Moderne mensen hebben hun leven niet zo kunnen inrichten dat ze genoeg vrije tijd hebben voor gebed en de geestelijke contemplatie van God. Deze passie wordt afgoderij genoemd door St. Paulus en de “dochter van ongeloof” door St. Johannes de Heler. 

St. Sophrony van Essex

Geef me uw waarheid te kennen voordat ik dit leven verlaat.Houd mijn leven in deze wereld totdat ik u ware bekering mag aanbieden

Heilige Sophrony, Gebed bij het aanbreken van de dag

“Wees niet moedeloos als je tegen de onstoffelijke vijand vecht, maar prijs zelfs te midden van je kwellingen en onderdrukking de Heer, Die je waardig heeft gevonden om voor Hem te lijden, door te strijden tegen de subtiliteit van de slang, en om elk uur voor Hem gewond te worden; want als u niet vroom had geleefd en had getracht zich met God te verenigen, zou de vijand u niet hebben aangevallen en gekweld.”

Johannes van Kronstadt – Mijn leven in Christus

We beschouwen  het afvallen van Gods vriendschap als het enige vreselijke, en we beschouwen het worden van Gods vriend als het enige dat eer en verlangen waardig is.

Gregorius van Nyssa

 Terwijl we ons onderdompelen in het onpeilbare licht en de diepte van Witte Donderdag, is dezelfde beslissende vraag gericht aan ieder van ons: reageer ik op de liefde van Christus en accepteer ik die als mijn leven, of volg ik Judas in de duisternis van zijn nacht? 

Vader Alexander Schmemann

• Controleer de spelling of gebruik andere trefwoorden.

Onze Vader, die in de hemelen zijt. Zie hoe Hij de hoorder meteen opwekte en hem herinnerde aan al Gods milddadigheid in het begin. Want wie God Vader noemt, door hem zowel vergeving van zonden, als het wegnemen van straf, en gerechtigheid, en heiliging, en verlossing, en adoptie, en erfenis, en broederschap met de Eniggeborene, en de voorziening van de Geest, worden in deze ene titel erkend. Want men kan God geen Vader noemen, zonder al die zegeningen te hebben bereikt. Daarom wekt Hij hun geest dubbel, zowel door de waardigheid van Hem die aangeroepen is, als door de grootsheid van de weldaden die zij hebben genoten. Maar als Hij zegt, in de Hemel, spreekt Hij dit niet als het opsluiten van God daar, maar als het terugtrekken van Hem die van de aarde bidt, en hem vastbinden op de hoge plaatsen en in de woningen daarboven.

Het artikel gaat verder..:

‎Hij leert bovendien om ons gebed gemeenschappelijk te maken, ook ten behoeve van onze broeders. Want Hij zegt niet: ‎‎mijn Vader, die in de hemelen zijt,‎‎ maar‎‎, onze Vader ; Hij offert zijn smeekbeden op voor het lichaam in gemeenschappelijkheid, en kijkt nergens naar het zijne, maar overal naar het welzijn van zijn naaste. En daarmee neemt Hij onmiddellijk de haat weg, en onderdrukt hij hoogmoed, en verdrijft Hij afgunst, en brengt Hij de moeder van alle goede dingen binnen, zelfs de naastenliefde, en verdelgt hij de ongelijkheid van de menselijke dingen, en laat hij zien hoe ver de gelijkheid reikt tussen de koning en de arme man, al is het maar in die dingen die het grootst en het meest onmisbaar zijn, we zijn allemaal kerels. Want wat voor kwaad komt er van onze verwanten beneden, wanneer wij in dat wat hoog is, allen met elkaar verbonden zijn, en niemand heeft iets meer dan een ander; noch de rijken meer dan de armen, noch de meester dan de dienaar, noch de heerser dan het subject, noch de koning dan de gewone soldaat, noch de filosoof dan de barbaar, noch de bekwame dan de ongeleerde? Want aan allen heeft Hij één edelheid gegeven, nadat Hij had toegestaan de Vader van allen genoemd te worden.‎

Wanneer Hij ons daarom herinnerd heeft aan deze adel, en aan de gave van boven, en aan onze gelijkheid met onze broeders, en aan naastenliefde; en wanneer Hij ons van de aarde heeft verwijderd en ons in de Hemel heeft gefixeerd; laten we eens kijken wat Hij ons hierna gebiedt te vragen. In de eerste plaats is zelfs dat gezegde alleen voldoende om instructie in alle deugd te implanteren. Want hij die God Vader heeft genoemd, en een gewone Vader, zou terecht verplicht zijn zo’n gesprek te voeren, om deze adel niet onwaardig te lijken en een ijver te tonen die in verhouding staat tot de gave. Maar Hij heeft hier geen genoegen mee, Hij voegt er ook nog een clausule aan toe, waarmee hij zegt:‎

Lees verder “Johannes Chrysostomos : Commentaar op het Onze Vader…”

Ochtendgebed – bij het opstaan
Heilige Sophrony van Essex

Eeuwige Heer, Schepper van alle dingen, die mij in dit leven riep door Uw ongekende goedheid; die mij de genade van de doop schonk en het zegel van de Heilige Geest; die mij versierde met het verlangen U te zoeken, de enige ware God, die mijn smeekbede waardig is.

Mijn God, ik heb geen leven, licht, vreugde, wijsheid, kracht zonder U.‎
Maar gij hebt tot Uw discipelen gezegd: ‘Alles wat gij in gebed vraagt, gelovigen, zal je ontvangen.’‎

Waar durf ik u aan te roepen: Reinig mij van alle bezoedeling van vlees en geest.‎

Leer me bidden .‎

Zegen deze dag die u mij, Uw onwaardige dienaar, gegeven hebt.‎
Opgewekt door de kracht van Uw Genade spreek en werk ik onophoudelijk tot U in heerlijkheid in de geest van zuiverheid, nederigheid, geduld, liefde, adel, vrede, moed en wijsheid, en heilig Uw aanwezigheid overal eeuwig.‎
Heer God, toon mij de weg van Uw wil in Uw oneindige goedheid en eis van mij dat ik zonder zonde voor U wandel.‎

Maar noch de pijn, noch de smart,  die voor U verborgen is, zal Uw geheim zijn. Hoor mijn gebed en leer mij in Uw Heilige Geest, de weg waarop die ik moet gaan.

Verlaat mij niet, wanneer mijn verdorven wil mij op andere wegen brengt, maar leid mij met geweld terug tot U.

Geef mij de kracht van Uw liefde om mij te vestigen in het goede.
Bewaar mij voor elk woord of werk dat zielvernietigend is, voor elke innerlijke en uiterlijke beweging die U niet behaagt en schadelijk is voor mijn broeder.
Leer mij in te zien hoe hij mij heeft gezien, en waarvoor hij mij heeft gezien.

Indien het Uw wil is, dat hij mij niet antwoordt, geef mij dan een geest van vredig zwijgen, en van vrees en gevaar voor mijn broeder.
Leg mij Uw geboden op en laat mij tot mijn laatste ademtocht niet afwijken van het licht van Uw geboden, totdat zij de enige wet van mijn gehele wezen zijn, zowel in tijdelijke als in eeuwige zin.

Uw wil, o God, ontferm U over mij.
Verlos mij van mijn ellende , en verberg de weg van de verlossing niet voor mij. In mijn dwaasheid, o God, om Uw grote en vele gebeden, die mij goddeloos, zwak en boosaardig hebben gemaakt, roep ik tot U: ontferm U over mij.
Wend mij niet af van Uw Aangezicht vanwege mijn arrogantie.

Geef en vermeerder in mij de kracht om U lief te hebben, volgens Uw geboden, met heel mijn hart, met heel mijn ziel, met heel mijn verstand.

Ja, God, leer mij een rechtvaardig oordeel en kennis van Uw Heilige Geest.‎.
Leer mij Uw waarheid kennen voordat ik dit leven verlaat.

Verleng de dagen van mijn leven tot ik U de ware inkeer bied.

En wanneer het U behaagt mij het einde van mijn leven te brengen, voorzie mij dan van de dood, opdat mijn ziel bereid moge zijn U te ontmoeten.

Wees bij mij, Heer, in dat vreselijke uur, en geef mij de vreugde van Uw heil.
Reinig mij van alle opzettelijke en onopzettelijke zonden, van alle ongerechtigheid die in mij verborgen is en schenk mij een goede verontschuldiging voor Uw ontzagwekkend oordeel. God, volgens Uw grote barmhartigheid en Uw onmetelijke naastenliefde, hoor mijn gebed.
Amen‎

Bron : https://www.ekklisiaonline.gr/proseyxes/

Nederlandse vertaling : Kris Biesbroeck – © 2022 juli

We hebben zo’n rijke God, Die zo’n grote genade heeft, maar toch leven we in zo’n armoede. We zijn van streek door het minste of geringste; dit is een ellendige staat. We zouden de hele tijd blij moeten zijn. Ons leven moet altijd een dagelijkse verrassing zijn. Er gaat geen dag voorbij zonder dat God ons een nieuw gevoel van eeuwig leven geeft.

St Sophrony van Essex

“Ik ben een dromer. Ik weet zo weinig van het echte leven dat ik het gewoon niet kan laten om zulke momenten als deze in mijn dromen opnieuw te beleven, want zulke momenten zijn iets dat ik zelden heb meegemaakt. Ik ga de hele nacht over je dromen, de hele week, het hele jaar. Ik heb het gevoel dat ik je zo goed ken dat ik je niet beter had kunnen kennen als we twintig jaar vrienden waren geweest. Je zult me toch niet in de steek laten? Slechts twee minuten, en je hebt me voor altijd gelukkig gemaakt. Ja, gelukkig. Wie weet heb je me met mezelf verzoend, al mijn twijfels opgelost.”

Fjodor Dostojevski, Witte Nachten

Liefde heeft geen logica – met welke logica bidt een heilige voor reptielen en demonen? Het is religie die logica heeft, gepantserd met het arsenaal van de wet. Logica en wet zijn de wapens van religie, de wapens die het ego beschermen. … Liefde begin waar dergelijke wapenrustingen van het ego eindigen. Wanneer de ander belangrijker is dan ons eigen voortbestaan. Belangrijker dan enige rechtvaardiging, enige voorbijgaande of eeuwige geruststelling. Een bereidheid ozelfs verdoemenis te aanvaarden omwille van degene van wie je houdt.

-Christos Yannaras

‎ “God staat toe dat verdrukkingen en tegenslagen mensen overkomen – zelfs de heiligen – zodat ze in nederigheid kunnen volharden.‎Maar als wij ons hart verharden tegen tegenslagen en verdrukkingen, verhardt Hij ook deze verdrukkingen tegen ons. Aan de andere kant, als we ze met nederigheid en met een verslagen hart aanvaarden, zal God verdrukking vermengen met barmhartigheid”.

+ St. Isaac de Syriër.

en nog…

Nederigheid is het opgeven van zelfredzaamheid, afhankelijk van God. Het erkennen van onze zwakheid nodigt Gods goddelijke genade uit in ons leven. Zoals de heilige Paulus in zijn tweede brief aan de Korinthiërs zei: “Daarom heb ik genoegen in zwakheden, in verwijten, in behoeften, in vervolgingen, in nood, omwille van Christus. Want als ik zwak ben, dan ben ik sterk.” (2 Korintiërs 12:10).
Laten we in alle dingen niet vergeten om altijd de herinnering aan God te hebben.
Wees dagelijks orthodox!

“Het Koninkrijk der Hemelen lijdt aan geweld, en de gewelddadigen nemen het met geweld” (Matteüs 11:12). Als we er niet dagelijks naar streven om de hartstochten te overwinnen, die tegen ons vechten, en om het Koninkrijk van God in ons hart te verwerven, dan zullen de passies tiranniek, met geweld bezit van ons nemen, onze ziel binnendringen als rovers; onze gehechtheid aan aardse dingen zal evenredig toenemen naarmate ons geloof in hemelse zegeningen en liefde voor God en onze naaste ook zwakker en zwakker zal worden; wij zullen steeds minder rust en vrede van hart genieten. We moeten strijden in de kwestie van de redding van de ziel, die kostbaarder is dan wat dan ook in de wereld; we moeten alles wat aards is als dross, of als een fantoom, een visioen beschouwen, en alles wat hemels is, bovenal de Heer Zelf, als waarheid zelf, eeuwig, zeer gezegend en onveranderlijk.”

– Heilige Johannes van Kronstadt

De redding staat voor mij open als ik weer tot Christus zal terugkeren. Christus is mijn Goede Nieuws. Hij werd voor mij geboren, zodat ik tot leven zou komen en genezen zou worden. Hij leerde me. Hij openbaarde Zichzelf aan mij als God de Verlosser. Alleen met Zijn hulp kan ik op mijn voeten staan.

Vader Alexander Men

Vader Alexander Men

“Als we Christus intens volgen, zullen we worden toegestaan, zelfs op deze aarde, om als het ware op de drempel van het hemelse Jeruzalem te staan en te genieten van de contemplatie, op dat eeuwigdurende feest, zoals de gezegende apostelen, die, in het volgen van de Verlosser als hun leider, toonde en nog steeds de manier toont om hetzelfde geschenk van God te verkrijgen. Ze zeiden: Kijk, we hebben alle dingen achter ons gelaten en zijn U gevolgd. Ook wij volgen de Heer en vieren zijn feest met daden in plaats van met woorden.”

Heilige Athanasius

Johannes Chrysostomos :  ik heb het met mijn eigen geld gekocht! Wat zeg je nu? Wat is er erger dan deze taal? Je hebt geen eigen lichaam meer -want je hebt het weggegeven bij het huwelijk- maar je hebt wel eigen geld? Je bent één persoon, één organisme. Deze vervloekte zin, “mijn eigen”, is een gruwel van de duivel.

-Johannes Chrysostomus, ca 400‎

“Zo zal het ook gaan op het einde van de wereld: de engelen zullen uittrekken om de slechten tussen de rechtvaardigen uit te zoeken en in de vuuroven te werpen. Daar zal geween zijn en tandengeknars.” Matteus : 13,49-50

“Zorg ervoor dat deze aanmatigende gedachten ons hart niet binnenkomen, in een poging om ons van de zondaars af te scheiden, om niet bezoedeld te worden door contact met hen, omdat we een band van zuivere en heilige discipelen willen vormen. We zullen niets anders bereiken dan onze eenheid te verbreken, onder het voorwendsel om niet met de goddelozen om te gaan. Laten we integendeel de gelijkenissen van de Schrift herinneren, hun geïnspireerde woorden, hun treffende voorbeelden, waar ons wordt getoond dat, tot het einde van de wereld en de dag des oordeels, het slechte altijd vermengd zal zijn met het goede in de Kerk ,….. zonder dat hun deelname aan de sacramenten schadelijk is voor het goede, zolang deze laatste geen rol hebben gespeeld in hun zonden.”

Augustinus

Maria was een zuivere maagd, met een harmonieuze instelling. Ze hield van goede werken. Ze wilde niet gezien worden door mannen; maar ze vroeg God om haar te onderzoeken. Ze bleef voortdurend thuis, leefde een gepensioneerd leven en imiteerde een honingbij. Ze deelde gul uit aan de armen wat er overbleef van het werk van haar handen. Ze bad solitair tot God, om twee dingen: om een slechte gedachte niet in haar hart te laten wortelen en om noch vrijmoedig noch hard van hart te worden. Haar spraak was kalm en haar stem was laag. Ze wilde elke dag vooruitgang boeken; en dat deed ze. Toen ze ’s morgens opstond, probeerde ze haar werken nieuwer te maken dan de werken die ze al had gedaan. Ze was niet bang voor de dood, maar was eerder verdrietig en zag elke dag dat ze de drempel van de hemel nog niet was overgestoken
(St. Athanasius de Grote)

“Wie een dienaar van de
Heer is geworden, vreest alleen zijn Meester. Maar wie
zonder de vreze van God is, is vaak bang voor
zijn eigen schaduw. Angst is de dochter
van ongeloof. Een trotse ziel is de slaaf van
angst; hopen op zichzelf, het komt in een zodanige
staat dat het schrikt van een klein geluid en
bang is in het donker.”

St. Jan van de Ladder