De Grote Vasten – Alexander Schmemann

deel : 4  Zuiverheid

zuiverheid

Als men deze term niet reduceert, zoals zo vaak en ten onrechte wordt gedaan, alleen tot zijn  seksuele connotaties, wordt het begrepen als de positieve tegenhanger van luiheid. De exacte, volledige vertaling van het Griekse jsofrosunè” en het Russische “tselomudrie” zou moeten zijn “totale integriteit”. Traagheis is voor alles verbrokkeldheid, de verdelldheid van onze
visie en van onze wilskracht, het onvermogen om het geheel te zien.Het tegenovergestelde is dan “heelheid.” Als we met zuiverheid gewoonlijk de deugd bedoelen die in strijd is met seksuele verdorvenheid, komt dat omdat het gebroken karakter van ons bestaan ​​nergens beter tot uiting komt dan in de vervreemding van het lichaam, van het leven en de controle van de geest. Christus herstelt de heelheid in ons en Hij doet dat door de ware schaal van waarden in ons te herstellen door ons terug te leiden naar God.”

uit Grote Vasten door Vader
Alexander Schmemann

VASTEN
IS DE VERANDERING VAN
ELK DEEL VAN ONS LEVEN,
OMDAT HET OFFER VAN
HET VASTEN NIET DE ONTHOUDING IS, MAAR
HET AFSTAND NEMEN VAN ZONDEN

Johannes Chrysostomos

H. Theodorus de Studiet (759-826)
monnik te Constantinopel – Catechismus 46 (De Grote Catechese, collectie Oosterse Spiritualiteit)

Er zullen dagen komen… waarop ze zullen vasten

Mijn geliefde kinderen, broeders en zusters, God die in zijn wijsheid alles bestuurt, die op een voortreffelijke en met wijsheid de seizoenen en de jaren tot een goed einde brengt, heeft ons ook dit bekend gemaakt: zij zijn reeds aangebroken, de dagen van heil en verlossing voor de zielen. (…) En we danken Hem die ons deze dagen heeft geopenbaard en ons waardig heeft bevonden ze te bereiken. Daarom moeten wij te allen tijde een heilig en rein leven leiden en elk gebod van God naleven, vooral in deze tijd. (…)
Aangezien dit de tijd van zuivering is, laten we onszelf zuiveren! Omdat het de tijd van de onthouding is, laten wij ons onthouden, en niet alleen van het eten – dat is niet genoeg – maar laten wij ons onthouden van (…) het benijden van de goede naam van onze broeder, van het boos of geïrriteerd worden op onze naaste, van het niet in toom houden van onze tong en haar te laten gaan zoals zij wil. Maar laat het voor zichzelf grenzen stellen, laat het op geen enkel moment te veel of te weinig spreken, en laat het spreken over onderwerpen die passend zijn. Laat onze blik vrij zijn van schaamteloze blikken en laat ons oor gesloten zijn, alleen open om te luisteren naar wat God behaagt en wat Hij liefheeft.
Ja, mijn geliefde kinderen, ja, ik vermaan jullie, maak jezelf tot een instrument, een aangename harp van de Heilige Geest. (…) Bewaar de vrede onder elkaar. De meest eerbiedwaardige vastentijd is vermoeiend voor het lichaam, dat is waar, maar laat het uw moed niet verzwakken! (…) Een beetje geduld en, zoals gewoonlijk, zult u het gewicht ervan niet meer voelen!

Bron : Evangelizo.org

De Grote Vasten – Alexander Schmemann

Deel 3 : ijdel gepraat

IJDEL GEPRAAT

“Eindelijk, loze gepraat. Van alle geschapen wezens is de mens alleen begiftigd met de gave van het woord. Alle vaders zien het” zegel “van het goddelijke beeld in de mens omdat God zelf wordt geopenbaard als Woord (Johannes :). het is het hoogste geschenk, maarjuist omdat het de hoogste gave is, bergt het ook het grootste gevaarin zich.Juist omdat het de meest eigen uitdrukking van de mens is, hetmiddel tot zijn zelfverwerkeling, is het ook de mogelijkheid van zijn val en zelfvernietiging, van zijn verraad en van zijn zonde. Het woord verlost en het woord doodt; het woord inspireert en het woord vergiftigt. Het woord is het instrument van de Waarheid en het woord ishet instrument van de Duivelse leugen. Door zijn onovertroffen positieve macht heeft het ook een enorme negatieve macht. Het woord schept, positief of negatief. Los gemaakt van zijn oorsprong en zijn doel wordt het woord ijdel. Het “versterkt” de traagheid, de moedeloosheid en de heerszucht en maakt het leven tot een hel. Het wordt dé grote macht van de zonde.

De Grote Vasten – Alexander Schmemann

Deel 2 : Traagheid en moedeloosheid

The result of laziness is cowardice. It is the state of despondency that all spiritual fathers consider the greatest danger to the soul. Despondency is man’s inability to see anything good or positive; it is the reduction of everything to negativity and pessimism. It is really a demonic force in us, because the devil is essentially a liar. He lies to man about God and about the world; he fills life with darkness and denial. Despondency is the suicide of the soul, because when man is possessed by it, he is absolutely incapable of seeing the light and longing for it.

LUIHEID
“Deze basisziekte is luiheid. Het is dat wezen dat ons altijd “naar beneden” duwt in plaats van “omhoog” – dat ons constant  ervan overtuigt dat geen verandering mogelijk is en daarom wenselijk is. Het is in feite een diepgeworteld cynisme dat op elke spirituele geestelijke uitdaging antwoordt: “Waarom?” en ons leven tot een enorme geestelijke verspilling maakt. Het is de wortel van alle zonde, want het  vergiftigt de geestelijke energie bij de bron.
Het resultaat van luiheid is lusteloosheid. Het is de staat van moedeloosheid die alle geestelijke Vaders als het grootste gevaar voor de ziel aanzien. Moedeloosheid is de onmogelijkheid voor de mens om iets goeds of positiefs te zien; het is de reductie van alles tot negativisme en pessimisme.
Het is werkelijk een demonische kracht in ons omdat de duivel fundamenteel een leugenaar is. Hij liegt tegen de mens over God en over de wereld; hij vult het leven met duisternis en ontkenning. Moedeloosheid is de zelfmoord van de ziel, want als de mens erdoor bezeten is, is hij absoluut niet in staat het licht te zien en ernaar te verlangen.

Moedeloosheid :

Het resultaat van luiheid is lafhartigheid. Het is de toestand van moedeloosheid die alle geestelijke vaders als het grootste gevaar voor de ziel beschouwen. De moedeloosheid is de onmogelijkheid voor de mens om iets goeds of positiefs te zien; het is de reductie van alles tot negativisme en pessimisme. Het is werkelijk een demonische kracht in ons, omdat de duivel in wezen een leugenaar is. Hij liegt tegen de mens over God en over de wereld; hij vult het leven met duisternis en ontkenning. De moedeloosheid is de zelfmoord van de ziel, want wanneer de mens erdoor bezeten is, is hij absoluut niet in staat het licht te zien en ernaar te verlangen.

JIJ OOK MIJN ZOON, HOE LANG ZUL JE NALATIG ZIJN? WAT IS DEGRENS VAN JE NALATIGHEID? ZOALS HET VORIG JAAR WAS, ZO IS HET DIT JAAR; ZOALS HET GISTEREN WAS, ZO IS HET VANDAAG. ZO LANG ALS JE NALATIG BENT, ZAL ER GEEN VOORUITGANG ZIJN VOOR JOU.

ST. PACHOMIUS DE GROTE

Over berouw  – 203 na X 

“Als we in feite iets verbergen voor de
 ogen van de mensen, zullen we het dan tegelijkertijd
verbergen voor God? Is dan de goede
mening van de mensen gelijkgesteld met de kennis
van God? Is het beter in het geheim verdoemd te worden
dan om in het openbaar vrijgesproken te worden? ‘Maar het is een
ellendige zaak om zo tot de biecht te komen !’ Ja, het kwaad leidt tot ellende,
maar waar berouw is, houdt de ellende op,
omdat het daardoor wordt omgezet in redding.

Tertullianos van Carthago

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 11, 2-3

De weduwe te Sarepta

De arme weduwe ging naar buiten om twee stukjes hout te vinden om daarop brood te bakken, en toen ontmoette Elia haar. Deze vrouw was het symbool van de Kerk; omdat een kruis gevormd wordt uit twee stukken hout, zij die ging sterven, zocht hoe ze eeuwig kon leven. Er is hier dus een verborgen mysterie. (…) Elia zei tegen haar: “Ga, voedt mij eerst met uw armoede en uw rijkdommen zullen nooit uitgeput raken”. Wat een gelukkige armoede! Als de weduwe hierbeneden al zo’n beloning heeft gekregen, op welke beloning kan ze dan terecht hopen in het andere leven!

Lees verder “Augustinus : de weduwe te Sarepta”

HYMNE ter herdenking van de onthoofding van Johannes de Doper

God riep grote profeten
om te voorspellen
over de komst van Zijn Zoon.
De grootste, geroepen vóór
zijn geboorte,
was Johannes, de uitverkorene.

Zijn leven was vervuld van vreugde
en hoop;
hij wist dat hij de mindere moest worden,
en dat we een plaats moeten voorbereiden
een plaats waar Jezus kan toenemen.

Johannes zocht in eenzaamheid
naar Christus
en kende Hem toen Hij kwam.
Hij toonde de wereld
het Lam van God
en riep Hem aan in onze naam.

Die eenzame stem riep
de waarheid
Bespot en ontkend.
Als getuige van de wet van God
stierf zijn machtige martelaar.

Wij loven U, Drie-eenheid in één,
het licht van onbekende wegen,
de hoop van allen die
naar U zoeken
wiens liefde al onze dagen vervult.

Hymne :
Stanbrook Abdij – zangboek
Herdenking van de onthoofding
van St Johannes de Doper

Onthoofding van Johannes de Doper

De heilige Johannes de doper waarvan men op 24 februari herdenkt hoe zijn hoofd werd afgehouwen en werd teruggevonden. Zijn hoofd was eerst verborgen in het paleis van Herodes en werd door een vrome vrouw in een aarden vaas begraven op de Olijfberg. Ten tijde van keizer Konstantijn werd het daar gevonden door twee monniken die op bedevaart waren in Jeruzalem, nadat zij in hun slaap hierover een openbaring hadden ontvangen. Het werd ter verering in de kerk geplaatst, maar tijdens de troebelen van een oorlog door een pottenbakker meegenomen naar Emesa (Homs in Syrië), en het kwam in handen van een ariaanse hiëromonnik, die het achterliet in de grot waaruit hij door de Orthodoxen was verjaagd. Een eeuw later werd het hoofd daar voor de tweede maal gevonden in een waterkruik, op aanwijzing van archimandriet Markellos, die daarover een visioen had gehad. Het werd overgebracht naar de kathedraal, en later, onder patriarch Ignatios in de achtste eeuw, naar Constantinopel.

Uit : Heiligenleven voor elke dag, uitg. Orthodox klooster Den Haag

Ik ken mijn spirituele armoede,
mijn eigen nietigheid zonder geloof.
Ik ben zo zwak, dat het alleen door Christus’
naam is dat ik leef en vrede verkrijg,
dat ik me verheug en mijn hart groter wordt,
terwijl ik zonder Hem geestelijk dood ben,
Ik ben verontrust, en mijn hart is benauwd;
Zonder het kruis van de Heer zou ik al lang
het slachtoffer geweest zijn van de meest
wrede benauwdheid en wanhoop. Alleen Christus
houdt me in leven: en het kruis is mijn
vrede en mijn troost.

John van Krohnstadt

“Denk na, geliefden,
hoe groot deze waardigheid is:
dat de Heer komt en
in ons hart wil verblijven. Als
een rijke en machtige
vriend je huis zou binnenkomen
zou je je dan niet haasten om
het hele huis te reinigen, zodat er
niets zou zijn dat
het oog van degene die
komt zou mishagen. Laat u dan
reinigen van de vlekken van het kwaad
uit het huis van
uw ziel, ter voorbereiding
voor de komst van God.”

Gregorius de Grote

LET ER OP OM VAAK
SAMEN TE KOMEN
OM GOD TE DANKEN EN
ZIJN LOF TE  BEZINGEN.
WANNEER JE VEELVULDIG OP
DEZELFDE PLAATS
VERZAMELT, WORDEN DE MACHTEN
VAN SATAN VERNIETIGD, EN DE
VERNIETIGING WAAROP HIJ UIT IS
WORDT VOORKOMEN DOOR DE
EENHEID VAN JULLIE GELOOF.
NIETS IS KOSTBAARDER
DAN VREDE, WAARDOOR ALLE
OORLOG, IN HEMEL EN OP AARDE,
TOT EEN EINDE WORDT GEBRACHT.

SINT IGNATIUS VAN ANTIOCHIE

Zolang we zelf echt zijn, zolang we
echt onszelf zijn, kan God aanwezig zijn en
kan God iets met ons doen. Maar op het moment dat we proberen te zijn wat we niet zijn, is er niets meer te zeggen of te hebben; we worden een fictieve persoonlijkheid, een onwerkelijke aanwezigheid, en deze onwezenlijke aanwezigheid kan niet door God benaderd worden.

Metropoliet Anthony Bloom