Weten dat ons bestaan een geschenk van vrijheid is en geen “eeuwige” en vanzelfsprekende realiteit… bevrijdt ons van de slavernij van ons bestaan zelf, een slavernij gesmeed door biologische noodzaak en haar instincten. Het maakt ons dankbaar voor de geschenken van het bestaan zonder ons eraan te onderwerpen: we kunnen het waarderen terwijl we er uit vrije wil een geschenk van maken. Dat is precies de houding van de Martelaren en de Heiligen, de houding van de Kerk, die voortvloeit uit de dialectiek tussen geschapen en ongeschapen.
John Zizioulas