C.S.Lewis: Geloof me, deze wereld die ons zo werkelijk lijkt is niet meer dan een schaduw….

++++

CSLewis: God houdt van ons, en daarom geeft Hij ons het geschenk van het lijden.

Door het lijden laten we onze greep los op de speelgoedjes van deze wereld,

en leren we dat ons ware goed in een andere wereld ligt.

We zijn als blokken steen, waaruit de beeldhouwer de vorm van een mens houwt.

De slagen van zijn beitel, die ons zo pijn doen,

zijn juist wat ons volmaakt maakt.

Het lijden in deze wereld is niet het falen van Gods liefde voor ons;

het ís die liefde in actie.

Want geloof me: deze wereld, die ons zo werkelijk lijkt,

is niet meer dan de schaduwwereld.

Het echte leven is nog niet begonnen.”

— C.S. Lewis

++++

Commentaar:

Deze passage van C.S. Lewis behoort tot zijn meest indringende beschouwingen over het mysterie van het lijden. Hij spreekt niet als iemand die lijden romantiseert, maar als iemand die het doorleefd heeft en het probeert te verstaan in het licht van Gods liefde.

1. Lijden als loslaten

Lewis noemt het lijden een “geschenk”—niet omdat het prettig is, maar omdat het ons bevrijdt van onze gehechtheid aan wat hij “de speelgoedjes van deze wereld” noemt. Het is een spirituele pedagogie: het leert ons onderscheiden wat werkelijk blijft en wat slechts tijdelijk glanst.

2. De beeldhouwer en de beitel

Het beeld van de steen en de beeldhouwer is klassiek en krachtig.

Wij ervaren de slagen als pijn, maar God ziet de vorm die nog verborgen ligt.

Lijden wordt zo niet zinloos, maar doelgericht: het onthult wie wij werkelijk zijn.

3. Liefde die niet altijd zacht is

Lewis durft te zeggen dat lijden niet het ontbreken van Gods liefde is, maar juist haar werking.

Dat is een theologisch gewaagde uitspraak, maar ze sluit aan bij de christelijke traditie:

Gods liefde is niet alleen troostend, maar ook transformerend.

4. De schaduwwereld

De term “shadowlands” verwijst naar Plato’s grot, maar ook naar de christelijke hoop:

dit leven is niet het eindpunt, maar de voorhof van het ware leven.

Het lijden van nu krijgt betekenis in het licht van de eeuwigheid.