De heilige Chrysostomus leert ook dat we God “Onze Vader” noemen, omdat we vanuit het gemeenschappelijke lichaam van Christus ons gebed opdragen. Deze familiale visie verweeft ons, heft ongelijkheid op en stimuleert onderlinge liefde…..

“Onze Vader die in de hemel zijt – Hij is onze Vader als teken van onze broederschap.”

Uit Homilie 19 over Matteüs van Johannes Chrysostomus (395 n.Chr.):

Christus heeft ons niet geleerd te bidden met de woorden: ‘Mijn Vader’, maar met: ‘Onze Vader’.

Hij wilde dat wij niet alleen voor onszelf zouden bidden, maar voor heel de gemeenschap.

Zo vernietigt Hij elke wortel van verdeeldheid, elke vorm van zelfzucht.

Wanneer jij tot God zegt: ‘Onze Vader’, dan herinner je jezelf eraan dat je broeder bent van alle mensen:

van de rijken en de armen, van de meesters en de dienaren, van de heersers en de onderdanen,

van de geleerden en de eenvoudigen.

Want allen hebben dezelfde Vader.

Door ons zo te laten bidden, toont Christus dat er geen verschil is in waardigheid,

maar dat wij allen gelijk zijn voor God.

Daarom is het onmogelijk om te bidden ‘Onze Vader’ en tegelijk iemand te haten, te verachten of uit te sluiten.

Wie deze woorden oprecht bidt, opent zijn hart voor liefde, vrede en eenheid met allen.”

++++

Commentaar:

Johannes Chrysostomus raakt hier aan iets dat wij vaak vergeten:

het Onze Vader is geen privégebed, maar een gemeenschapsgebed.

Wanneer wij zeggen “Onze Vader”, worden wij uit onze kleine kring getrokken.

Wij worden geplaatst in een grotere werkelijkheid:

de mensheid als één familie, gedragen door één Vader.

Het gebed wordt zo een oefening in bekering van het hart:

Ik kan niet “Onze Vader” zeggen en tegelijk iemand buitensluiten.

Ik kan niet “Onze Vader” zeggen en denken dat ik beter ben dan een ander.

Ik kan niet “Onze Vader” zeggen en mijn broeder of zuster negeren.

Chrysostomus legt de vinger op de diepe christelijke paradox:

God verheft ons door ons te verenigen, niet door ons boven anderen te plaatsen.

Het Onze Vader is dus een school van nederigheid, broederlijkheid en vrede.

Het leert ons dat wij niet alleen kinderen van God zijn,

maar ook elkaar gegeven zijn.

++++

Gebed:

Vader van allen,

Gij die ons samenroept als één familie,

open mijn hart voor de breedte van Uw liefde.

Laat mij bidden met een hart dat niet gesloten is,

maar dat ruimte maakt voor elke mens die Gij geschapen hebt.

Genees in mij elke neiging tot oordeel,

elke vorm van trots,

elke verborgen hardheid.

Leer mij Uw woord “Onze” te leven:

in mildheid, in vergeving, in eenvoud,

in het zien van Uw gelaat in ieder mens.

Maak mij tot een instrument van vrede,

zodat mijn gebed niet alleen woorden zijn,

maar een weg naar echte broederschap.

Amen.

***********************