christelijkeinformatiebron

13 . Wat moderne versies  spotters noemen, zegt St. Hilarius is de zetel van de pest. Hij zegt dat deze toestand, om te vermijden, is wat er gebeurt met degenen die regeren of oordelen en het oordeel van populariteit of de wereld gebruiken. Het wassen van de handen door Pilatus is het beste voorbeeld van deze overtreding tegen God.

Do not sit in the seat of pestilence :

De derde voorwaarde voor het verkrijgen van geluk is niet op de zetel van de pest te zitten. De Farizeeën zaten als leraren op de stoel van Mozes , en Pilatus zat op de stoel van het oordeel: van welke stoel moeten we het beroep dan als pestilent beschouwen? Zeker niet die van Mozes , want het zijn de bewoners van de stoel en niet de bezetting ervan die de Heer veroordeelt als Hij zegt: De schriftgeleerden en Farizeeën zitten op de stoel van Mozes ; wat ze je ook vragen, dat doe je ook; maar doe het niet na hun werk . Matteüs 23:2 Het gebruik van die zetel is niet pestilentiaal, waaraan gehoorzaamheid wordt geboden door het eigen woord van de Heer. Dat moet dan werkelijk een pestepidemie zijn, waarvan Pilatus de infectie probeerde te vermijden door zijn handen te wassen. Velen, zelfs godvrezende mensen, worden op een dwaalspoor gebracht door de zoektocht naar wereldse eer; en verlangen de wetten van de rechtbanken toe te passen, ook al zijn ze gebonden aan die van de Kerk .

“In dit huidige leven regeert Christus in de Kerk.

Door geloof en liefde woont Hij

in de harten van Zijn uitverkorenen en leidt Hij hen

door Zijn onophoudelijke zorg naar hun hemelse beloning.

In het toekomende leven, wanneer hun periode van ballingschap op aarde is geëindigd,

zal Hij Zijn koningschap uitoefenen

door de gelovigen naar hun hemelse land te leiden.

Daar, voor altijd geïnspireerd door het visioen van Zijn tegenwoordigheid,

zal hun enige vreugde zijn Hem te loven en te verheerlijken.

Venerable st. Beda

“En de Heer zal Hem de troon van zijn
vader David geven, en Hij zal voor eeuwig in het huis van Jakob regeren. En aan
Zijn Koninkrijk zal geen einde komen.”
Lukas 1: 32-33

Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid, ingetogenheid.  Tegen zulke dingen bestaat geen wet.  Zij die Christus Jezus toebehoren hebben het vlees gekruisigd met zijn hartstochten en begeerten.

Daar wij leven door de Geest, willen we ook leven volgens de Geest.  Wij moeten niet verwaand zijn, elkaar niet voortdurend tarten en benijden.

Broeders, als iemand op een misstap betrapt wordt, moet gij, geestelijke mensen, zo iemand in een geest van zachtmoedigheid oprichten; let tegelijk op jezelf, jij kunt ook in verzoeking komen.  Helpt elkaar zulke lasten te dragen; op die manier zult ge de wet van Christus vervullen.

Galaten : 5 :22-26;6:1-2

Een van de terugkerende thema’s in de Byzantijnse hymnografie van Pinksteren is een parallel die wordt getrokken tussen de “verwarring” van Babel en de “vereniging” en “symfonie” die tot stand wordt gebracht door de neerdaling van de Geest in tongen van vuur … De Geest doet dat niet onderdruk het pluralisme en de verscheidenheid van de schepping; of, meer in het bijzonder, sluit Hij de waarlijk persoonlijke ervaring van God uit, die voor ieder mens toegankelijk is; Hij overwint verdeeldheid, tegenspraak en corruptie. Hijzelf is de ‘smfonie’ van de schepping, die volledig wordt gerealiseerd in de eschatologische vervulling.

Johannes Meyendorff

De heilige Cyprianus schrijft aan zijn collega-priesters en erkent dat zij door God over de Kerk zijn aangesteld en dat de meesten zich houden aan de leer van de Heer die door de apostolische traditie is doorgegeven. Hij moet schrijven om sommigen te corrigeren die zich hebben vergist in de eucharistiebeker.
Cyprianus leert, in tegenstelling tot degenen die water gebruikten bij het Heilig Avondmaal, dat niet alleen water, maar wijn vermengd met water geofferd moest worden; Dat door water in de Schrift werd aangeduid als de doop, maar zeker niet de eucharistie . Aan de hand van typen uit het Oude Testament wordt het gebruik van wijn in het sacrament van het lichaam van de Heer geïllustreerd; En er wordt verklaard dat onder het symbool van water de christelijke gemeente wordt verstaan.

Cyprianus aan zijn broer Caecilius, groet. Hoewel ik weet , dierbare broeder, dat heel veel bisschoppen die door goddelijke neerbuigendheid over de kerken van de Heer zijn aangesteld, over de hele wereld het plan van de evangelische waarheid en de traditie van de Heer handhaven, en dat niet doen door menselijke en nieuwe instellingen wijken af ​​van wat Christus, onze Meester, zowel voorschreef als deed; Maar aangezien sommigen, hetzij door onwetendheid of door eenvoud bij het heiligen van de beker van de Heer en bij het dienen van de mensen, niet doen wat Jezus Christus , onze Heer en God , de stichter en leraar van dit offer , deed en onderwees, Ik heb het zowel religieus als noodzakelijk geacht om u deze brief te schrijven, zodat, als iemand nog steeds in deze dwaling wordt gehouden , hij het licht van de waarheid mag aanschouwen en kan terugkeren naar de wortel en oorsprong van de traditie van de Heer. Je moet ook niet denken, dierbare broeder, dat ik mijn eigen gedachten of die van mensen opschrijf; of dat ik dit uit eigen vrije wil moedig voor mezelf aanneem, aangezien ik mijn middelmatigheid altijd met nederige en bescheiden gematigdheid koester. Maar als er iets wordt voorgeschreven door de inspiratie en het gebod van God , is het noodzakelijk dat een trouwe dienaar de Heer gehoorzaamt , en door iedereen wordt vrijgesproken van het op arrogante wijze tegen zichzelf aannemen van iets, aangezien hij gedwongen wordt bang te zijn de Heer te beledigen, tenzij hij doet wat hij wil. wordt bevolen.

Het is onze natuur om te aanbidden, maar tenzij dat element op God gericht is, wordt het ‘een zinloze, onpersoonlijke kracht, die ons meesleurt in zijn momentum. Het wordt een zoektocht naar extase – ongeacht wat voor soort dat bereikt wordt door vernietiging… de natuur in de persoon wordt omgekeerd in een helse gevangenschap van het individu in de natuur.”

Olivier Clement