Categorie: Bezinnende teksten van Kerkvaders e.a

When someone is on the edge of a precipice, it is easy to push them over and make them fall. But if he is far away, he must be dragged to the abyss and in the meantime he can call for help. For this reason, it is always best to stay away from places where one can easily fall into sin.

Abbot Nikon Vorobyev

Wanneer iemand op de rand van een afgrond staat, is het gemakkelijk om hem omver te duwen en hem te laten vallen. Maar als hij ver weg is, moet hij naar de afgrond worden gesleept en kan hij ondertussen om hulp roepen. Om deze reden is het altijd het beste om weg te blijven van plaatsen waar men gemakkelijk in zonde kan vervallen.

Abt Nikon Vorobyev

Wanneer iemand op de rand van een afgrond staat, is het gemakkelijk om hem omver te duwen en hem te laten vallen. Maar als hij ver weg is, moet hij naar de afgrond worden gesleept en kan hij ondertussen om hulp roepen. Om deze reden is het altijd het beste om weg te blijven van plaatsen waar men gemakkelijk in zonde kan vervallen.

Abt Nikon Vorobjev

Isaac the Syrian – Philokalia: The fool’s portion is small in his eyes

The common thread that connects the thoughts of the second sermon of Saint Isaac the Syrian is gratitude to God. How we receive the gifts of God has great significance. One need only think of the story of the ten lepers in the Gospel. Only one returns to thank the Giver for the healing he has received. Lack of thanksgiving looks like dishonesty, says St. Isaac. It shows that a person does not understand the true value of what he has received and thus does not consider himself worthy of receiving anything greater. With the eyes of faith, one must understand the generosity of the healer, even when the healing is painful. Failure to acknowledge such goodness or generosity or to resist the gift only increases the agony of the condition. If we receive with true gratitude what the Lord gives us – whether it is painful or comforting – He will not fail to shower upon us greater graces for our salvation. Lacking such an understanding of things, God’s gifts seem small in one’s eyes – making one a “fool.”

Isaak de Syriër : Philokalia: Het deel van de dwaas is klein in zijn ogen

De rode draad die de gedachten van de tweede preek van de heilige Isaac de Syriër met elkaar verbindt, is dankbaarheid jegens God. Hoe wij de gaven van God ontvangen, is van grote betekenis. Men hoeft alleen maar te denken aan het verhaal van de tien melaatsen in het Evangelie. Slechts één keert terug om de Gever te bedanken voor de genezing die hij heeft ontvangen. Gebrek aan dankzegging lijkt op oneerlijkheid, zegt St. Isaac. Het laat zien dat iemand de werkelijke waarde van wat hij heeft ontvangen niet begrijpt en zichzelf dus niet waard is iets groters te ontvangen. Met de ogen van het geloof moet men de vrijgevigheid van de genezer begrijpen, zelfs als de genezing pijnlijk is. Als je nalaat zulke goedheid of vrijgevigheid te erkennen of je tegen het geschenk te verzetten, wordt de kwelling van de aandoening alleen maar groter. Als we met echte dankbaarheid ontvangen wat de Heer ons geeft – of het nu pijnlijk of troostend is – zal Hij niet nalaten grotere genaden over ons uit te storten voor onze verlossing. Bij gebrek aan een dergelijk begrip van de dingen lijken Gods gaven klein in iemands ogen – waardoor iemand een “dwaas” wordt.

Blessed is the majesty of the Lord who opens the door for us so that we may have no other desire than longing for Him! For thus we leave all things behind, and our spirit goes on in search of Him alone, without any care that might hinder it from the contemplation of the Lord. The more the mind takes leave of the care of the visible and concerns itself with the hope of things to come, my beloved brethren. . . the more it is refined and becomes transparent in prayer. And the more the body is freed from the bonds of worldly things, the more the mind is also freed from them. . . .

Gezegend is de majesteit van de Heer die de deur voor ons opent, zodat we geen andere wens meer mogen hebben dan verlangen naar Hem! Want zo laten we alle dingen achter ons en gaat onze geest verder op zoek naar Hem alleen, zonder enige zorg die hem zou kunnen hinderen van de contemplatie van de Heer. Hoe meer de geest afscheid neemt van de zorg voor het zichtbare en zich bezighoudt met de hoop op toekomstige dingen, mijn geliefde broeders. . . des te meer wordt het verfijnd en wordt het doorschijnend in gebed. En hoe meer het lichaam wordt bevrijd van de banden van wereldse zaken, hoe meer de geest daarvan ook wordt bevrijd. . . .

Daarom gaf de Heer ons een gebod dat een mens vóór alles vast moet houden aan niet-bezitterigheid, zich moet terugtrekken uit de onrust van de wereld en zichzelf moet bevrijden van de zorgen die alle mensen gemeen hebben. Hij zei: ‘Een ieder die zijn hele menselijke staat en alles wat hem toebehoort niet verzaakt, en zichzelf niet verzaakt, kan mijn discipel niet zijn.’

St. Isaac de Syriër

Just a little while and my journey will end. Keep me on the steep path to You for a while, O Conqueror of death; because the higher I climb towards You, the more people try to drag me down – into their abyss. The fuller their abyss becomes, the greater their hope of defeating You. In reality, the fuller the abyss becomes, the further away you are from the abyss.

How stupid are the servants of the tree of knowledge! They do not measure their strength in You, but in their numbers. They do not accept the law of righteousness in Your name, but in their numbers. Whatever path the majority of them chooses, it is the path of truth and righteousness. The tree of knowledge has become the tree of crime, stupidity and icy darkness.

The people of knowledge of this world know absolutely everything except that they are servants of Satan. When the last day arrives, Satan will rejoice in the number of people in his harvest. All the skinny ears of corn! But in his stupidity, even Satan counts on quantity instead of quality. One of Your ears of corn will be worth more than Satan’s entire harvest. For You, O Conqueror of death, trust in the fullness of the bread of life, and not in numbers.

In vain do I say to the wicked, “Go to the Tree of Life and you will know more than you could ever want to know. Satan makes a ladder from the tree of knowledge with which you can descend to the underworld.’

The wicked mock me, saying, “Through the Tree of Life you will turn us to your God, whom we do not see.” In reality you will never see Him. The light that blinds even the eyes of the seraphim will burn your pupils forever.

Of all that thrive in the rot of the earth, those who believe in God are the rarest. O lake and mountain, help me to rejoice that I too journey with these rarest, most illiterate, and most despised believers. Just a little while, brothers, and our journey will end. Sustain us a little longer, O Conqueror of death.

~St. Nikolaj Velimirovic

The prologue of Ohrid

Nog even en mijn reis eindigt. Houd mij nog even op het steile pad naar U, O Overwinnaar van de dood; want hoe hoger ik naar U toe klim, hoe meer mensen mij naar beneden proberen te sleuren – in hun afgrond. Hoe voller hun afgrond wordt, hoe groter hun hoop is om U te verslaan. In werkelijkheid geldt dat hoe voller de afgrond wordt, hoe verder U van de afgrond verwijderd bent.

Hoe dom zijn de dienaren van de boom der kennis! Ze meten hun kracht niet in U, maar in hun aantal. Zij nemen geen wet van gerechtigheid aan in Uw naam, maar in hun aantal. Welke weg de meerderheid van hen ook kiest, het is de weg van waarheid en gerechtigheid. De boom van kennis is de boom van misdaad, domheid en ijzige duisternis geworden.

De mensen met kennis van deze wereld weten werkelijk alles, behalve dat zij dienaren van Satan zijn. Wanneer de laatste dag aanbreekt, zal Satan zich verheugen over het aantal mensen in zijn oogst. Alle magere korenaren! Maar in zijn domheid rekent zelfs Satan op kwantiteit in plaats van op kwaliteit. Eén van Uw korenaren zal meer waard zijn dan de gehele oogst van Satan. Want U, O Overwinnaar van de dood, vertrouw op de volheid van het brood des levens, en niet op cijfers.

Tevergeefs zeg ik tegen de goddelozen: “Ga naar de Boom des Levens en je zult meer weten dan je ooit zou willen weten. Van de boom der kennis maakt Satan een ladder waarmee je naar de onderwereld kunt afdalen.’

De goddelozen maken mij belachelijk en zeggen: “Door de Boom des Levens wilt u ons bekeren tot uw God, die wij niet zien.” In werkelijkheid zul je Hem nooit zien. Het licht dat zelfs de ogen van de serafijnen verblindt, zal je pupillen voor altijd verbranden.

jVan alles wat gedijt in de verrotting van de aarde, zijn degenen die in God geloven het zeldzaamst. O meer en berg, help mij blij te zijn dat ook ik op reis ga met deze meest zeldzame, meest ongeletterde en meest verachte gelovigen. Nog even, broeders, en onze reis zal eindigen. Ondersteun ons nog een beetje langer, O Overwinnaar van de dood.

~St. Nikolaj Velimirovic

De proloog van Ohrid-

The saints of the coming age do not pray with prayer when their minds are swallowed up by the Spirit, but rather dwell in awe-inspiring wonder in that rejoicing glory. So it is with us: the moment the mind is deemed worthy to perceive the future bliss, it forgets itself and all things of this world, and has no more motion in regard to anything.
St. Isaac the Syrian

De heiligen van de komende eeuw bidden niet met gebed als hun geest door de Geest is verzwolgen, maar verblijven eerder met ontzagwekkende verwondering in die verheugende heerlijkheid. Zo is het ook met ons: op het moment dat de geest waardig wordt geacht om de toekomstige gelukzaligheid waar te nemen, vergeet hij zichzelf en alle dingen van deze wereld, en heeft hij geen beweging meer met betrekking tot wat dan ook.

St. Isaac de Syriër

 

Our nature is complex. There is more than one part to our being. Many of our problems that lead us to anxiety and discomfort are due to the fact that we are paying attention to only one part of our being.

Saint Theophan the Recluse says :

Human life is complex and multifaceted. It has physical, mental and spiritual aspects. Each has its own powers, needs and modes, and the exercise and satisfaction of them. Only when all our powers are in motion and all our needs are satisfied does a man live. But when only one small portion of his power is in motion, and only an small number of his needs are satisfied, this life is not life…. It is necessary for us to live as God created us, and when someone does not live this way, I may confidently say he does not live at all…A good life is one where we give the same attention to our spiritual needs as we give to our physical and mental needs. When we neglect this one part we do not live as we were created. We are then subject to anxiety and possible suffering.

Saint Theophan the Recluse Reference: The Spiritual Life, p 3

Onze natuur is complex. Ons wezen bestaat uit meer dan één deel. Veel van onze problemen die ons tot angst en ongemak leiden, zijn te wijten aan het feit dat we slechts aandacht besteden aan één deel van ons wezen.
De heilige Theophan de kluizenaar zegt:

Het menselijk leven is complex en veelzijdig. Het heeft fysieke, mentale en spirituele aspecten. Ieder heeft zijn eigen krachten, behoeften en modi, en de uitoefening en bevrediging ervan. Alleen wanneer al onze krachten in beweging zijn en aan al onze behoeften is voldaan, leeft een mens. Maar wanneer slechts een klein deel van zijn kracht in beweging is, en slechts een klein aantal van zijn behoeften wordt bevredigd, is dit leven geen leven. Het is voor ons noodzakelijk om te leven zoals God ons heeft geschapen, en als iemand dat niet doet Als ik op deze manier leef, kan ik vol vertrouwen zeggen dat hij helemaal niet leeft… Een goed leven is er een waarin we dezelfde aandacht schenken aan onze spirituele behoeften als aan onze fysieke en mentale behoeften. Wanneer we dit ene deel verwaarlozen, leven we niet zoals we geschapen zijn. We zijn dan onderhevig aan angst en mogelijk lijden.
Heilige Theophan de kluizenaar Referentie: Het spirituele leven, p 3

Laten we de beledigingen van anderen

aanvaarden

zonder van streek te raken, alsof ze niet aan

ons gericht zijn!

Seraphim van Sarov

“Bedenk dat de Heer in iedere christen is. Als uw naaste bij u komt, heb dan altijd groot respect voor hem, want de Heer is in hem en drukt vaak door hem zijn wil uit. “Het is God die zowel het willen als het werken in u werkt, naar Zijn welbehagen” (Filippenzen 2:13).

(verder….)

Heb daarom geen wrok tegen uw broeder, maar doe hem als de Heer; vooral omdat u niet weet in wie de Heer u zal komen bezoeken; wees onpartijdig voor iedereen, wees vriendelijk voor iedereen, oprecht en gastvrij. Bedenk dat God soms zelfs door ongelovigen spreekt, of hun hart op ons richt, zoals het gebeurde in Egypte toen de Heer Jozef gunst verleende in de ogen van de bewaker van de gevangenis. (Gen. 39:21)”

Het brood in jouw doos is van de hongerigen; de mantel in je kast is van de naakten; de schoenen die u niet draagt, behoren tot de blote voeten; het geld in uw kluis is van de behoeftigen. —

St. Basilius de’ Grote

 

(Volledig citaat…) :

En dit kan zowel geestelijk als letterlijk worden begrepen, omdat beide manieren van begrijpen rijk zijn aan goddelijke bruikbaarheid voor onze verlossing.

Want Christus is het brood des levens; en dit brood is niet van alle mensen, maar het is van ons.

En zoals wij zeggen: “Onze Vader”, omdat Hij de Vader is van degenen die begrijpen en geloven; daarom noemen wij het ook “ons brood”, omdat Christus het brood is van degenen die in eenheid zijn met Zijn lichaam.

En wij vragen dat dit brood ons dagelijks wordt gegeven, zodat wij die in Christus zijn en dagelijks de Eucharistie ontvangen als voedsel van de verlossing, niet door tussenkomst van een of andere afschuwelijke zonde verhinderd mogen worden, zoals ons wordt onthouden en niet communiceren, van het nemen van het hemelse brood, gescheiden worden van het lichaam van Christus.

Zoals Hij Zelf voorspelt en waarschuwt: “Ik ben het brood des levens dat uit de hemel is neergedaald. Als iemand van mijn brood eet, zal hij voor altijd leven; en het brood dat ik zal geven is mijn vlees, voor het leven van de wereld” (Johannes 6:58).

Wanneer Hij daarom zegt dat iedereen die van Zijn brood eet, voor altijd zal leven; Zoals het duidelijk is dat degenen die deel hebben aan Zijn lichaam en de Eucharistie ontvangen door het recht van gemeenschap, leven, moeten we aan de andere kant vrezen en bidden dat niemand die, omdat hij van de gemeenschap wordt onthouden, afgescheiden is van het lichaam van Christus, blijf op afstand van verlossing.

Zoals Hij Zelf dreigt en zegt: “Tenzij u het vlees van de Zoon des mensen eet en Zijn bloed drinkt, zult u geen leven in u hebben” (Johannes 6:53).

En daarom vragen wij dat ons brood – dat wil zeggen Christus – ons dagelijks mag worden gegeven, zodat wij die in Christus blijven en leven, niet mogen afwijken van Zijn heiliging en lichaam.

Maar het kan ook zo worden begrepen dat wij, die afstand hebben gedaan van de wereld en haar rijkdommen en praal hebben verworpen in het geloof van geestelijke genade, alleen maar om voedsel en steun voor onszelf moeten vragen. De Heer instrueert ons en zegt: ‘Wie niet alles verzaakt wat hij heeft, kan Mijn discipel niet zijn’ (Lukas 14:33).

Maar hij die een discipel van Christus is geworden en afstand doet van alles volgens het woord van zijn Meester, moet om zijn dagelijks voedsel vragen en de verlangens van zijn verzoek niet over een lange periode uitstrekken, zoals de Heer opnieuw voorschrijft, en zegt: “Denk niet aan morgen, want de dag zelf zal aan zichzelf denken. Het kwaad daarvan is voldoende voor de dag” (Mattheüs 6:34).

 

Bron : Cyprianus van Carthago (overleden 258): Over het Onze Vader, 18-19.

De rechtvaardige Theodora was de vrouw van keizer Theophilus de beeldenstormer. Terwijl hij nog leefde, vereerde ze in het midden van de twintigste eeuw in het geheim iconen en werkte ze in het geheim aan het behoud ervan. Na zijn dood in 842 werd ze de enige keizerin en herstelde ze het gebruik van iconen in de kerk. We herdenken deze restauratie op de zondag van de orthodoxie –de eerste zondag van de Vasten (Orthodox vasten)

 “Een van de heiligste werken, een van de beste oefeningen van vroomheid die we in deze wereld kunnen beoefenen, is het aanbieden van offers, aalmoezen en gebeden voor de doden ” (Homilie 16).

Augustinus

 

“Bewaak uw gezinnen en weerhoud ze van de plannen van de boze door de aanwezigheid van God in hen.
Bescherm en bewaar ze door gebed en dialoog, door wederzijds begrip en vergeving, door eerlijkheid en trouw, en vooral door te luisteren. Luister naar elkaar met uw oren, ogen, hart, mond en handpalmen, en houd het gebrul van het lawaai van de wereld weg van uw huizen, want het is als woedende stormen en gewelddadige golven; Zodra het het huis binnenkomt, zal het alles wegvagen
en de warmte van het gezin verspreiden, omdat de warmte van de hele wereld dit niet kan goedmaken.”

St Charbel

Een zekere monnik vertelde me dat toen hij erg ziek was, zijn moeder tegen zijn vader zei: “Wat lijdt onze kleine jongen. Ik zou me graag in stukken laten hakken als dat zijn lijden zou verlichten.” Dat is de liefde van God voor mensen. Hij had zoveel medelijden met mensen dat hij voor hen wilde lijden, zoals hun eigen moeder, en zelfs meer. Maar niemand kan deze grote liefde begrijpen zonder de genade van de Heilige Geest.

(St. Silouan de Athoniet, Geschriften, IX.10)

Wanneer het koninklijk gezag valt en de mensen overal zelfbestuur instellen (republieken, democratieën), dan zal er ruimte zijn voor de Antichrist om op te treden. Het zal voor Satan niet moeilijk zijn om stemmen voor te bereiden ten gunste van het verloochenen van Christus, zoals de ervaring tijdens de Franse Revolutie aantoonde. Er zal niemand zijn die het gezaghebbende veto zal uitspreken. En dus wanneer zulke regimes, die geschikt zijn om de aspiraties van de Antichrist openbaar te maken, overal worden ingesteld, zal de Antichrist verschijnen.

St Theophan the Recluse

Zoals St. Irenaeus suggereert, kan worden gezegd dat de Zoon en de Geest de twee onthullende handen van de Vader in de schepping zijn. Om bij de Vader te komen, worden we opgetild door de samenwerking tussen de Zoon en de Geest. De Zoon en de Geest worden in de wereld gezonden om de waarheid van God te openbaren, om vergoddelijkende genade in de wereld te brengen; zo is het ook veelzeggend dat twee engelen naar Sodom en Gomorra gaan, de wereld betreden die verontreinigd is door de zonde, en degenen eruit halen die hen met gastvrijheid verwelkomen. De openbaring van God in Mamre ging verder met de openbaring van de economische Drie-eenheid die Lot en zijn gezin redde, en de twee kunnen het beste samen worden gezien als één demonstratie van de Drie-eenheid. De Drie-eenheid nodigt ons uit in het goddelijk leven, maar wanneer we door zonde omhuld zijn en onze liefde wankelt, komen de Zoon en de Geest naar ons toe, openbaren zich aan ons, werken voor ons en redden ons, zodat we de verontreinigde staat kunnen verlaten. (zoals Lot Sodom achter zich liet) en langzaam de heilige berg beklimmen om vrede met God te vinden.

Henry Karlson (Byzantijns Katholiek)

Jezus, open de ogen van mijn hart zodat ik Uw Uw Woord mag horen en Uw wil kan begrijpen. Open de ogen van mijn geest voor het begrip van Uw evangelieleringen. Vertel mij de verborgen en geheime dingen van Uw wijsheid. Verlicht mijn geest en begrip met het licht van Uw kennis, om niet alleen de dingen die geschreven staan ​​te koesteren, maar ook om ze te verwezenlijken.
Amen