Pope Leo XIV: Laat degenen die wapens dragen ze neerleggen. Laat degenen die de macht hebben om oorlogen te ontketenen kiezen voor vrede….

 “Laat degenen die wapens dragen ze neerleggen. Laat degenen die de macht hebben om oorlogen te ontketenen kiezen voor vrede. Niet een vrede die door geweld wordt opgelegd, maar door dialoog. Niet met het verlangen om anderen te overheersen, maar om hen werkelijk te ontmoeten.

We raken gewend aan geweld, we berusten erin en worden onverschillig. Onverschillig voor de dood van duizenden mensen. Onverschillig voor de gevolgen van haat en verdeeldheid die conflicten zaaien. Onverschillig voor de economische en sociale gevolgen die zij veroorzaken, gevolgen die wij allemaal voelen.”

— Paus Leo XIV

++++

Commentaar (meditatieve beschouwing):

Deze woorden leggen een vinger op een diepe wonde van onze tijd: de normalisering van geweld. Niet alleen het fysieke geweld van wapens, maar ook het subtiele geweld van onverschilligheid, van het wegkijken, van het laten gebeuren.

De oproep van de paus is geen politieke analyse maar een spirituele diagnose:

Oorlog begint niet bij wapens, maar bij het hart dat zich afsluit.

Vrede begint niet bij verdragen, maar bij het hart dat zich opent.

Dialoog is geen zwakte, maar een daad van moed.

Ontmoeting is geen naïviteit, maar een vorm van heilige weerstand tegen de logica van macht.

De tekst waarschuwt voor een gevaarlijk proces: gewenning.

Wanneer geweld gewoon wordt, wordt vrede onmogelijk.

Wanneer de dood van anderen ons niet meer raakt, sterft iets in onszelf.

 

De oproep is daarom ook een uitnodiging tot innerlijke ontwapening:

het neerleggen van onze harde woorden

het loslaten van onze behoefte om gelijk te hebben

het afleggen van onze angst voor de ander

het doorbreken van onze onverschilligheid

Vrede begint klein, maar ze begint altijd bij iemand die weigert mee te doen aan de logica van geweld.

++++

Gebed:

Heer van vrede,

Gij die geen geweld kent,

ontwapen ons hart.

Neem uit onze handen

wat wij vasthouden uit angst.

Neem uit onze woorden

wat wij spreken uit wrok.

Neem uit onze gedachten

wat wij koesteren uit wantrouwen.

Wek in ons het verlangen

om te luisteren waar wij willen spreken,

om te ontmoeten waar wij willen oordelen,

om te genezen waar wij willen wegkijken.

Bewaar ons voor de sluipende onverschilligheid

die het lijden van anderen tot ruis maakt.

Laat ons niet wennen aan geweld,

maar gevoelig blijven voor elke traan,

elke stem,

elk leven dat Gij hebt geschapen.

Schenk ons de moed

om vrede te kiezen

waar oorlog vanzelfsprekend lijkt,

en om liefde te kiezen

waar haat de gemakkelijkste weg is.

Amen.

*****************

 

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie