Augustinus: Als je van mij houdt…..

Als je van mij houdt…

Huil niet als je van mij houdt.

Als je de gave van God kende

en wist wat de hemel is…

Als je het gezang van de engelen kon horen

en mij kon zien in hun midden…

Als je één ogenblik kon aanschouwen, zoals ik,

de schoonheid waarvoor alle aardse schoonheid verbleekt…

Geloof me.

Wanneer de dag komt die God heeft vastgesteld en kent,

en jouw ziel dit hemelrijk binnengaat

waar mijn ziel je is voorgegaan…

Dan zul je mij opnieuw zien.

Je zult voelen dat ik je blijf liefhebben,

dat ik je heb liefgehad,

en je zult mijn hart vinden

met al zijn tederheid gezuiverd.

Je zult mij zien in transfiguratie,

in een gelukzalige verrukking.

Niet langer wachtend op de dood,

maar met jou mee op weg,

je bij de hand nemend

langs nieuwe paden van licht en leven.

Droog je tranen

en huil niet als je van mij houdt.

Augustinus

++++

Commentaar:

Deze tekst, aan Augustinus toegeschreven, ademt de diepe christelijke overtuiging dat liefde sterker is dan de dood. Het is geen ontkenning van verdriet, maar een uitnodiging om te kijken met de ogen van het geloof: de geliefde is niet verdwenen, maar veranderd van plaats.

Drie accenten vallen op:

1.De gave van God:

Hemel is geen verre plek, maar een geschenk dat ons overstijgt. Het is de ruimte waar liefde tot voltooiing komt.

2.De continuïteit van liefde:

“Je zult voelen dat ik je blijf liefhebben.”Liefde sterft niet; ze wordt gezuiverd, verdiept, vrijgemaakt van angst en tijd.

3.De beweging naar voren:

De overledene wordt niet voorgesteld als stilstaand, maar als iemand die met ons meeloopt, die ons bij de hand neemt op “paden van licht en leven”.

Het is een beeld van tederheid én van eschatologische hoop.

De tekst is daarom niet enkel troostend, maar ook vormend: hij nodigt uit om het leven te zien als een pelgrimstocht waarin onze geliefden ons vooruit zijn gegaan, niet verloren, maar wachtend in het licht.

++++

Gebed:

Eeuwige God,

Gij die leven schenkt voorbij de grenzen van dit bestaan,

open in ons het vertrouwen

dat liefde nooit verloren gaat.

Laat ons, in momenten van gemis,

iets mogen voelen van het licht

waarin onze geliefden nu leven.

Zuiver ons hart van angst,

verzacht onze tranen,

en leer ons te geloven