(Jezus Christus), die komt als rechter van de levenden en de doden, voor wiens bloed God degenen die hem ongehoorzaam zijn verantwoordelijk zal houden… Maar Hij die Hem uit de dood heeft opgewekt, zal ons ook doen opstaan, als wij Zijn wil doen, en wandelen in Zijn geboden, en liefhebben wat Hij liefhad, onszelf behoeden voor alle ongerechtigheid, begeerte, liefde voor geld, kwaad spreken, vals getuigenis; het kwaad niet voor het kwaad te maken.”

Polycarpus : +Over Werken & Verlossing+ Brief aan de Filippenzen Hfdst. 2 (Geschreven in 135 na Christus)

“In liefde heeft God de wereld tot bestaan gebracht; in liefde zal God het in die wonderbaarlijke getransformeerde staat brengen, en in liefde zal de wereld verzwolgen worden in het grote mysterie van degene die al deze dingen heeft voorgevormd; in liefde zal de hele loop van het bestuur van de schepping uiteindelijk worden samengesteld.”

St Isaac de Syriër

“We moeten een uitzondering maken voor de heilige Maagd Maria, die ik geen vraag wil stellen over het onderwerp zonde, uit eer aan de Heer; want van Hem weten we wat een overvloed aan genade voor het overwinnen van elke zonde aan haar werd verleend, die de verdienste had om Hem te ontvangen en te dragen die ongetwijfeld geen zonde had (1 Johannes 3:5). Als we dan, met uitzondering van de Maagd, alle bovengenoemde heilige mannen en vrouwen konden verzamelen en hen konden vragen of ze zonder zonde leefden, wat kunnen we dan veronderstellen dat hun antwoord zou zijn?”

Augustinus : Natuur en genade (415 4.D

Theophorus : “Hij die aan Christus’ borst lag”lag

Ignatius, die ook Theophorus wordt genoemd, tot de kerk die in Efeze in Azië is, terecht zeer gelukkig en gezegend in de grootheid en volheid van God de Vader, en voorbestemd vóór de eeuwen der tijden, dat het altijd voor een blijvende en
onveranderlijke heerlijkheid, verenigd en uitverkoren zijn door het ware lijden door de wil van de Vader, en Jezus Christus, onze God: Overvloedig geluk.

Ignatius van Antiochië

We kunnen geen zuiver gebed verwerven, behalve door bekering. Wanneer we ons bekeren, dat wil zeggen, wanneer we onszelf reinigen van elke zondige passie, worden we geleidelijk in staat om het goddelijke licht binnen te gaan.

Heilige Sophrony (Essex)

Ik ontving je brief, mijn kind, en ik zag je angst. Maar wees niet verdrietig, mijn kind. Maak je niet zo druk. Ook al ben je weer gevallen, sta weer op. Je bent geroepen tot een hemelse weg. Het is niet verwonderlijk dat iemand die rent struikelt. Het vergt gewoon geduld en berouw op elk moment.

Heilige Jozeph de Hesichast

“Elke keer als u zegt: “Heer, ontferm U over mijn kind”, zal hij van Christus een goede gedachte ontvangen… Hoe meer je bidt, hoe meer goede gedachten je kind zal krijgen.”

St. Porphyrios van Kavsokalyvia

“Mochten we vallen, dan moeten we niet wanhopen en ons zo vervreemden van de liefde van de Heer. Want als Hij dat wil, kan Hij barmhartig omgaan met onze zwakheid. Alleen moeten we onszelf niet van Hem afsnijden of ons onderdrukt voelen wanneer we door Zijn geboden worden beperkt, noch moeten we de moed verliezen als we ons doel niet bereiken… laten we altijd klaar staan om een nieuwe start te maken. Als je valt, sta dan op. Als je weer valt, sta dan weer op. Laat uw Arts alleen niet in de steek, opdat u niet veroordeeld wordt als erger dan een zelfmoord vanwege uw wanhoop. Wacht op Hem en Hij zal barmhartig zijn, ofwel u hervormen, ofwel beproevingen sturen, ofwel door een andere voorziening waarvan u onwetend bent.”

Peter van Damascus

‎‎Bekering‎‎ ‎‎heeft‎‎ ‎‎niets‎‎ ‎‎te maken‎‎ ‎‎met zelfbeschouwend‎‎ ‎‎verdriet‎‎ ‎‎om wettige‎‎ ‎‎overtredingen‎‎. ‎‎Het is een extatische‎‎ ‎‎erotische‎‎ ‎‎zelfontlediging‎‎. ‎‎Een verandering‎‎ ‎‎van gedachten‎‎ ‎‎over de manier‎‎ ‎‎van denken‎‎ ‎‎en zijn‎‎.

 Christos ‎‎Yannaras‎‎ – Variaties op het Hooglied‎

Toen de gezegende Antonius in zijn cel aan het bidden was, sprak een stem tot hem en zei: “Antonius, je bent nog niet op de maat gekomen van de leerlooier die in Alexandrië is.” Toen hij dit hoorde, stond de oude man op en pakte zijn stok en haastte zich de stad in. Toen hij de leerlooier had gevonden.. zei hij tegen hem: “Vertel me over je werk, want vandaag heb ik de woestijn verlaten en kom hier om je te zien.” Hij antwoordde: “Ik ben me er niet van bewust dat ik iets goeds heb gedaan. Als ik ’s morgens opsta, voordat ik ga zitten om te werken, zeg ik dat de hele stad, klein en groot, naar het Koninkrijk van God zal gaan vanwege hun goede daden, terwijl ik alleen in eeuwige straf zal gaan vanwege mijn slechte daden. Elke avond spreek ik dezelfde woorden uit en geloof ik ze in mijn hart.” Toen de gezegende Antonius dit hoorde, zei hij: “Mijn zoon, je zit in je eigen huis en werkt goed, en je hebt de vrede van het Koninkrijk van God; maar ik breng al mijn tijd door in eenzaamheid zonder afleiding, en ik ben niet in de buurt gekomen van de maat van dergelijke woorden.’

(Antonios de Grote)

H. Cyrillus van Alexandrië (380-444)
bisschop en kerkleraar

Commentaar op het evangelie van Lucas, 5 ; PG 72, 565 “De menigte verheerlijkte God, die zulk een macht aan de mensen gaf”

De ongeneeslijke verlamde lag op zijn bed. Na gebruik te hebben gemaakt van alle mogelijke geneeskunst, kwam hij door de zijnen gedragen naar de enige ware geneesheer, de geneesheer die uit de hemel komt. Maar toen hij voor Hem geplaatst werd die hem kon genezen, was het zijn geloof dat de aandacht van de Heer trok. Om te tonen dat dit geloof de zonde vernietigt, verklaarde Jezus weldra: “Uw zonden zijn u vergeven”. Men zal misschien zeggen: “Die man wilde van zijn ziekte genezen, waarom verkondigde Christus dan de vergeving van de zonden?” Dat was opdat je zou leren dat God het hart van de mens ziet, in stilte en zonder ophef schouwt Hij de wegen van alle levenden. De Schrift zegt immers: “De Heer ziet alle wegen die een mens bewandelt, al zijn stappen slaat Hij gade” (Spr 5,21). (…)

Toen Christus zei: “Uw zonden zijn u vergeven”, liet Hij toch nog plaats voor het ongeloof; de vergiffenis van de zonden zie je niet met de ogen van het lichaam. Toen echter de verlamde opstond en liep, toonde hij duidelijk dat Christus de macht van God bezit. (…)

Wie bezitten deze macht? Hij alleen of wij ook? Wij ook, met Hem samen. Hij vergeeft zonden omdat Hij God-mens is, de Heer van de Wet. Wij hebben van Hem deze wonderbaarlijke genade ontvangen, want Hij wilde die macht aan de mens geven. Hij zei immers tegen de apostelen: “Ik verzeker jullie: al wat jullie op aarde ontbinden zal ook in de hemel ontbonden zijn” (Mt 18,18). En ook: “Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven” (Joh 20,23).

Bron : Evzo.org

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika)

Augustinus van Hippo

Overwegingen over het evangelie van Johannes, nr. 49, 1-2 “Kom haar de hand opleggen, dan zal zij weer levend worden”

“Er komt een uur waarop allen die in het graf liggen de stem van de Mensenzoon zullen horen en eruit zullen komen” (Joh 5,28). (…) Wij zien in het Evangelie drie doden die Christus laat verrijzen en dat is niet zonder reden: de handelingen van de Heer zijn niet alleen daden, maar ze zijn ook tekenen. (…) Wij zijn vol bewondering bij het verhaal van Lazarus (Joh 11); maar als we onze aandacht richten op nog grotere werken van Christus, dan zullen we zien dat elke mens die gelooft zal verrijzen. En als wij serieus nadenken dan begrijpen we dat er afschuwelijker wijzen van doodgaan zijn, en dat elke mens die in zonde valt de dood ondergaat.

Elke mens is bang voor zijn lichamelijke dood; slechts enkelen voor de dood van de ziel. (…) De mens doet alles om te ontsnappen aan de dood, die hij niet kan vermijden, en dezelfde mens die geroepen is om eeuwig te leven, doet niets om de zonde te vermijden. (…) Als we de mensen toch eens zouden kunnen wekken uit hun apathie, en onszelf met hen, om het eeuwige leven met evenveel ijver lief te hebben als dat ze dit vergankelijke leven liefhebben! (…) Als men tegen iemand zegt dat hij de zeeën moet overgaan om de dood te vermijden, aarzelt hij dan? Als men hem zegt om er goed zorg voor te dragen dat hij niet sterft, blijft hij dan met de armen over elkaar zitten? God geeft ons de meest lichte opdrachten om het eeuwige leven te verkrijgen en wij weigeren om te gehoorzamen. (…)

Als onze Heer dan met zijn grote genade en zijn grote barmhartigheid, onze zielen laat verrijzen om ze te redden van de eeuwige dood, dan hebben we reden om in de drie doden, waarvan Hij het lichaam liet verrijzen, het symbool en de voorafbeelding te zien van de verrijzenis van de zielen welke door het geloof wordt verricht.

Bron : Evzo

“Dan zal Christus tot ons zeggen: ‘Kom ook gij! Kom jullie dronkaards! Kom je zwakkelingen! Kom je verdorven!’ En hij zal tot ons zeggen: ‘Verachtelijke schepselen, jullie naar het beeld van het beest en jullie die zijn merkteken dragen. Toch kom jij ook!’ En de wijzen en verstandigen zullen zeggen: ‘Heere, waarom verwelkomt U hen? En hij zal zeggen: ‘O wijs en voorzichtig, ik verwelkom hen omdat geen van hen zichzelf ooit waardig heeft geoordeeld. En hij zal zijn armen naar ons uitstrekken, en wij zullen aan zijn voeten vallen en in snikken uitbarsten, en dan zullen wij alles, alles begrijpen! Heer, uw koninkrijk kome!”

Fjodor Dostojevsky

We denken niet na over hoe we met eigen kracht kunnen veranderen. We streven ernaar om kracht van God te ontvangen om te allen tijde met liefde te handelen…

Heilige Sophrony

“Het Koninkrijk der Hemelen lijdt aan geweld, en de gewelddadigen nemen het met geweld” (Matteüs 11:12). Als we er niet dagelijks naar streven om de hartstochten te overwinnen, die tegen ons vechten, en om het Koninkrijk van God in ons hart te verwerven, dan zullen de passies tiranniek, met geweld bezit van ons nemen, onze ziel binnendringen als rovers; onze gehechtheid aan aardse dingen zal evenredig toenemen naarmate ons geloof in hemelse zegeningen en liefde voor God en onze naaste ook zwakker en zwakker zal worden; wij zullen steeds minder rust en vrede van hart genieten. We moeten strijden in de kwestie van de redding van de ziel, die kostbaarder is dan wat dan ook in de wereld; we moeten alles wat aards is als dross, of als een fantoom, een visioen zien , en alles wat hemels is, bovenal de Heer Zelf, als waarheid zelf, eeuwig, zeer gezegend en onveranderlijk. –

Heilige Johannes van Kronstadt

Na zijn rust verspreidde zijn Heilige Lichaam een prachtige geur en velen kwamen om zijn Heilige relikwieën te vereren. Hij werd begraven in zijn klooster op de plaats die hij had uitgekozen, onder een boom. Om verschillende redenen werd zijn graf een aantal keren geopend na zijn begrafenis. Gedurende 20 jaar werd zijn lichaam intact gevonden en verspreidde een heerlijke en hemelse geur.

St.Nektarios is bekend door zijn miraculeuze  genezingen en wordt beschouwd al de patroonheilige  van de Kankerpatiënten.

Gods Heilige Nektarios , bid voor ons.

Over Sint Nektarios

H. Severius van Antiochie
(ca. 465-538), bisschop
Homilie 86

“Hij is uit de hemel neergedaald” (Credo)

Eens daalde een man de weg van Jeruzalem naar Jericho af”, Christus heeft niet gezegd “iemand daalde af”, maar “een man daalde af” want hij staat voor d gehele mensheid. Door zijn fout heeft Adam de mensheid, de verheven, rustige en paradijselijke verblijfplaats die vrij was van lijden, verlaten. Het paradijs wordt met recht Jeruzalem genoemd – de naam betekent “de Vrede van God” -. En zij is afgedaald naar Jericho, een kaal en laagliggend land, waar de hitte verstikkend is. Jericho staat voor het koortsachtige leven van deze wereld, een van God gescheiden leven. (…) Wanneer de mensheid van het goede pad is afgegaan naar dat leven, komt een groep wilde demonen haar aanvallen zoals een bende struikrovers dat doet. Ze ontdoen haar van de kleding van de volmaaktheid, en laten niets over van de zielskracht, noch van de zuiverheid, noch van de gerechtigheid, noch van de behoedzaamheid noch iets dat het goddelijke beeld karakteriseert (Gn 1,26), maar slaan haar neer met de aanhoudende slagen van de verschillende zonden en laten haar vervolgens halfdood liggen.

De wet door Mozes gegeven kwam voorbij, maar het ontbrak hem aan kracht, deze heeft de mensheid niet geleid tot een volledige genezing. De wet heeft degene die uitgleed niet opgericht. (…) Want de wet bood “slachtoffers en gaven”, die zij, die deze cultus uitvoerden, niet volmaakt naar hun geweten uitvoeren, want “het bloed van stieren en bokken was onmachtig om de zonden weg te nemen” (Heb.10,14)

Eindelijk komt er een Samaritaan voorbij. Christus geeft zichzelf expres de naam Samaritaan. Want (…) Hijzelf is gekomen om de wet te vervullen door in zijn werken te laten zien “wie de .naaste is” en wat het is “om van anderen te houden als van zichzelf”.

Bron : Dagelijks Evangelie