Ignatius van Antiochië: Voor Ignatius is de Eucharistie niet slechts een symbool, maar een levende deelname aan het mysterie van Christus’ lijden en verrijzenis….

“Zij (de gnostici) onthouden zich van de Eucharistie en van het gebed, omdat zij niet belijden dat de Eucharistie het vlees is van onze Heiland Jezus Christus — het vlees dat voor onze zonden geleden heeft en dat de Vader, in zijn goedheid, weer heeft doen opstaan.” — Ignatius van Antiochië

Ignatius van Antiochië was een leerling van de apostel Johannes, bisschop, theoloog en martelaar voor Christus (gestorven rond 107 n.Chr.). Hij werd in Rome aan de leeuwen gevoerd tijdens het bewind van keizer Trajanus.

++++

Commentaar:

Ignatius van Antiochië staat dicht bij de apostolische bron: hij kende Johannes, leefde in de eerste generatie na Christus, en zijn woorden ademen nog de warmte van het oorspronkelijke getuigenis. Wat hij hier zegt, is geen abstracte theologie, maar een pastorale zorg: hij verdedigt de Eucharistie als het werkelijke, concrete, lijdende en verrezen vlees van Christus.

Voor Ignatius is de Eucharistie niet slechts een symbool, maar een levende deelname aan het mysterie van Christus’ lijden en verrijzenis. Daarom ziet hij het afwijzen van de Eucharistie als een afwijzen van de menswording zelf. De gnostici konden niet aanvaarden dat God werkelijk vlees werd, werkelijk leed, werkelijk stierf. En dus konden zij ook niet aanvaarden dat ditzelfde vlees zich in de Eucharistie aan de gelovigen schenkt.

Ignatius’ woorden zijn scherp, maar ze komen voort uit een diepe liefde voor de incarnatie: God is niet ver weg, maar tastbaar nabij — in brood, in wijn, in gemeenschap, in lijden, in verrijzenis.

Zijn martelaarschap onderstreept dit: hij wilde Christus niet alleen belijden met woorden, maar met zijn hele lichaam. Zijn leven en dood vormen een echo van zijn eucharistische geloof: zoals Christus zich gaf, zo wilde Ignatius zich geven.

++++

Gebed:

Heer Jezus Christus, Gij die uw heilig vlees hebt gegeven voor het leven van de wereld, open ons hart voor het diepe mysterie van uw tegenwoordigheid in de Eucharistie.

Laat ons, zoals Ignatius, niet wegvluchten in abstracte ideeën, maar uw nabijheid erkennen in het gebroken brood, in het gedeelde lijden, in de verrijzeniskracht die Gij schenkt.

Maak ons eenvoudig, gelovig, en ontvankelijk voor uw liefde, die zich steeds opnieuw aan ons geeft.

Amen.

************