Dit is een privé blog van Kris Biesbroeck Licentiaat Filosofie/Theologie. De site behandelt zoveel mogelijke informatie over de Katholieke Kerk, Bijbel, Kerkvaders, Augustinus , St.Jan van het Kruis enz.. CONTACT : KRISBIESBROECK@GMAIL.COM
Zoek uw bondgenoot voordat de oorlog begint ;
voordat u ziek wordt, zoek
uw arts; en
voordat er ernstige
dingen over u komen, bid, en
in de tijd van uw beproevingen
zult u hem vinden
en zal Hij naar u luisteren
Isaak de Syriër
Het komt soms voor dat Satan een dialoog in je hart voert, bijvoorbeeld ‘Denk aan het kwaad dat jij heb gedaan; uw ziel is vol wetteloosheid, u gaat gebukt onder vele zware zonden.’ Laat hem niet misleiden als hij dit doet, en laat u niet tot wanhoop brengen onder het voorwendsel dat u nederig bent. Na het verkrijgen van toelating Door de val heeft het kwaad de macht om te allen tijde met de ziel te communiceren, van mens tot mens, en zo zondige gedachten te suggereren. acties eraan. Je zou deze moeten beantwoorden: ‘Ik heb de schriftelijke verzekering van God, want Hij zegt: ‘Ik verlang de dood van de zondaar, maar dat hij moet terugkeren door berouw en moet leven” (vgl. Ezech. 33:11). Wat was het doel van Zijn afdaling naar de aarde? behalve om zondaars te redden, om licht te brengen aan degenen die in duisternis verkeren en leven aan de doden? ‘De Heer kwam werkelijk en riep ons om Gods geadopteerde Zoon te zijn, om een heilige stad binnen te gaan, waar altijd vrede heerst, om een leven te bezitten dat eeuwig zal duren, om te delen in een onvergankelijke glorie.
St Macarius van Egypte
“Reinig eerst de binnenkant”
“Mijn lieve kinderen, zo weten wij dat wij uit de waarheid zijn, wanneer wij liefhebben in daden en waarheid, niet alleen in woorden en woorden, en ons hart verzekeren in zijn tegenwoordigheid” (1Jh 3,18-19). Wat betekent “in zijn tegenwoordigheid”? Waar hij zelf ziet. Daarom zegt de Heer zelf in het evangelie: “Pas op voor het beoefenen van uw gerechtigheid in het bijzijn van mensen, om door hen gezien te worden; anders zult u geen loon ontvangen bij uw Vader, die in de hemelen is” (Mt 6,1)… Je bent voor God. Vraag je hart: zie wat je daar hebt gedaan en waar je naar hebt verlangd – je redding of de winderige lof van mensen. Kijk naar binnen, want een mens kan niet oordelen over iemand die hij niet kan zien. Als we ons hart verzekeren, laten we het dan verzekeren in zijn aanwezigheid.
‘Omdat ons hart slecht denkt’ – dat wil zeggen, als het ons innerlijk beschuldigt, omdat we niet handelen met de geest waarmee we zouden moeten handelen – ‘God is groter dan ons hart en Hij weet alle dingen’ (v.20). U verbergt uw hart voor de mens, verbergt het voor God als u kunt. Hoe zult gij het verbergen voor hem tot wie een zekere zondaar in vrees en belijdenis zeide: “Waar zal men heengaan van uw geest, en waarheen zal men vergoten worden! Ik vlucht voor je gezicht?” … Want waar bestaat God niet? “Als,” zei hij, “ik naar de hemel ga, ben jij daar; als ik naar de hel afdaal, bent u aanwezig” (Ps 139, 7-8). Waar ga je heen? Waar zul je naartoe vluchten? Wil je advies horen? Als je voor hem wilt vluchten, vlucht dan naar hem. Vlucht naar hem toe door te biechten, niet voor hem door je te verbergen, want je kunt je niet verbergen, maar je kunt wel bekennen. Vertel het hem. “Gij zijt mijn toevlucht” (Ps 32,7), en laat in u de liefde worden gekoesterd die alleen tot leven leidt.
Sint Augustinus uit commentaar op de 1e brief van Johannes, VI,3:Sc75
Als geloof nu eenmaal uit vrije wil is en niet door God gegeven wordt, waarom bidden we dan voor hen die niet willen geloven, opdat zij mogen geloven? Dit zou absoluut nutteloos zijn om te doen, tenzij we met volmaakte juistheid geloven dat de Almachtige God in staat is om perverse en tegengestelde geloofswil tot geloof te keren.
en verder :
De vrije wil van de mens wordt aangesproken als er gezegd wordt: “Vandaag, indien gij Zijn stem hoort, verhardt uw harten niet.” Maar als God niet in staat was om zelfs de koppigheid en hardheid van het menselijk hart weg te nemen, zou Hij niet door de profeet zeggen: “Ik zal hun stenen hart uit hen wegnemen en hun een hart van vlees geven.” Dat dit alles voorspeld werd met betrekking tot het Nieuwe Testament, wordt duidelijk genoeg aangetoond door de apostel wanneer hij zegt: “Gij zijt onze brief,… niet met inkt geschreven, maar met de Geest van de levende God; niet op stenen tafelen, maar op vleselijke tafelen van het hart.” Wij moeten natuurlijk niet veronderstellen dat een dergelijke uitdrukking wordt gebruikt alsof zij die geestelijk zouden moeten leven, op een vleselijke manier zouden kunnen leven; maar aangezien een steen geen gevoel heeft, waarmee het harde hart van de mens wordt vergeleken, wat bleef er dan over om het intelligente hart van de mens te vergelijken met het vlees, dat gevoel bezit? Want dit is wat de profeet Ezechiël zegt: “Ik zal hun een ander hart geven, en Ik zal een nieuwe geest in hun binnenste leggen; en Ik zal het stenen hart uit hun vlees wegnemen, en Ik zal hun een hart van vlees geven, opdat zij in mijn inzettingen wandelen, en mijn verordeningen houden en die doen; en zij zullen mijn volk zijn, en Ik zal hun tot een God zijn, spreekt de HEERE.” Kunnen wij nu mogelijk, zonder extreme absurditeit, volhouden dat er eerder in iemand de goede verdienste van een goede wil bestond, om hem het recht te geven op de verwijdering van zijn stenen hart, terwijl dit stenen hart ondertussen niets anders betekent dan een wil van de hardste soort en van dien aard, die absoluut onbuigzaam is tegenover God? Want waar goede wil voorafgaat, is uiteraard geen hart van steen meer.
St Augustinus
Bron : https://www.logoslibrary.org/augustine/grace1/14.html
Manna betekent het eucharistisch sacrament
“Dit is het brood dat uit de hemel neerdaalt. Manna betekende dit brood; Gods altaar betekende dit brood. Dat waren sacramenten. In de tekenen waren ze verschillend; in wat werd aangeduid waren ze gelijk. Hoor de apostel: Want ik wil niet dat gij onwetend zijt, broeders, zegt hij, dat al onze vaderen onder de wolk waren, en allen door de zee gingen; en allen tot Mozes gedoopt werden in de wolk en in de zee; en allen hetzelfde geestelijke vlees aten. Natuurlijk, hetzelfde geestelijke vlees; want lichamelijk was het anders: omdat zij manna aten, eten wij iets anders; maar het geestelijke was hetzelfde als wat wij eten.”
St Augustinus – Tractaat 26
“ … De Bruidegom kwam en zij, die gereed waren, gingen met Hem binnen … “ – Matteüs 25:10
“In deze wereld, dat wil zeggen in de Kerk, geheel in navolging van Christus, zegt Hij tegen ons allen: “Wie achter Mij wil komen, moet zichzelf verloochenen.” Dit gebod is niet gericht tot maagden maar niet tot getrouwde vrouwen, tot weduwen maar niet tot echtgenotes, tot monniken maar niet tot echtgenoten, tot priesters maar niet tot leken. Het is de hele Kerk, het hele Lichaam van Christus met al haar leden, gedifferentieerd en verdeeld volgens hun eigenlijke functies, namelijk Christus volgen. Moge zij Hem volledig volgen, zij die alleen één is, de duif, de bruid (Spr 6,9); moge zij Hem volgen, zij die verlost is en begiftigd met het Bloed van haar Bruidegom. De maagdelijke reinheid heeft haar plaats hier; de onkuisheid van de weduwen heeft haar plaats hier; de huwelijkse kuisheid heeft haar plaats hier…
Deze leden die hier hun plaats hebben, moeten Christus volgen, ieder naar zijn categorie, ieder naar zijn status, ieder naar zijn mode. Laten ze zichzelf verloochenen, dat wil zeggen, niet op zichzelf vertrouwen. Laten ze hun kruis dragen, dat wil zeggen, omwille van Christus in de wereld alles dragen wat de wereld hen aandoet. Mogen zij Hem liefhebben, Hij, de Enige, Die nooit bedriegt of bedrogen wordt, de Enige, Die zich niet vergist. Mogen ze Hem liefhebben omdat wat Hij belooft waar is. Maar omdat Hij het ons nu niet geeft, wankelt ons geloof. Ga door, volhard, draag en accepteer deze vertraging en je hebt Zijn kruis gedragen!”
– Augustinus (354-430) Kerkvader (Preek 96:9
Bron : Anastpaul .com
Niets is van ons, alles is van de Heer
Door deze zichtbare goederen van de wereld te verlaten, verzaken we niet aan onze eigen rijkdom, maar aan dat wat niet van ons is, hoewel we ons erop beroemen dat we het ofwel door onze eigen inspanningen hebben verworven ofwel van onze voorouders hebben geërfd. Want zoals ik al zei, niets is van ons, behalve dat wat we met ons hart bezitten en dat aan onze ziel kleeft, en daarom door niemand van ons kan worden afgenomen. Maar Christus spreekt in termen van afkeuring over die zichtbare rijkdommen, tegen hen die ze vasthouden alsof ze van henzelf zijn, en weigeren ze te delen met hen die behoeftig zijn.
Johannes Cassianus : Conference 3
De wereld is als een veld
gevuld met de geur van Christus’ naam: van Hem is
de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen,
van de regens van goddelijke woorden;
en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat is
van het bijeenbrengen van de volken: van Hem is
het koren en de wijn, dat is de menigte die brood
en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed.
Hem dienen de natiën, Hem aanbidden vorsten.
Augustinus : de Stad van God – 420 AD
Mensen trekken erop uit om zich te verbazen over de hoogte van de bergen, de enorme golven van de zee, de lange loop van de rivieren, de uitgestrektheid van de oceaan en de cirkelvormige bewegingen van de sterren. Maar ze trekken er zonder verbazing voorbij.
Sint Augustinus
“Vast je?
Geef dan de hongerigen te eten,
geef te drinken aan de dorstigen,
bezoek de zieken, vergeet de gevangenen niet,
heb medelijden met de gekwelden,
troost hen die treuren en wenen,
wees barmhartig, nederig, vriendelijk, kalm, geduldig, sympathiek,
vergevingsgezind, eerbiedig, waarheidsgetrouw en vroom,
opdat God uw vasten zou aanvaarden
en u overvloedig de vruchten van berouw zou schenken.”
Omdat het waarschijnlijk is dat zij, als mannen, elke dag zouden zondigen,
troost de heilige Paulus zijn toehoorders door van dag tot dag ‘vernieuwt uzelf’
te zeggen.
Dit is wat we doen met huizen:
we blijven ze constant repareren als ze oud worden.
Je zou jezelf hetzelfde moeten aandoen.
Heb je vandaag gezondigd?
Heb je je ziel oud gemaakt?
Wanhoop niet, wanhoop
niet, maar vernieuw uw ziel door berouw en tranen en belijdenis
en door goede dingen te doen.
En stop nooit met dit te doen.”
Vast-je- Sint-Johannes-Chrysostomus-
“Bekering is de hernieuwing van de doop.
Berouw is een contract met God voor een tweede leven.
Een boeteling is een koper van nederigheid.
Berouw is een voortdurend wantrouwen ten opzichte van lichamelijk comfort.
Berouw is een zelfveroordelende weerspiegeling van zorgeloze zelfzorg.
Berouw is de dochter van hoop en het afzien van wanhoop.
Een biechteling is een ongeschonden veroordeelde.
Bekering is verzoening met de Heer
door het beoefenen van goede daden die in strijd zijn met de zonden.
Bekering is zuivering van het geweten.
Bekering is het vrijwillig verdragen van alle beproevingen.
Een boeteling is de beoordelaar van zijn eigen straffen.
Berouw is een machtige vervolging van de maag
en een slaan van de ziel tot een krachtig bewustzijn.”
Bekering is de vernieuwing van de doop – Johannes Climacus
Laten wij voor de Heer een lied van liefde zingen
Dit nieuwe lied is niet van de oude mens. Alleen de nieuwe mens leert het: de mens die door de genade van God uit zijn gevallen toestand is hersteld en nu deelneemt aan het nieuwe verbond, dat wil zeggen het koninkrijk der hemelen. Daarnaar verlangt nu al onze liefde en zingt een nieuw lied. Laten we een nieuw lied zingen, niet met onze lippen, maar met ons leven…
” Zing voor de Heer een nieuw lied; zijn lof is in de vergadering van de heiligen.Wij worden aangespoord om een nieuw lied voor de Heer te zingen, als nieuwe mensen die een nieuw lied hebben geleerd. Een lied is iets van vreugde; dieper nog, het is iets van liefde. Iedereen die heeft geleerd om het nieuwe leven lief te hebben, heeft daarom geleerd om een nieuw lied te zingen, en het nieuwe lied herinnert ons aan ons nieuwe leven. De nieuwe mens, het nieuwe lied, het nieuwe verbond, behoren allemaal tot het ene koninkrijk van God, en zo zal de nieuwe mens een nieuw lied zingen en tot het nieuwe verbond behoren.
Er is niemand die niet van iets houdt, maar de vraag is wat je moet liefhebben. De psalmen vertellen ons niet om niet lief te hebben, maar om het object van onze liefde te kiezen. Maar hoe kunnen we kiezen als we niet eerst gekozen zijn? We kunnen niet liefhebben als iemand ons niet eerst heeft liefgehad. Luister naar de apostel Johannes: Wij hebben Hem lief, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. De bron van de liefde van de mens voor God kan alleen worden gevonden in het feit dat God hem eerst heeft liefgehad. Hij heeft ons zichzelf gegeven als het object van onze liefde, en Hij heeft ons ook de bron ervan gegeven. Wat deze bron is, kunt u duidelijker leren van de apostel Paulus die ons vertelt: De liefde van God is in onze harten uitgestort. Deze liefde is niet iets dat we zelf genereren; het komt tot ons door de Heilige Geest die ons is gegeven.
Omdat we zo’n zekerheid hebben, laten we God dan liefhebben met de liefde die hij ons heeft gegeven. Zoals Johannes ons uitgebreider vertelt . God is liefde, en wie in de liefde woont, woont in God, en God in hem. Het is niet genoeg om te zeggen: Liefde is van God. Wie van ons zou de woorden van de Schrift durven uitspreken: God is liefde? Hij alleen kon het zeggen die wist wat het was om God in zich te hebben wonen. God biedt ons een korte weg naar het bezit van zichzelf. Hij roept uit: Heb mij lief en je zult mij hebben, want je zou niet in staat zijn om mij lief te hebben als je mij niet al had.
Mijn geliefde broeders en zonen, vrucht van het ware geloof, heilig zaad van de hemel, allen die wedergeboren zijn in Christus en wiens leven van boven is, luister naar mij; of liever, luister naar de Heilige Geest die door mij zegt: Zing voor de Heer een nieuw lied. Kijk, zeg je me, ik zing. Jazeker, je zingt; je zingt duidelijk, ik kan je horen. Maar zorg ervoor dat je leven je woorden niet tegenspreekt. Zing met je stemmen, je harten, je lippen en je leven: Zing voor de Heer een nieuw lied.
Nu is het uw onbetwiste verlangen om te zingen over Hem die u liefhebt, maar u vraagt mij hoe u Zijn lof kunt zingen. U hebt de woorden gehoord: Zing voor de Heer een nieuw lied, en u wilt weten welke lofzangen u moet zingen. Het antwoord is : Zijn lof is in de vergadering van de heiligen; het is in de zangers zelf. Als u Hem wilt prijzen, leef dan wat u uitdrukt. Leef goede levens, en u zult zelf Zijn lof zijn .
Uit een preek van Sint Augustinus , bisschop (Sermo 34.1-3, 5-6; CCL 41, 424-426)
Bron : https://www.vatican.va/spirit/documents/spirit_20010508_agostino-vescovo_en.html
Onthouding van vlees reinigt de ziel, verheft de geest, maakt het vlees ondergeschikt aan de geest, wekt een nederig en berouwvol hart op, verdrijft de wolken van begeerte, dooft het vuur van lust en ontsteekt het ware licht van kuisheid.
Uit de uitspraken van St. Augustinus over vasten
“Om deze redenen kwam Hij tot ons; om deze redenen, hoewel Hij onlichamelijk was, vormde Hij voor Zichzelf een lichaam naar onze vorm, – verschijnend als een schaap, maar toch de Herder blijvend; geacht als een dienaar, maar toch het Zoonschap niet verloochenend; gedragen in de schoot van Maria, maar toch gekleed in de natuur van Zijn Vader; tredend op de aarde, maar toch de hemel vullend; verschijnend als een kind, maar toch de eeuwigheid van Zijn natuur niet verwerpend; bekleed met een lichaam, maar toch de onvermengde eenvoud van Zijn Godheid niet beperkend; geacht als arm, maar toch niet ontdaan van Zijn rijkdommen; behoeftig aan voedsel, aangezien Hij mens was, maar toch niet ophoudend de hele wereld te voeden, aangezien Hij God is; de gelijkenis van een dienaar aannemend, maar toch de gelijkenis van Zijn Vader niet schadend. Hij behield elk karakter dat Hem toebehoorde in een onveranderlijke natuur: Hij stond voor Pilatus, en zat tegelijkertijd bij Zijn Vader; Hij werd aan het hout genageld, en toch was Hij de Heer van alle dingen.”
― Melito van Sardis – 160 AD
St Ephrem de Syriër : 306-373
“Laten we onthouden dat liefde leeft door opoffering en gevoed wordt door
geven. Zonder opoffering is er geen liefde”.
St.Maximiliaan Kolbe
Liefde is de wil om het goede van de ander te doen. Daarom vereist ware liefde van nature opoffering. Wanneer we liefhebben, zouden we bereid moeten zijn om onze eigen wensen en behoeften opzij te zetten, maar onze cultuur is egoïstisch en moet begrijpen dat we zonder opoffering anderen niet echt kunnen liefhebben. Liefde is een keuze, geen gevoel, dus wanneer we liefhebben, voelen we ons ongemakkelijk en lijden we zelfs. Ik merk dat mijn generatie dit moet begrijpen, dus ik raad aan dat we kijken naar een priester en martelaar uit de 20e eeuw, St. Maximilian Kolbe
De opofferende liefde van Sint Maximiliaan Kolbe
Het leven van St. Maximilian Kolbe
Raymund Kolbe werd in 1894 in Polen geboren. Toen hij nog een kind was, vroeg hij de Heilige Maagd Maria wat er met hem zou gebeuren. Ze antwoordde door aan hem te verschijnen, hem een witte kroon en een rode kroon te laten zien en hem te vragen of hij een van beide zou accepteren. Hij begreep dat de witte kroon het celibaat vertegenwoordigde en de rode kroon het martelaarschap. Raymund vertelde de Heilige Maagd dat hij ze allebei zou accepteren.
Toen Kolbe zich aansloot bij de Conventuele Franciscanen, kreeg hij de naam Maximilian. Hij was hartstochtelijk toegewijd aan de bekering van zielen en deelde het Evangelie via verschillende media. Tijdens zijn priesterschap richtte hij een uitgeverij op die het tijdschrift “Rycerz Niepokalanej” of “Koning van de Onbevlekte” drukte. Uiteindelijk richtte hij ook een krant en een radiostation op, waarbij hij de media van die tijd gebruikte als medium voor evangelisatie.
Maximilian Kolbe had een diepe devotie voor onze Heilige Moeder. Hij hield met name van de Onbevlekte Ontvangenis en mediteerde vaak over deze Mariale titel. Terwijl ik me voorbereidde op mijn Mariale Wijding, las ik over hoe hij de Militia Immaculata oprichtte, die totale toewijding aan Maria inspireert voor de redding van zielen. Zijn missie was om een ”leger” van gewijde zielen voor Maria te creëren. Kolbe zei: “Wees nooit bang om de Heilige Maagd te veel lief te hebben. Je kunt haar nooit meer liefhebben dan Jezus deed.”
https://radiantwithjoy.blog/2020/08/14/the-sacrificial-love-of-st-maximilian-kolbe/
“ Een christen is: een geest waardoor Christus denkt,
een hart waardoor Christus liefheeft,
een stem waardoor Christus spreekt,
en een hand waardoor Christus helpt. ”
— Sint Augustinus
“Denk niet dat je op deze wereld leeft om plezier te hebben, rijk te worden, te eten, te drinken en te slapen. Het doel waarvoor je in de eerste plaats bent geschapen is oneindig veel nobeler en subliemer, en dat is dit: God liefhebben en dienen in dit leven en op die manier je ziel redden” – Don Bosco
Johannes Bosco
ZIJN LEVEN
1815 Giovanni wordt geboren
In Becchi, een klein gehucht van het Noord-Italiaanse Castelnuovo d’Asti, een gemeente in de buurt van Turijn, wordt Giovanni Bosco op 16 augustus 1815 geboren. Hij is de jongste zoon van Francesco Bosco en Margherita Occhiena. Het gezin van vijf is arm en leeft van wat het werk op de kleine boerderij hen opbrengt.
1817 Vader sterft
Op 12 mei 1817 – Giovanni is dan nog geen twee jaar oud – sterft zijn vader. Er breekt een harde en moeilijke tijd aan voor Mama Margherita. Ze moet de eindjes aan elkaar knopen en hoewel ze het zelf niet breed heeft, blijft de deur altijd openstaan voor mensen in nood. Bedelaars en armen die aankloppen, vertrekken nooit met lege handen.
1818 Werken op het land
Ook voor Giovanni is het geen leuke tijd. Hij moet samen met zijn twee broers op het land werken en hoewel hij zijn best doet, droomt hij luidop van een ander bestaan: een leven als priester. Giovanni’s oudste broer Antonio verzet zich tegen deze keuze en zware ruzies blijven niet uit. Na een stevig conflict besluit Giovanni het huis te verlaten.
1824Altijd studeren
Dankzij de nieuwe onderwijswet en zijn ontmoeting met Don Calosso krijgt Giovanni de kans om naar school te gaan. Het leer- en leesgierig kereltje leest alle boeken die hij krijgt en zelfs in de zomer schoolt hij zich bij. Hij loopt rond op de jaarmarkt, bewondert de marktkramers, leert goocheltrucs en wordt zelfs een echte circusartiest.
1831 Naar Chieri
Ook al is hij verstandig, door de omstandigheden kan Giovanni pas op zijn vijftiende de lagere school afmaken. Hij vertrekt meteen naar de naburige stad Chieri om er aan het secundair onderwijs te beginnen. Giovanni probeert met allerhande klusjes zoveel mogelijk bij te verdienen om zo de kosten voor zijn studie te kunnen drukken.
1853 Priesteropleiding
Na het secundair onderwijs komt Giovanni voor het moment te staan waarop hij keuzes moet maken. Hij is 20 jaar wanneer hij aan het seminarie van Chieri aan de priesteropleiding begint. Het leven is er streng, maar gelukkig kan hij rekenen op de steun van zijn vrienden. Giovanni wil later een andere priester zijn, dat beseft hij dan al.
1841 ‘Don’ Bosco
In 1841 wordt Giovanni in Turijn priester gewijd. Hij is ‘Don’ Bosco geworden. Hij studeert nog verder aan het Convict, wat een radicale ommekeer in zijn leven betekent. Don Bosco komt voor het eerst in contact met de ‘arme en verlaten’ jongeren van Turijn en wordt tot in zijn wortels geraakt.
1842 Eerste oratorio
De armoede van deze jongeren ligt volgens Don Bosco niet alleen op het financiële terrein; het ontbreekt hen ook aan een degelijke morele en religieuze vorming. Via tal van publicaties – leesbaar voor jeugd en het gewone volk – probeert hij daar iets aan te veranderen. Samen met enkele andere priesters start Don Bosco met het oratorio.
1846 Valdocco roept
Voor Don Bosco is het oratorio een plaats waar jongeren thuis kunnen komen, catechese krijgen, een beroep kunnen leren en naar hartenlust kunnen spelen en ravotten. Na een vermoeiende en moeizame zwerftocht vestigt Don Bosco zich definitief in een loods in Valdocco. Het is dan Pasen .
1853 Oratorio in groei
Het oratorio groeit snel en het duurt niet lang vooraleer Don Bosco een tweede oratorio opricht. In 1853 opent hij zelfs zijn eigen werkplaatsen. Bij Don Bosco rijpt stilaan het idee om een eigen congregatie op te richten: zo kan hij zijn eigen jongens tot geschikte medewerkers opleiden. Geen gemakkelijke opdracht, maar Don Bosco houdt vol.
1856 Mama Margherita sterft
Don Bosco’s werk is in volle groei: de jongeren krijgen volwaardige opleidingen, steeds meer volwassenen worden betrokken en zijn faam reikt steeds verder. Toch is 1856 vooral een pijnlijk jaar voor Don Bosco. Mama Margherita, die haar zoon veertien jaar lang had geholpen bij het werk in het oratorio, sterft in Valdocco.
1859 Congregatie (kloosterorde) is een feit
Paus Pius IX stuwt Don Bosco steeds meer in de richting van een religieuze congregatie en in 1859 is het eindelijk zover: de Salesiaanse Sociëteit wordt geboren met Giovanni Bosco als eerste Algemeen Overste. Het is uiteindelijk pas vele jaren later, in 1874, dat de sociëteit officieel erkend wordt als zelfstandige congregatie
1863 Verder dan Turijn
Het werk van Don Bosco bloeit volop in Turijn en samen met zijn werken groeit ook zijn faam. Al snel komt de vraag om ook op andere plaatsen gelijkaardige werken te beginnen. In 1863 is het zover: in Mirabello Monferrato opent een eerste huis buiten Turijn: een kleinseminarie voor jongeren die zich willen voorbereiden op priesterstudies
1864 Zusters van Don Bosco
Wanneer Don Bosco in 1864 het Italiaanse stadje Mornese bezoekt, komt hij in contact met Maria Mazzarello. Ze vinden elkaar al snel in dezelfde droom: het werk dat Don Bosco voor jongens verricht, ook voor meisjes realiseren. In 1872 is de congregatie van de Dochters van Maria Hulp der Christenen een feit, Maria Mazzarello wordt de Algemeen Overste.
1875 Eerste missionarissen
De congregatie telt reeds 250 leden en is algemeen bekend. De tijd is dan ook gekomen om de blik buiten de grenzen van Italië te richten. Het eerste huis in het buitenland wordt in 1875 in Nice geopend, in datzelfde jaar zendt Don Bosco de eerste salesiaanse missionarissen uit naar Buenos Aires (Argentinië).
1883 Fysieke achteruitgang
Vanaf 1883 takelen de fysieke krachten van Don Bosco af. Hij voelt zich stilaan een oude man die ‘opgeleefd’ is. Hij blijft wel ‘vader’ van de congregatie, maar geeft steeds meer werk uit handen. In 1884 duidt hij Michele Rua aan als zijn toekomstige opvolger. In 1887 gaat Don Bosco voor het laatst naar Rome, helemaal uitgeput en half blind.
1888 Don Bosco sterft
In 1888 sterft Don Bosco. Hij roept zijn medebroeders op om de oorspronkelijke geest van het oratorio niet te verliezen, want “de ziel mag niet verloren gaan als de congregatie steeds groter wordt.” In de ochtend van 31 januari 1888 sterft hij op zijn kamer in Valdocco. Op dat ogenblik zijn er bijna 750 salesianen werkzaam in 9 landen.
1891 Eerste huis in België
Ook na de dood van Don Bosco blijft de congregatie groeien. In 1891 komen de eerste salesianen – en later ook de zusters – naar België (Luik). Vijf jaar later opent in 1896 het eerste huis in Vlaanderen (Hechtel). In 1898 beginnen de salesianen ook met een werk in Nederland (Lauradorp). Het is de start van Don Bosco’s droom in onze regio.
2023 Blijven groeien
Het eerste oratorio van Don Bosco is intussen uitgegroeid tot een wereldwijde congregatie. Enkele cijfers:
zo’n 14.000 salesianen in 134 landen,
zo’n 12.500 zusters in 94 landen,
32 officieel erkende groepen van de Salesiaanse Familie met zo’n 400.000 leden,
ontelbare medewerkers en vrijwilligers die werken volgens Don Bosco
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.