Cyprian van Carthago: In de woorden van de heilige Cyprianus van Carthago: Je kunt God niet tot Vader hebben als je de Kerk niet tot Moeder hebt….

In de woorden van de heilige Cyprianus van Carthago: Je kunt God niet tot Vader hebben als je de Kerk niet tot Moeder hebt.

De Kerk, als een moeder… …is bedroefd wanneer haar kinderen ver van haar wegblijven. …geeft je leven. …bidt voor je redding, zelfs wanneer jij dat niet verlangt. …wacht op je thuiskomst. …heeft hoge verwachtingen van je gedrag. …zegt: kleed je netjes aan, en kam je haar. …roept je naar binnen met een klok. …voedt je, zelfs wanneer je zegt dat je geen honger hebt. …is dankbaar voor jou. …berispt je precies wanneer je het nodig hebt. …omhelst je precies wanneer je het nodig hebt. …dwingt je om klusjes te doen. …zegt je niet noodzakelijk wat je wílt horen, maar wat je móét horen. …troost je wanneer je pijn hebt. …duwt je vooruit wanneer je te comfortabel wordt. …luistert naar je problemen. …zegt dat je lief moet spelen en moet delen met je broeders en zusters. …verzorgt je wanneer je ziek bent. …is een vaste hand in je beproevingen. …verheugt zich in je vreugden en je geluk. …laat je nemen zonder dat je ooit iets teruggeeft. …geeft nooit op jou op. …bemint al haar kinderen gelijk, al niet noodzakelijk op dezelfde manier. …houdt altijd van je, wat er ook gebeurt.

FMS

++++

Commentaar:

Deze tekst ademt de geest van de vroege Kerkvaders, vooral Cyprianus, die de Kerk niet zag als een abstract instituut maar als een levend lichaam, een moederlijke werkelijkheid waarin Christus zelf woont en werkt.

1. De Kerk als moederlijke aanwezigheid

De opsomming van moederlijke handelingen — voeden, troosten, corrigeren, wachten, bidden — maakt zichtbaar dat de Kerk geen koude structuur is, maar een warm huis, een thuis van genade. Het is een uitnodiging om de Kerk niet te zien als een verzameling regels, maar als een persoonlijke, liefhebbende aanwezigheid.

2. Liefde die corrigeert én omhelst

De tekst durft iets wat onze tijd vaak moeilijk vindt: moederlijke liefde omvat zowel tederheid als correctie. De Kerk is niet alleen een schuilplaats, maar ook een vormende kracht. Ze wil dat haar kinderen groeien, rijpen, heilig worden.

3. De Kerk als geduldige wachtende

“Ze wacht op je thuiskomst.” Dit is de echo van de parabel van de verloren zoon. De Kerk staat niet met de vinger te wijzen, maar met open armen. Ze is een moeder die nooit opgeeft, zelfs wanneer haar kinderen haar vergeten.

4. Een liefde die niet symmetrisch is

“Ze laat je nemen zonder dat je ooit iets teruggeeft.” Dit is pure genade. De Kerk geeft omdat Christus geeft — overvloedig, onvoorwaardelijk, zonder berekening.

5. Een moeder die allen liefheeft, maar niet identiek

“Gelijk, maar niet hetzelfde.” Dit is een subtiele, diepe waarheid: ieder kind wordt anders bemind, omdat ieder kind anders is. De Kerk kent de unieke weg van elke ziel.

++++

Gebed:

Heer Jezus Christus, Gij die ons hebt toevertrouwd aan de liefdevolle zorg van uw heilige Kerk, leer ons haar te zien zoals Gij haar ziet: als een moeder die draagt, voedt, corrigeert en omhelst.

Laat ons niet weglopen van haar stem, maar haar klank herkennen als de zachte roep van uw hart. Wanneer wij zwerven, roep ons terug. Wanneer wij moe zijn, laat haar ons troosten. Wanneer wij koppig zijn, laat haar ons vormen. Wanneer wij vreugde kennen, laat haar met ons meevieren.

Heilige Moeder Kerk, leid ons naar Christus, verzamel ons onder uw mantel, en houd ons dicht bij het hart van de Vader.

Amen.

************************