De Belijdenissen van Augustinus

Inleiding

 

De Belijdenissen van Sint Augustinus is een klassiek werk uit de westerse literatuur dat wordt beschouwd als een van de vroegste en belangrijkste autobiografieën ooit geschreven. Dit diepgaande en introspectieve werk is niet alleen een spirituele autobiografie, maar ook een filosofisch en theologisch meesterwerk dat door de eeuwen heen talloze denkers en schrijvers heeft beïnvloed.

Belijdenis, geschreven in de 4e eeuw na Christus door Sint Augustinus van Hippo, een Noord-Afrikaanse theoloog en filosoof, is een gedetailleerd verslag van Augustinus’ leven, zijn bekering tot het christendom en zijn reflecties op zijn eigen zondige aard en de aard van God. Het boek is verdeeld in 13 boeken, die elk verschillende aspecten van Augustinus’ leven en zijn spirituele reis behandelen.

Een van de hoofdthema’s van de Belijdenissen is Augustinus’ worsteling met zijn eigen zondige natuur en zijn zoektocht naar zin en doel in het leven. Hij geeft openlijk toe dat hij zijn zonden en wandaden uit het verleden heeft begaan, en door zijn introspectieve schrijven onderzoekt hij kwesties als de vrije wil, de aard van het kwaad en het probleem van het kwaad in de wereld.
Bekentenissen is ook een diep persoonlijk werk dat ingaat op Augustinus’ relaties met zijn familie, vrienden en mentoren, evenals zijn intellectuele en spirituele ontwikkeling. Door zijn openhartige en introspectieve schrijven nodigt Augustinus lezers uit om na te denken over hun eigen leven en na te denken over de diepere vragen van moraliteit, geloof en de menselijke ervaring.
Al met al is de Bekentenissen van Sint-Augustinus een tijdloos en diepgaand werk dat vandaag de dag nog steeds resoneert met lezers. De verkenning van de menselijke conditie, de complexiteit van het geloof en de zoektocht naar waarheid en betekenis in het leven maken het tot een werk dat nu net zo relevant en tot nadenken stemmend is als meer dan duizend jaar geleden.

 Belangrijke lessen van De belijdenissen van Sint-Augustinus :

1. Het boek dient als een autobiografie van Sint Augustinus en beschrijft zijn reis van spirituele transformatie en bekering tot het christendom. Het biedt een openhartig en diep persoonlijk verslag van zijn worstelingen, twijfels en uiteindelijke overgave aan Gods genade.

2. Augustinus’ Belijdenissen benadrukt de kracht van belijdenis en berouw in het christelijk geloof. Door zijn eerlijke reflecties en belijdenissen van zijn zonden laat Augustinus zien hoe belangrijk het is om iemands wandaden te erkennen en vergeving te zoeken om verlossing en vrede te vinden.

3. Het boek onderzoekt de thema’s van Gods alomtegenwoordigheid, voorzienigheid en liefde in het leven van Augustinus. Door zijn ervaringen en reflecties worstelt Augustinus met vragen over goddelijke soevereiniteit en de menselijke vrije wil, en vindt hij uiteindelijk troost en betekenis in het geloof dat God altijd aanwezig is en werkt voor het welzijn van Zijn schepping.

4. Augustinus’ Belijdenissen gaan ook in op de complexiteit van de menselijke natuur en het verlangen naar vervulling en heelheid. Augustinus’ zoektocht naar betekenis en geluk door middel van wereldse bezigheden leidt hem uiteindelijk tot het besef dat ware bevrediging alleen in God te vinden is.

5. Het boek is een tijdloos bewijs van de universele menselijke ervaring van het zoeken naar waarheid, geloof en doel. Augustinus’ worstelingen en triomfen resoneren met lezers van alle achtergronden en overtuigingen en bieden diepgaande inzichten in de menselijke conditie en de blijvende kracht van geloof in tijden van tegenspoed.

Lees verder : 38 citaten met uitleg :

Lees verder “Inleiding tot de Belijdenissen van Augustinus……”

“Het zijn niet de gezonden die de dokter nodig hebben, maar degenen die ziek zijn” – Matteüs 9:12″

En hierdoor wil ik weten of u de Heer uw God liefhebt en mij, Zijn dienaar en de uwe, of u op deze manier hebt gehandeld, dat wil zeggen, er zou geen enkele broeder in de wereld moeten zijn, hoezeer hij ook gezondigd heeft, die, nadat hij in uw ogen heeft gekeken, zou weggaan zonder uw genade te hebben ontvangen, als hij op zoek is naar genade. En als hij geen genade zou zoeken, zou je hem moeten vragen of hij genade wil. En als hij daarna duizendmaal zondigt, voor uw ogen, heb hem dan meer lief dan mij, zodat u hem tot de Heer kunt terugtrekken. Wees altijd genadig voor zulke mensen …

Als iemand van de broeders, op instigatie van de vijand, dodelijk zondigt, is hij door gehoorzaamheid verplicht zijn toevlucht te nemen tot zijn voogd. En al de broeders, die zouden kunnen weten, dat hij gezondigd heeft, moeten hem niet te schande maken of kwaad over hem spreken, maar laten zij hem grote barmhartigheid betonen en de zonde van hun broeder zeer geheim houden; “want het zijn niet de gezonden die de dokter nodig hebben, maar zij die ziek zijn” (Mt 9,12) … En laat de Bewaarder genadig voor hem zorgen, zoals hij graag verzorgd zou willen worden, als hij zich in een soortgelijke positie bevond.

jEn als deze broeder in een dagelijkse zonde valt, laat hij dit dan belijden aan een broeder die priester is. En als er geen priester bij de hand is, laat hem dan biechten bij zijn broer, totdat hij contact heeft met een priester die hem canoniek zal vrijspreken. En de broeders zouden geen macht moeten hebben om enige andere boete op te leggen, behalve deze: “Ga heen en zondig niet meer!” (Joh 8,11).

– Sint Franciscus van Assisi (1182-1226), stichter van de minderbroeders –

 Brief aan een overste van de Franciscaanse Orde.

U bent heilig, Heer, de enige God, en uw daden zijn wonderbaarlijk.
Je bent sterk.
Je bent geweldig.
Jij bent de Allerhoogste.
Jij bent Almachtig.
U, Heilige Vader, bent Koning van hemel en aarde.
U bent Drie en Eén, Heer God, helemaal goed.
U bent Goed, geheel Goed, allerhoogst Goed, Heer God, levend en waarachtig.
Jij bent liefde.
Jij bent wijsheid.
Jij bent nederigheid.
Jij bent uithoudingsvermogen.
Jij bent rust
Jij bent vrede.
Jij bent vreugde en blijdschap.
Jij bent gerechtigheid en gematigdheid.
U bent al onze rijkdom, en U bent voldoende voor ons.
Jij bent schoonheid.
Jij bent zachtheid.
Jij bent onze beschermer.
Jij bent onze beschermer en verdediger.
Jij bent onze moed.
Jij bent onze toevluchtsoord en onze hoop.
U bent ons geloof, onze grote troost.
U bent ons eeuwige leven, grote en wonderbaarlijke Heer, God Almachtige, barmhartige Verlosser.

Amen.

————————————————————–

Als God ziet dat het intellect zich volledig aan Hem heeft onderworpen en zijn hoop alleen op Hem vestigt. Hij versterkt het door te zeggen: ‘Wees niet bang, Jakob, mijn zoon, mijn kleine Israël’ (Jes. 41:14. LXX), en: ‘Wees niet bang: want Ik heb je verlost, Ik heb je bij Mijn naam geroepen; jij bent van mij. Als je door water gaat, zal ik bij je zijn, en de rivieren zullen je niet verdrinken. Als je door vuur gaat, zul je niet verbrand worden, en de namen zullen je niet verteren. Want ik ben de Heer, uw God, de Heilige van Israël, die u redt’ (vgl. Jes. 43:1-3. LXX).

Isaiah the solitary

Benijd de Goddelozen niet –  Psalm 34(36)

Benijd de Goddelozen niet (Psalm 34 (36)

Wees niet jaloers op degenen die kwaad doen.

Ze drogen net zo snel op als hooi;

ze zullen verdorren als het gras.

Stel je vertrouwen in de Heer en doe goed,

en uw land en woning zullen veilig zijn.

Neem uw welbehagen in de Heer,

en hij zal je geven wat je hartje begeert.

Vertrouw je reis toe aan de Heer en hoop op Hem:

En hij zal handelen.

Hij zal uw oprechtheid doen schijnen als het licht,

je oordeel als de zon op het middaguur.

Neem uw rust in de Heer en hoop op Hem:

benijd niet degene die op zijn eigen manier gedijt,

de man die complotten weeft.

Onthoud u van toorn, laat woede varen:

benijd hem niet die zich tot het kwade wendt,

want zij die kwaad doen, zullen vernietigd worden,

maar zij die aan de zijde van de Heer staan

zullenl de aarde beërven.

Nog een ogenblik – en de zondaar zal weg zijn:

Je zult kijken waar hij was en niets vinden.

Maar de zachtmoedigen zullen het land beërven

en geniet van overvloedige vrede.

 

Ps. 34 (36)

“Het is niet nodig om veel woorden te zeggen.
Strek gewoon uw handen uit naar God en zeg:
Heer, zoals U wilt en zoals U wenst. Leid mij”

Macarius van Egypte

“De eerste graad van nederigheid
is onmiddellijke gehoorzaamheid.”

Sint-Benedictus van Nursia
Stichter van de Benedictijner orde
(480-547)”

Wanneer je ziel door wroeging wordt geprikt en geleidelijk verandert, wordt ze een fontein die vloeit van rivieren van tranen en wroeging. … Als iemand van jullie ooit met tranen communiceert, of je nu huilt voor de liturgie of tijdens de goddelijke liturgie, of juist op het moment dat je de goddelijke gaven ontvangt, en hij dit niet wil doen, de rest van zijn dagen en nachten zal het hem niets baten om maar één keer te hebben gehuild. Het is niet alleen dit dat ons tegelijk zuivert en ons waardig maakt; het is een dagelijks verdriet dat niet ophoudt tot de dood.

Symeon de nieuwe theoloog

“Ga aan de rand van de afgrond van wanhoop staan, en als je ziet dat je het niet meer kunt verdragen, trek je dan een beetje terug en drink een kopje thee.” –

Ouderling Sophrony van Essex

Het ontwerp rond dit citaat van ouderling (nu heilige) Sophrony van Essex bevat lavendel, kamille en korenbloem om te herinneren aan zomerdagen en een rustgevend kopje kruidenthee.  ...

…Maria kon slechts de Moeder zijn van het ‘vlees’ van Christus, omdat dit vlees geen zelfstandig bestaan ​​kende maar waarlijk het ‘vlees van God’ was. In dit vlees (kata sarka) leed de Zoon van God, stierf en stond hij weer op; met dit vlees is de hele verloste mensheid geroepen om gemeenschap te hebben met de Heilige Geest.

Johannes Meyendorff

Echte contemplatie brengt geen spanning met zich mee. Er is geen reden waarom het de zenuwen van iemand zou aantasten: integendeel, het ontspant ze. Het laat je uitgerust en verfrist achter in je hele wezen. Er is geen spanning bij echte contemplatie, want als het geschenk echt is, ben je er niet afhankelijk van, je bent niet verslaafd aan de ‘behoefte’ om iets te ervaren. De contemplatieve zoekt geen geruststelling in zichzelf, in zijn deugd, in zijn toestand, in zijn ‘gebed’. Zijn vertrouwen is in God, niet in zichzelf. De vrede en ‘rust’ van contemplatie zijn de vrucht van een levend geloof in de werking van goddelijke genade. De contemplatief is in staat zichzelf en al het andere los te laten , wetende dat alles wat er toe doet in zijn leven in Gods handen ligt, en dat hij niet ‘ over morgen hoeft na te denken’. Hij beseft ten volle de betekenis van de evangelieboodschap  van verlossing door de genade van God en niet door afhankelijkheid van menselijk vernuft.

– The Inner Experience: Notes on Contemplation William H. Shannon, redacteur (San Francisco: Harper San Francisco, 2003) p. 113.

Op een dag kwam ik niet al te dronken thuis en zag binnen een jonge priester zitten, die mijn zoon in zijn armen hield en heel liefdevol iets tegen hem zei. Het kind luisterde aandachtig naar hem. Het leek mij dat Batyushka op Christus leek op die foto genaamd ‘The Blessing of the Children’. In eerste instantie wilde ik vloeken: waarom hing hij hier rond?… maar Batyushka’s liefdevolle en plechtige ogen hielden me tegen: ik schaamde me. Ik sloeg mijn ogen neer, terwijl hij naar mij bleef kijken en recht in mijn ziel keek. Hij begon te praten. Ik kan niet eens hopen dat ik alles wat hij zei kan reproduceren. Hij vertelde dat mijn hut een paradijs is, want overal waar kinderen zijn, is alles licht en warm, en dat ik dit paradijs niet moet verruilen voor de rokerige sfeer van een bar.Hij beschuldigde mij niet, – nee, hij bleef mij excuseren, alleen had ik geen zin om verontschuldigd te worden… Hij vertrok, terwijl ik daar gewoon rustig bleef zitten… Ik huilde niet, ook al stond mijn ziel op de rand van tranen. Mijn vrouw bleef naar mij kijken… En sinds die tijd ben ik weer een fatsoenlijke man geworden…’

Johannes van Kronstadt

 

 

 

Liefde kent geen logica – met welke logica bidt een heilige voor reptielen en demonen? Het is religie die logica bezit, gewapend met het arsenaal van de wet. Logica en recht zijn de wapens van religie, de wapens die het ego beschermen. … Liefde begint waar dergelijke bepantsering van het ego eindigt. Wanneer de ander belangrijker is dan ons eigen voortbestaan. Belangrijker dan welke rechtvaardiging dan ook, elke voorbijgaande of eeuwige geruststelling. Een bereidheid om zelfs verdoemenis te aanvaarden ter wille van degene van wie je houdt.

Christos Yannaras.

(Het volledige artikel :

Het water is gestegen en er komen zware stormen op ons af, maar we zijn niet bang om te verdrinken, want we staan ​​stevig op een rots. Laat de zee woeden, zij kan de rots niet breken. Laat de golven maar stijgen, ze kunnen de boot van Jezus niet laten zinken. Wat moeten we vrezen? Dood? Voor mij betekent het leven Christus, en de dood is winst. Verbannen? De aarde en haar volheid behoren de Heer toe. De inbeslagname van goederen? We hebben niets in deze wereld gebracht, en we zullen er zeker niets van afnemen. Ik heb alleen maar minachting voor de bedreigingen van de wereld, ik vind de zegeningen ervan lachwekkend. Ik heb geen angst voor armoede, geen verlangen naar rijkdom. Ik ben niet bang voor de dood, noch verlang ik ernaar te leven, behalve voor uw welzijn. Ik concentreer mij daarom op de huidige situatie, en ik dring er bij jullie, mijn vrienden, op aan om vertrouwen te hebben.

Hoor je de Heer niet zeggen: Waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn, daar ben ik in hun midden? Zal hij dan afwezig zijn als zoveel mensen, verenigd in liefde, samenkomen? Ik heb zijn belofte; Ik ga zeker niet op mijn eigen kracht vertrouwen! Ik heb wat hij heeft geschreven; dat is mijn staf, mijn veiligheid, mijn vredige haven. Laat de wereld in rep en roer zijn. Ik houd me aan zijn belofte en lees zijn boodschap; dat is mijn beschermende muur en garnizoen. Welk bericht? Weet dat ik altijd bij je ben, tot het einde van de wereld!

John Chysostomos

Psalm 95:1

Kom, laten we de HEER loven! Laten we onze lof uitschreeuwen naar de Rots die ons redt. Kom en aanbid hem met dankliederen. Laten we vrolijke lofliederen voor hem zingen.

Je moet je zelfs intern niet ergeren aan onterechte kritiek op jou, hoe slecht deze ook is. Het kwaad begint vanuit slechte gedachten. Als je verbitterd en geïrriteerd raakt. Al is het maar in gedachten, dan verpest je de spirituele sfeer. Je stopt de werking van de Heilige Geest en je staat toe dat de duivel het kwaad vergroot. Je moet altijd bidden, liefhebben en vergeven, en elke slechte gedachte in je afwijzen.
St.Porfyrios