en blijven onder uw grote Licht.

O mijn geliefde Ster,

fascineer mij,

opdat ik nooit meer uit uw straling kan treden.

O verterend Vuur, Geest van liefde,

“kom over mij”,

opdat er in mijn ziel

als een nieuwe menswording van het Woord geschiedt:

dat ik voor Hem een extra mensheid mag zijn

waarin Hij heel zijn Mysterie vernieuwt.

En Gij, o Vader,

buig U over uw arme kleine schepsel,

“overschaduw haar”,

zie in haar slechts de Geliefde

in wie Gij al uw welbehagen hebt gesteld.

O mijn Drie, mijn Alles, mijn Zaligheid,

oneindige Eenzame,

onmetelijkheid waarin ik mij verlies,

ik geef mij aan U over als een prooi.

Begraaf U in mij,

opdat ik mij in U begraaf,

in afwachting van het moment

dat ik in uw Licht

de afgrond van uw grootheden mag aanschouwen.

***************************************************

2. Commentaar — Contemplatieve duiding:

Een gebed dat naar binnen valt

Elisabeth bidt niet naar een verre hemel, maar naar een God die reeds in haar woont.

Haar eerste vraag — “help mij mijzelf geheel te vergeten” — is geen zelfverwerping, maar een mystieke zuivering:

ruimte maken zodat God kan rusten.

De ziel wordt hemel, woning, rustplaats.

Dit is de kern van haar spiritualiteit:

God woont niet alleen boven, maar binnen.

Christus: de Geliefde die vormt

In het tweede deel verlangt zij niet naar heldendaden, maar naar transformatie.

Ze vraagt Christus haar te “bekleden met Zichzelf”,

zodat haar leven een uitstraling van Zijn leven wordt.

Dit is pure karmelitaanse mystiek:

niet ik leef, maar Christus leeft in mij.

Het Woord: de stille Leraar

Elisabeth wil “geheel leerbaar” worden.

De ziel wordt een open blad waarop God kan schrijven.

Door nachten, leegten en onmachten heen wil zij blijven kijken naar het Licht.

Dit is de mystiek van trouw:

niet de ervaring draagt haar, maar de blik.

De Geest: het verterend Vuur

De Geest moet “over haar komen” zoals over Maria.

In haar moet opnieuw een menswording plaatsvinden:

zij wil een plaats zijn waar het Woord opnieuw vlees wordt.

De Vader: de Overschaduwende Liefde

De Vader ziet in haar slechts de Geliefde — Christus zelf.

Dit is de diepe christelijke paradox:

God ziet ons door Christus heen,

en bemint ons met dezelfde liefde.

De Drie-eenheid: totale overgave

Het gebed eindigt in een radicale overgave:

zij geeft zich als een “prooi” aan God.

Niet als slachtoffer, maar als geliefde:

zij wil dat God haar geheel inneemt,

zodat zij geheel in God kan rusten.

Dit is de contemplatieve voltooiing:

de ziel die zich verliest in de Onmetelijkheid

om gevonden te worden in het Licht.

++++

3. Gebed — In de geest van Elisabeth,

*****

Drie-ene God,

stilte van mijn hart,

licht dat mij omgeeft,

kom in mij wonen.

Maak mijn ziel tot een plaats van vrede,

waar niets U kan verdringen

en niets uw rust kan verstoren.

Jezus Christus,

Geliefde die zich geeft,

vorm mijn hart naar het uwe.

Laat uw leven in mij ademen,

uw liefde in mij branden,

uw licht in mij stralen.

Eeuwig Woord,

spreek in mijn stilte.

Leer mij luisteren,

ook wanneer de nacht valt,

ook wanneer mijn kracht verdwijnt.

Houd mijn blik gericht op uw glans.

Heilige Geest,

vuur van liefde,

kom over mij.

Laat uw menswording in mij gebeuren,

zodat mijn leven een plaats wordt

waar Christus opnieuw geboren wordt.

Vader,

overschaduw mij met uw goedheid.

Zie in mij uw Geliefde,

en leid mij in uw Licht

tot de diepte van uw grootheid.

O God, mijn Drie, mijn Alles,

neem mij in U op,

opdat ik rust in U

zoals U rust in mij.

Amen.

**************