“Beste migranten, voordat ik ook maar één ander woord tot jullie richt, wil ik buigen voor jullie waardigheid. Jullie zijn geen nummers of dossiers. Jullie zijn mensen – met een familie en een thuis dat achtergelaten werd, met dromen die niemand het recht heeft te verachten.”
– Paus Leo XIV.
++++
Commentaar:
Deze woorden ademen een diepe, bijna profetische eenvoud. De paus spreekt niet over migranten, maar tot hen — en dat maakt het verschil. Hij begint niet met beleid, niet met morele oproepen, niet met statistieken, maar met een gebaar: buigen voor hun waardigheid.
Dat is theologisch gezien opmerkelijk. Buigen is een beweging van nederigheid, van erkenning dat de ander een geheim draagt dat groter is dan elke categorie. Het is een echo van de christelijke overtuiging dat elke mens een icoon van God is, een drager van een onuitwisbare glans.
De zin “jullie zijn geen nummers of dossiers” is een kritiek op een wereld die mensen vaak reduceert tot administratieve last. Maar de zin “jullie zijn mensen – met een familie en een thuis dat achtergelaten werd” herstelt de menselijke contouren: relaties, verlies, verlangen, kwetsbaarheid.
En dan die laatste woorden: “met dromen die niemand het recht heeft te verachten.”
Hier wordt de migrerende mens niet alleen gezien als slachtoffer, maar als drager van hoop. Dromen zijn heilig; ze zijn de innerlijke beweging van de ziel naar een toekomst die nog niet zichtbaar is.
In deze korte passage wordt de migrant niet gepresenteerd als probleem, maar als openbaring: een plaats waar God spreekt, waar de menselijkheid van de wereld wordt getest, waar onze eigen ziel wordt bevraagd.
++++
Gebed:
Heer van alle mensen,
Gij die geen grenzen kent behalve die van de liefde,
wij brengen U de mannen, vrouwen en kinderen
die hun thuis moesten verlaten
en nu onderweg zijn — soms zonder richting,
maar nooit zonder hoop.
Buig met ons mee voor hun waardigheid.
Bewaar hun dromen,
troost hun verlies,
bescherm hun kwetsbaarheid.
Open onze ogen,
opdat wij hen niet zien als cijfers,
maar als broeders en zusters
die Uw gelaat dragen.
Maak ons hart ruim,
onze handen vrijgevig,
onze woorden zacht.
En laat ons, in elke migrant die wij ontmoeten,
Uzelf herkennen —
de Eeuwige die altijd onderweg is
naar ons.
Amen.
*******************
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.