“Waar blijft onze trots wanneer wij de Koning der Glorie zien, gekroond met doornen? Moge onze geest worden vernederd wanneer wij zulk grote vernedering van God overwegen.”
— St. Bonaventura
++++
Commentaar:
St. Bonaventura legt hier een diepe, bijna ontstellende paradox bloot: de Koning der Glorie, het eeuwige Woord, verschijnt niet in majesteit maar in vernedering. De doornenkroon is geen ornament maar een openbaring: zij toont hoe ver God bereid is te gaan om de mens te redden.
Wanneer wij deze doornen zien, wordt onze eigen trots ontmaskerd. Wat wij als belangrijk, indrukwekkend of zelfverheffend beschouwen, verbleekt onmiddellijk tegenover de nederigheid van Christus. Bonaventura nodigt ons uit om niet alleen te kijken, maar te overwegen — om de vernedering van God te laten doordringen tot in de diepte van ons denken, onze keuzes, onze houding.
De doornenkroon is een spiegel:
- zij toont de liefde die zich laat verwonden,
- zij toont de macht die zich laat breken,
- zij toont de nederigheid die sterker is dan elke menselijke hoogmoed.
In deze contemplatie wordt onze geest zacht, ontvankelijk, nederig. Niet uit schuld, maar uit verwondering: dat God zó klein wilde worden, om ons zó nabij te zijn.
Gebed:
Heer Jezus Christus, Gekroond met doornen, Gekroond met liefde, Gekroond met de vernedering die ons redt —
Laat mijn trots verstillen wanneer ik Uw gelaat aanschouw. Laat mijn hart zacht worden wanneer ik Uw nederigheid overweeg. Laat mijn geest buigen voor het mysterie van Uw liefde, die zich niet verheft maar neerdaalt, niet heerst maar dient, niet straft maar geneest.
Leer mij, Heer, de weg van de nederigheid, opdat ik U mag volgen in eenvoud, in zachtmoedigheid, in stille overgave.
Amen.
***************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.