Augustinus: Augustinus raakt hier een diepe, bijna paradoxale waarheid aan: onrecht dat ons wordt aangedaan, kan ons innerlijk vervormen…..

Als je lijdt onder het onrecht van een slecht mens, vergeef hem, opdat er niet twee slechte mensen zullen zijn.” 

— Augustinus

++++

Commentaar:

Augustinus raakt hier een diepe, bijna paradoxale waarheid aan: onrecht dat ons wordt aangedaan, kan ons innerlijk vervormen. Het kwaad dat van buiten komt, kan — als we niet waken — van binnen wortel schieten.

De uitspraak is geen vergoelijking van kwaad, en evenmin een oproep tot passiviteit. Augustinus bedoelt niet dat onrecht onbelangrijk is, maar dat onze ziel kostbaarder is dan de wonden die anderen ons toebrengen.

Wanneer we weigeren te vergeven, blijven we innerlijk verbonden met degene die ons kwaad deed. Wrok wordt een ketting. Vergeving is dan geen excuus voor de dader, maar een bevrijding van de gekwetste.

Augustinus’ waarschuwing is scherp:

wie onrecht met verbittering beantwoordt, wordt zelf deel van het kwaad dat hij veroordeelt.

Vergeving is daarom een daad van geestelijke waakzaamheid. Het is een keuze om niet te worden wat ons pijn deed. Het is een innerlijke ascese, een vorm van heilig verzet: het kwaad mag mij niet veranderen in zijn spiegelbeeld.

In deze zin is vergeving geen zwakte, maar een vorm van morele kracht — een bescherming van het hart.

++++

Gebed:

Heer,

U kent het onrecht dat mij heeft geraakt,

de woorden die bleven steken,

de daden die littekens achterlieten.

Bewaar mijn hart voor verbittering.

Laat het kwaad dat mij trof

geen wortel schieten in mijn binnenste.

Schenk mij de genade om te vergeven,

niet omdat het gemakkelijk is,

maar omdat U mij roept tot vrijheid.

Maak mijn ziel zacht,

mijn geest helder,

mijn hart ruim genoeg

om niet te worden wat mij verwondde.

Leer mij de weg van Christus:

de weg van waarheid,

de weg van vrede,

de weg van vergeving.

Amen.

************************